Peru Manu road

Cock of the rock, το εθνικό πουλί του Περού.

Cock of the rock, το εθνικό πουλί του Περού. 180 χιλόμετρα από το Cusco, βρίσκεται ένα διάσημο Cock of the rock – leq (χώρος επίδειξης). Εκεί κάθε πρωί τα αρσενικά, από τις 6 μέχρι τις 6.30, ξεσκίζονται στην επίδειξη, για να εντυπωσιάσουν τα θηλυκά, που περνάνε και …διαλέγουν! (Ζευγαρώνουν και υστερα δεν εχουν καμμία σχέση με το αρσενικό. Γεννάνε και ανατρέφουν μόνα τους, τα μικρά). Ιδια επίδειξη γίνεται και κάθε μεσημέρι 3.30 με 4.00. Tα 180 αυτά χιλιόμετρα γίνονται δίπλα σε γκρεμούς των 1000 μέτρων, σε τόσο στενό δρόμο, που δεν επιτρέπει να διασταυρωθούν δυο αυτοκίνητα, κάτι που – όπως έμαθα εκ των υστέρων – ανακηρύσσει αυτό το δρόμο, στον πιο επικίνδυνο δρόμο του κόσμου. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν 3 μικρά ξενοδοχεία, μόνο και μόνο για όσους επισκέπτονται το σημείο αυτό των Ανδεων για να δούν το θέαμα που προσφέρουν τα Cock of the Rock, στην προσπάθεια τους να εντυπωσιάσουν τα θηλυκά.

Το βρίσκεις μόνο στο Περού, ετσι ήταν απο τους πρώτους στόχους μας, καθώς αρχίσαμε να κατεβαίνουμε τις Ανδεις. Cranioleuca albicapilla – Creamy-crested Spinetail, το όνομα του. Ειναι απο τα είδη που σου σπάνε τα νεύρα, καθώς χοροπηδάει συνέχεια και κρύβεται πίσω απο δεκάδες κλαδιά και πυκνά φυλλώματα και αναζητάς το κλάσμα του δευτερολέπτου, που θα σου δώσει μιά καλή πόζα. Μόνο αυτή κατάφερα να πάρω (με μιά μηχανή που τραβάει 10 καρέ το δευτερόλεπτο). Στο επόμενο καρέ, ενα δέκατο του δευτερολέπτου αργότερα, δεν φαίνεται. Τελικά τα πουλιά κιινούνται με ασύλληπτη ταχύτητα.

Βίδρες- γίγαντες του Αμαζονίου (Pteronura brasiliensis). Φτάνουν τα 2,50 μέτρα μήκος και τρώνε 5 κιλά ψάρια την ημέρα, η καθεμιά τους. Εχουν μείνει πολύ λίγες πλέον, καθώς στο παρελθόν κυνηγήθηκαν αλύπητα για το αδιάβροχο δέρμα τους. Πήγαμε δυό φορές στη λίμνη που ζούνε και ψάχναμε 4 ώρες συνολικά, μέχρι να τις πετύχουμε. H φωτο ειναι της Loukia Triantafylli

Ακούει έναν ήχο, αναγνωρίζει ακαριαία τι πουλί είναι, σηκώνει το τηλέφωνο του, λέει το όνομα του πουλιού και το software- voice recognition, που εχει εγκαταστήσει, αναγνωρίζει το όνομα του πουλιού που είπε και…
εμφανίζει την φωτογραφία του πουλιού, ενώ ένα μικρό ηχείο που κουβαλάει, σε μια ειδική θήκη δεμένη στο πόδι του, αρχίζει να παίζει τον ήχο του πουλιού. Φυσικά το ηχείο συνδέται με το τηλέφωνο με bluetooth, όχι με καλώδια και αηδίες! Μιλάμε για πολύ hitech bird guide.
Ο Gustavo είναι 29 χρονών, ασχολείται από μικρό παιδί με τα πουλιά και εδώ και 10 χρόνια είναι οδηγός σε bird tours στο νότιο Περού. Και είναι φοβερός. Με καρφωμένα τα κυάλια στο πρόσωπο του, βλέπει και αναγνωρίζει τα πάντα, απο τεράστιες αποστάσεις.
Φωτογραφίσαμε μαζύ του, 230 είδη πουλιών σε 6 μέρες. Στο ίδιο διάστημα μόνοι μας δεν θα είχαμε δεί ούτε 50, καθώς αντίθετα με οτι φαντάζεται κανείς, τα πουλιά ειναι πολύ-πολύ λιγότερα απο οτι στην Ελλάδα. Η διαφορά είναι οτι στην Ελλάδα βλέπεις 100 πουλιά και ειναι απο 10 είδη, καθώς βλέπεις τα ιδια ξανά και ξανά. Στο Περού αντί για 100, θα δεις 30, αλλά θα είναι απο 30 διαφορετικά είδη!

Φτάνει μέχρι 13 εκατοστά. Μινιατούρα και πανέμορφο πιθηκάκι του Αμαζονίου. Μας τρέλλανε μέχρι να το φωτογραφήσουμε, καθώς εχει τον ‘ακάθιστο’. Λέγεται Pygmy Marmoset (Titi pygmeo)