Uzbekistan – Kazakhstan

10 Μαΐου 2018

Στο δρόμο του μεταξιού στην Κεντρική Ασία, για 2 καλημάνες και άλλα 40 σπάνια πουλιά της ελληνικής λίστας

White-tailed Lapwing

11 ΜΑΙΟΥ

Η ντίβα της Bukhara.

Είχαμε πάει αυτό το ταξίδι ειδικά για τις 2 καλημάνες. Το πλάνο του ταξιδιού προέβλεπε να πάμε την πρώτη μέρα για την White-tailed Lapwing. Κάποια στιγμή, μετά το μεσημέρι συνειδοτοποίησα ότι είχε αλλάξει το πρόγραμμα ο οδηγός μας ο Paul, που ήταν και νέος και το πρώτο του ταξίδι σαν 1^ος οδηγός.

Πάω λοιπόν και του λέω, ότι εμείς ήρθαμε στο ταξίδι για τις 2 Lapwings και καθώς η White-tailed υπάρχει μόνο στην Bukhara… “Αν δεν την βρούμε, εγώ δεν θα φύγω. Εδώ θα μείνω».

Ηταν που ήταν αγχωμένος ο Paul, τον αποτελείωσα.

Δυο-τρείς ώρες αργότερα, έβαλε τις φωνές, καθώς την είδαμε δίπλα στο δρόμο, αλλά σε ένα πολύ κακό σημείο και με πολύ κακό φώς και δεν μπορέσαμε να την φωτογραφίσουμε καλά.
Ετσι την ψάχναμε τις 3 επόμενες μέρες, που μείναμε στην Bukhara.

Την τελευταία μέρα, περπατάγαμε πάνω από δυο ώρες, για να την βρούμε.
Κάποια στιγμή τα «’φτυσα» και γύρισα στο πούλμαν.
Και ήταν εκεί. Βόσκαγε 50 μέτρα από το πούλμαν.
Περιττό να σας πώ ότι όλοι οι άλλοι την είδαν από κοντά, μόνο στις φωτογραφίες που έβγαλα.
Ξεχειμωνιάζει στην Αιθιοπία και την άνοιξη περνάει από Σαουδική Αραβία και καταλήγει στο Ουζμπεκιστάν για να αναπαραχθεί.

Κάθε 10 χρόνια, κάποια χάνει τον δρόμο της και περνάει και από Ελλάδα. Ετσι περιλαμβάνεται και στα «ελληνικά πουλιά».

Vanellus leucurus – White-tailed Lapwing – Λεύκουρη Καλημάνα

Στεντόρειος… Acrocephalus stentoreus – Clamorous Reed-warbler – Παπυροποταμίδα

Οταν λέμε στεντόρειος, εννοούμε οτι χαλάει τον κόσμο!

Bukhara: Acrocephalus stentoreus – Clamorous Reed-warbler – Παπυροποταμίδα

Phylloscopus tristis – Δεντροφυλλοσκοπός της Σιβηρίας

Ερημος Kyzyl Kum κοντά στην Bukhara.

Eχει 10 δέντρα σε ένα σημείο και την περίοδο της μετανάστευσης, κάθε μέρα πετυχαίνεις διαφορετικά είδη.

Irania gutturalis – White-throated Robin – Λευκόλαιμο Αηδόνι

14 ΜΑΙΟΥ

To Λευκόλαιμο Αηδόνι.
Μύθος για τους Ελληνες super birders. Το ιερό δισκοπότηρο.

Εχει εμφανιστεί μερικές φορές στη Λέσβο (πριν αρκετά χρόνια), αλλά εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ‘φέτος θα ‘ρθει’ και λιώνουν στο περπάτημα στα βραχώδη μέρη του νησιού, μια και αυτό είναι το είδος του εδάφους, που προτιμάει το λευκόλαιμο αηδόνι.

Λιώσαμε και μείς χτές στο περπάτημα, έξω από την Σαμαρκάνδη. Εβρεχε κιόλας και γεμίσαμε λάσπες μέχρι το γόνατο.

Τελικά το είδαμε να κελαηδάει στην κορφή ενός δέντρου, αλλά 300 μέτρα μακρυά από την άλλη μεριά της κοιλάδας. Κατέβα στην κοιλάδα, ξανανέβα από την άλλη, σκυφτός πίσω από τα βράχια για να μην πετάξει και χαθεί για πάντα.

Δυό μέρες ύπνο θέλω για να έρθω στα ίσα μου.
Irania gutturalis – White-throated Robin – Λευκόλαιμο Αηδόνι

Ακολουθώντας τον δρόμο του μεταξιού, στο Ουζμπεκιστάν, φτάσαμε Σαμαρκάνδη και μια ώρα έξω από αυτήν, σε μια σειρά λόφων με πετρώδες έδαφος βρήκαμε – εκτός από το Irania – από τα δύσκολα της ελληνικής λίστας:

Phylloscopus trochiloides – Greenish Warbler – Πρασινοφυλλοσκόπος

Greenish Warbler – Πρασινοφυλλοσκόπος

Oenanthe pleschanka – Pied Wheatear – Παρδαλοπετρόκλης

Pied Wheatear – Παρδαλοπετρόκλης

Oenanthe finschii – Finsch’s Wheatear – Βουνοπετροκλής

Μαζύ με ένα ασπροπάρη και έναν σταυρομύτη, που ήταν ένας πολύ σπάνιος τυχαίος επισκέπτης εκεί.

Finsch’s Wheatear – Βουνοπετροκλής

Μάλλον δεν γουστάρει την πολυκοσμία.

Δεν είχε καμμία παρουσία στη πετρώδη περιοχή που βρήκαμε όλα τα άλλα είδη. Φώλιαζε σε ενα άλλο λόφο, κοντά στην πόλη μόνος του.

Ηρθα για μετεκπαίδευση στη Σαμαρκάνδη.

Φοβερός τύπος ο Ταμερλάνος.
Ειχε μια τεράστια μπανιέρα και πριν φύγουν οι στρατιώτες του για την μάχη, την γέμιζε με ένα φρουτοχυμό μου έμοιαζε με αίμα και έδινε σε κάθε στρατιώτη του από μια τζούρα, Στο τέλος σημείωνε πόσους πόντους κατέβηκε ο χυμός στην μπανιέρα. Εκανε το ίδιο όταν επέστρεφαν και έτσι ήξερε πόσους έχασε στην μάχη. Απλά πράγματα. Με το κιλό.

Κατέκτησε βέβαια τα πάντα, εκτός από τον εαυτό του. Ηταν 69 χρόνων όταν αποφάσισε να κατακτήσει και την Κίνα. Εκανε όμως τέτοιο ψοφόκρυο που οι στρατιώτες του αρνιόντουσαν να προχωρήσουν. Βγήκε τότε γυμνός από την μέση και πάνω από την σκηνή του, ανέβηκε στο άλογο και τους οδήγησε στην μάχη.

Λίγες μέρες μετά πέθανε από πνευμονία.

Με εβλεπε οτι φωτογράφιζα και ήρθε και πόζαρε.

Με εβλεπε οτι φωτογράφιζα και ήρθε και πόζαρε.
Στη Σαμαρκάνδη, όπου οι γυναίκες ντύνονται κάπως έτσι. Με μοντέρνα γυαλιά ηλίου, τσάντες και την τελευταία λέξη στα κινητά.

White-headed Duck – Κεφαλούδι

16 ΜΑΙΟΥ

Oxyura leucocephala – White-headed Duck – Κεφαλούδι, αρσενικό με τα αναπαραγωγικά του (μπλέ ράμφος).

Καμμία εκατοστή χιλιόμετρα έξω απο το Almaty στο Καζακστάν, έχει μια μικρή λιμνούλα, με αρκετά ζευγάρια κεφαλούδια.

Yellow-browed Warbler – Κιτρινόφρυδος Φυλλοσκόπος

Τελείως εκτός προγράμματος, αφου δεν αναπαράγεται εκεί και έπρεπε να τον πετύχουμε στην μετανάστευση.

Τον πρωτο-βρήκαμε τελικά μέσα στην έρημο Taukum στο Καζακστάν, σε ενα σημείο που είχε δέκα μικρά δέντρα, που λειτουργούσαν σαν μαγνήτης για όσα μετανάστευαν, καθώς γύρω-γυρω για δεκάδες χιλόμετρα ήταν έρημος.

Την είδαμε πάλι στο Καζακστάν, κοντα στη λίμνη με τα κεφαλούδια.

Greater Sandplover – Ερημοσφυριχτής

17 ΜΑΙΟΥ

Charadrius leschenaultii – Greater Sandplover – Ερημοσφυριχτής. Με τα αναπαραγωγικά του.

Σκεφτείτε μια απέραντη στέππα με ‘θαμνάκια’ των 10-15 πόντων ύψος και άντε βρες τον. Στην ίδια περιοχή αναπαράγεται και το Caspian plover (που είδαμε στην Κύπρο, δυο χρόνια πρίν), αλλά που αυτή τη φορά δεν καταφέραμε να βρούμε.

Τον ερημοσφυριχτή, τον ανακάλυψε τελικά η Λουκία, μετά απο πολυ ώρα ψάξιμο στην Taukum desert – Kazakhstan

Black-bellied Sandgrouse – Μαυροπεριστερόκοτα

18 MAIOY

Της βγάζω το καπέλο.
Απο οτι μας είπαν, κάθε μέρα κάνει δεκάδες χιλιόμετρα μέσα στην έρημο για να βρεί νερό για τα παιδιά της.

Καλά και πως μεταφέρει το νερό?
Το φτέρωμα του στήθους της είναι πυκνό και λειτουργεί σαν σφουγγάρι. Το βουτάει στο νερό, «φορτώνει» και απογειώνεται.

Πήγαμε 200 χιλιόμετρα μέσα στην έρημο, μέχρι να φτάσουμε στο μοναδικό πηγάδι. Δίπλα από το νερό που χύνεται είχε ένα νερόλακο καμμιά εικοσαριά μέτρα, που λειτουργούσε σαν μαγνήτης για όλα τα πουλιά της περιοχής.
Μείναμε 2 βράδυα εκεί σε σκηνές που είχαν στήσει λίγο πιο πέρα, περιμένοντας την.

Taukum desert – Kazakhstan
Pterocles orientalis – Black-bellied Sandgrouse – Μαυροπεριστερόκοτα

Hume’s Leaf-warbler – Γκριζοφυλλοσκοπός

20 MAIOY

Φύγαμε απο την έρημο Taukum και επιστρέψαμε Τασκένδη.

Phylloscopus humei – Hume’s Leaf-warbler – Γκριζοφυλλοσκοπός

Himalayan Snowcock – Tetraogallus himalayensis – Χιονοπετεινός των Ιμαλαίων

21 ΜΑΙΟΥ

Ονειρο ζωής για τους super birders να τον δούν.
Και όταν το καταφέρνουν είναι με το τηλεσκόπιο, από 2 χιλιόμετρα μακρυά.
Και χοροπηδάνε σαν τρελλοί που τα κατάφεραν.

Ξέροντας αυτά, έκανα πλάκα στον οδηγό εδώ και μια βδομάδα, για το πόσες φορές θα τον δούμε και από πόσο κοντά θα είναι και αυτός χαμογελούσε αμήχανα, μια και οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο ήταν ελάχιστες.

Όταν λοιπόν φώναξε …Snowcock! νόμιζα ότι μου έκανε με την σειρά του πλάκα.

Ηταν όμως εκεί. 200 μέτρα μακρυά βέβαια, αλλά για τον snowcock, 200 μέτρα είναι σαν να λές ότι είναι δίπλα σου.

Είναι συγγενής του φασιανού και ζει πολύ ψηλά, πάνω από το όριο των δέντρων, στα μόνιμα χιονισμένα βουνά της Κεντρικής Ασίας.
Εμείς τον είδαμε στο Tien San στα σύνορα Καζακστάν-Κίνας.
Himalayan Snowcock – Tetraogallus himalayensis – Χιονοπετεινός των Ιμαλαίων

Bearded Vulture (Lammergeier) – Γυπαετός

Ο μουσάτος.
Gypaetus barbatus – Bearded Vulture (Lammergeier) – Γυπαετός

Τρώει μόνο κόκκαλα, που τα καταπίνει ολόκληρα, καθώς έχει πολύ ισχυρά οξέα στο στομάχι του και μπορεί να τα χωνεύει.
Όταν το κόκκαλο είναι πολύ μεγάλο, το σηκώνει στο αέρα και το ρίχνει πάνω στα βράχια για να γίνει κομμάτια (υπάρχουν σχετικά video στο you tube).

Στην Ελλάδα έχουν μείνει ελάχιστοι στα ψηλότερα βουνα της Κρήτης. Είναι πολύ δύσκολο να τον δείς στην Ελλάδα και αν τον δείς είναι συνήθως από πολύ μακρυά.

Εμείς τον είδαμε σε υψόμετρο 3700 μέτρων, στα βουνά Tien San στα σύνορα Καζακστάν-Κίνας.

22 ΜΑΙΟΥ

Το μαύρο καναρίνι.
Serinus pusillus – Red-fronted Serin – Μαύρο Καναρίνι

Εχει περάσει κάποια στιγμή από Ελλάδα και έτσι είναι και στον κατάλογο με τα ‘ελληνικά πουλιά’. Όχι ότι υπάρχει βέβαια πιθανότητα να το πετύχεις κάπου στην Ελλάδα. Συνήθως ζει σε μεγάλα υψόμετρα.

Το βρήκαμε σε 2500 μέτρα υψόμετρο στο Tien San στα σύνορα Καζακστάν Κίνας

24 ΜΑΙΟΥ

Προσγειωθήκαμε στην Astana, στο βόρειο Καζακστάν και η πρώτη μας συνάντηση, στην άκρη του δρόμου ήταν απίστευτη.

Asio flammeus – Short-eared Owl – Βαλτόμπουφος

Στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά δύσκολο να την δείς.

Booted Warbler – Θαμνοστριτσίδα

Σε ενα λιμνάκι έξω απο την Astana, που ήταν γεμάτη αποκλειστικά, με θαμνοστριτσίδες.

#gr-Iduna caligata – Booted Warbler – Θαμνοστριτσίδα.

Black Lark – Μαυρογαλιάντρα

Δυο σπάνιοι στην Ελλάδα, κορυδαλλοί, που αναπαράγονται δίπλα-δίπλα στο βόρειo Καζακστάν.

Τα ψάχναμε, επειδή, περιλαμβάνονται και οι δύο στην ελληνική λίστα σπανίων πουλιών και τα βρήκαμε μαζί.

Melanocorypha yeltoniensis – Black Lark – Μαυρογαλιάντρα

White-winged Lark – Λευκόφτερη Γαλιάντρα

Δυο σπάνιοι στην Ελλάδα, κορυδαλλοί, που αναπαράγονται δίπλα-δίπλα στο βόρειo Καζακστάν.

Alauda leucoptera – White-winged Lark – Λευκόφτερη Γαλιάντρα

Pallas’s Gull – Αετόγλαρος

Την ίδια μέρα βρήκαμε πολλά ακόμα είδη απο την λίστα Σπανίων, της Ελληνικής λίστας πουλιών.

Στην Astana, βόρειο Καζακστάν, όπου αναπαράγεται.

Pine Bunting – Ελατοτσίχλονο

Ελατοτσίχλονο με τα αναπαραγωγικά του.

Τελευταία μέρα στην Astana και δεν ήταν σε έλατα όπως περίμενα. Σε θάμνους αναπαράγεται.

Μόνο που πέρασε ο νέος δρόμος, απο τα συνηθισμένα σημεία αναπαραγωγής του και τον ξεβόλεψε.

Ακόμα και στις απέραντες στέπες του βόρειου Καζακστάν, συμβαίνουν αυτά.

Είναι κούκλος πάντως.

#gr-Emberiza leucocephalos – Pine Bunting – Ελατοτσίχλονο

Sociable Lapwing

25 MAIOY

Αναπαράγεται στο βόρειο Καζακστάν, αλλά έχουν μείνει ελάχιστες και δεν είναι σίγουρο ότι θα τις βρείς, καθώς η έκταση είναι αχανής. Μια αγωνία την είχαμε λοιπόν.

Μας ζώσανε τα φίδια, όταν φτάσαμε στην Astana, στο Βόρειο Καζακστάν και μάθαμε ότι φέτος δεν εμφανίστηκε καθόλου, εκεί που αναπαράγεται συνήθως, καθώς είχανε κάνει καποιες εργασίες στην περιοχή και την ξεβολέψανε. Επρεπε λοιπόν να ψάξουμε στα τυφλά.

Τελικά βρέθηκε μια μικρή ομάδα σε ένα οργωμένο χωράφι, αλλά χίλια τουλάχιστον μέτρα μακρυά από το δρόμο.

Για τους υπόλοιπους της παρέας που δεν ηταν φωτογράφοι, κανένα πρόβλημα. Εστησαν τα τηλεσκόπια και άρχισαν να σχολιάζουν: “great view”. Τι great view είναι αυτό τώρα, όταν δεν φαίνεται καν με το μάτι, μόνο οι Αγγλοι birdwatchers το ξέρουν.

Ξεκίνησα λοιπόν να σέρνομαι, κρατώντας και τον 1000 φακό (500mm με 2Χ extender), προς το μέρος της.

Μισή ώρα αργότερα – και με χίλια ζόρια – κατάφερα να πλησιάσω σε απόσταση που να βγαίνει μια αξιοπρεπής φωτογραφία (με 1000mm φακό).