Greece 2015

Στο πλημμυρισμένο Δέλτα του Εβρου. Κυριακή 8 Φεβρουαρίου.
Στικταετός – Aquila clanga – Greater Spotted Eagle

Λίμνη Κερκίνη – ανατολικό ανάχωμα.
Ηξερα οτι υπάρχουν αγριόγατες στην Ελλάδα, αλλά καθώς ειναι εξαιρετικά σπάνιες, δεν ειχε περάσει ποτέ απο το μυαλό μου, οτι μπορεί να εχω μιά συνάντηση μαζύ της. Ευτυχώς ειδαμε πρώτα την τεράστια – σήμα κατατεθέν – ουρά της και οι κάμερες πήρανε φωτιά.
Felis silvestris silvestris – Αγριόγατα της Ευρώπης

Λίμνη Κερκίνη. Μιά ακόμα φωτογραφία απο την συνάντηση που είχαμε με μιά αγριόγατα.
Felis silvestris silvestris – Αγριόγατα της Ευρώπης

Το απόλυτο νυχτόβιο αρπαχτικό .Τον ψάχνω απο το 2008. Δεν είναι και εύκολο να τον συναντήσεις, αφου κυκλοφορεί μόνο την νύχτα και κουρνιάζει, καλά κρυμμένος, την ημέρα. Η πιθανότητα να τον δείς δικαιολογεί ενα πολύωρο ταξίδι, μιά και αποτελεί την μεγαλύτερη και πιο εντυπωσιακή κουκουβάγια.
Χτές στην Κερκίνη, σταματήσαμε να φωτογραφίσουμε πάπιες απο το παράθυρο του αυτοκινήτου. Γυρίζοντας να φύγουμε, το μάτι μας έπεσε -απο την αλλη μεριά – στα σκοτεινά φυλλώματα. Πενήντα μέτρα μακρυά μια σκοτεινή φιγούρα μόλις ξεχώριζε. Λές ? Αναρωτηθήκαμε.
Μπούφος – Bubo Bubo – Eurasian Eagle Owl

Ανοιγμα φτερούγων 3,30 μέτρα! Το μεγαλύτερο στον κόσμο! Ποιό είναι?
Κάποιος τεράστιος αετός, σκέφτηκα στην αρχή. Είσαι μόλις στα 2 μέτρα ανοιγμα, ήταν η απάντηση.
Ύστερα σκέφτηκα τους τεράστιους κόνδορες των Άνδεων της Νότιας Αμερικής. Αυτοί φτάνουν τα 3 μέτρα και πάλι όμως έρχονται τρίτοι!
Τα Albatross που περνάνε όλη τους την ζωή, διασχίζοντας τους ωκεανούς είναι στη δεύτερη θέση με 3,20 μέτρα.
Η απίστευτη απάντηση στο κουίζ, είναι ο ελληνικός αργυροπελεκάνος.
Pelican – Pelecanus crispus – Dalmatian Pelican – Αργυροπελεκάνος
Το ενδιαφέρον μεγαλώνει καθώς υπάρχουν σημεία, όπου μπορείς να τους δεις από πολύ κοντά. Οι πελεκάνοι είναι μεγάλοι οπορτσουνιστές και έχουν αναπτύξει σχέση με τους ψαράδες. Όταν λοιπόν οι ψαράδες μαζεύουν τα δίχτυα τους, ξέρουν ότι θα περισσέψουν διάφορα μη εμπορεύσιμα ψάρια και εμφανίζονται για να αρπάξουν αυτούς τους εύκολους μεζέδες. Αν είσαι εκεί κοντά με μια φωτογραφική μηχανή βγάζεις και φοβερές φωτογραφίες, καθώς ορμάνε για τους μεζέδες αυτούς.

Ενα κοριτσάκι με γάντια του box!
Ηταν μικρότερη απο 1 πόντο. Την συνάντησα πέρσι το καλοκαίρι στην Μήλο. Τρελλάθηκα με τα …γάντια του box, που φοράει. Βρήκα και το όνομα της. Ειναι αράχνη:
Spider – Menemerus semilimbatus (female)

Τα ασιατικά βουβάλια υπάρχουν στην Κερκίνη απο τον καιρό του …Ξέρξη!. Συνόδευαν τον στρατό του, στην πρώτη εκστρατεία του. Καθώς τότε ο Στρυμώνας ποταμός πλημμύριζε την περιοχή, δημιουργώντας ελη, αρα και κουνούπια, η ελονοσία ετρεψε σε φυγή τον Ξέρξη, που άφησε τα βουβάλια στην Κερκίνη.
Ξημέρωμα στην Κερκίνη λοιπόν, με τους βούβαλους του Ξέρξη, που φωτογραφίζει η Loukia Triantafylli.

Οταν πετάνε δημιουργούν μοναδικές εικόνες. Τα φλαμινγκος κλέβουν τις εντυπώσεις σε όλους τους ελληνικούς υδροβιοτόπους. Το πρώτο απο αυτά εχει στο πόδι του ‘δακτυλίωση’. Την τοποθετούν οι επιστημόνες για να παρακολουθούν τις κινήσεις τους. Ξέρουν ετσι τις διαδρομές που κάνουν απο χώρα σε χώρα.
Λιμνοθάλασσα του Αμβρακικού.
Phoenicopterus roseus – Greater Flamingo – Φοινικόπτερο

Τα μαυροβουτηχτάρια ερχονται να ξεχειμωνιάσουν στην Ελλάδα. Ειναι σαν ψεύτικα, σαν κουκλάκια.
Στο Καλοχώρι, πέντε λεπτά απο το κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Podiceps nigricollis – Black-necked Grebe – μαυροβουτηχτάρι

Περιμέναμε το ηλιοβασίλεμα στο κλασικό σημείο των Μετεώρων αλλά παρόλο το κρύο που φάγαμε, τα σύννεφα κέρδισαν την μάχη με τον ήλιο. Στο δεξί μέρος τα 4 μοναστήρια προσθέτουν την πινελιά τους. Απίστευτοι βράχοι. Απίστευτη ομορφιά. Να πάτε.

Περιμέναμε το ηλιοβασίλεμα στο κλασικό σημείο των Μετεώρων αλλά παρόλο το κρύο που φάγαμε, τα σύννεφα κέρδισαν την μάχη με τον ήλιο.

Συχνός επισκέπτης των κήπων μας ο τσαλαπετεινός. Ολη η μαγκιά βέβαια είναι να τον πετύχεις στο κλάσμα του δευτερολέπτου, που ανοίγει το λοφίο του.
Μετά απο 8 χρόνια και εκατοντάδες προσπάθειες, η τύχη μου χαμογέλασε. Ειναι καθαρά θέμα τύχης. Προχτές στον Σχοινιά, 4 φωτογραφικές μηχανές απο 30 φωτογραφίες ο καθένας, σε ρυθμό πολυβόλο. Μιά καλή πόζα, δική μου. Better lucky than good

Ένα σωρό birders, πάνε κάθε χρόνο, μιάμισυ ώρα βόρεια από την Δράμα, στο δάσος της Ελατιάς, κοντά στα σύνορα με Βουλγαρία, για χάρη της.
Η «δική» μου πετάχτηκε στο δρόμο και πέρασε απέναντι τόσο γρήγορα, που μόλις πρόλαβα να πάρω αυτό το καρέ.
Είμαι περήφανος για αυτό το καρέ της Δασόκοτας μου.

Σταματήσαμε για καφέ κοντα στο φράγμα στην Κερκίνη.
Εκείνη την στιγμή διάλεξε να εμφανιστεί απο πάνω μας ο γερακαετός.
Κάμερα όμως, μέσα στο καφενείο, είχε μαζύ της μόνο η Λουκία (πάντα έχει εξάλλου, μαζύ της την κάμερα).
Οι άλλοι τρείς μείναμε να κοιτάζουμε και να …βρίζουμε την στιγμή, που διάλεξε να κάνει την εμφάνιση του.

Η φωτογραφία ειναι τραβηγμένη στις 11 το βράδυ, απο 80 μέτρα μακρυά, με 16.000 iso!!.
Επισκευές σε ένα παλιό βυρσοδεψείο κατέστρεψαν τη φωλιά μιας οικογένειας Τυτώ. Το ένα από τα πέντε μωρά πέθανε κατά την πτώση, τα άλλα τέσσερα όμως τα έφεραν στην ‘Δράση για την Αγρια Ζωή’, στο Καλοχώρι. Αμέσως η ομάδα ξεκίνησε τις εργασίες για την κατασκευή τεχνητής φωλιάς και την τοποθέτησή της στο κτήριο. Από το ίδιο κιόλας βράδυ παρατηρήθηκαν οι γονείς να τρέφουν και πάλι τα μικρά τους..!!
Εμείς βρεθήκαμε εκεί 4 ημέρες αργότερα και περιμέναμε αρκετές ωρες μέχρι να πάρουμε αυτή τη φωτογραφία.
Τυτώ – Tyto Alba – Barn Owl

Ο Κρανιώνας ειναι ενα απο τα εγκαταλελειμμένα χωριά στο δρόμο απο την Καστοριά προς τις Πρέσπες. Τα πλίνθινα ερείπια δημιουργούν ενδιαφέρουσες εικόνες, ειδικά αν τα σύννεφα αναλάβουν να ζωγραφίσουν τον ουρανό.
Kranionas – Kastoria

Εντυπωσιακές εικόνες, στον Κρανιόνα 24 χλμ βόρεια απο την Καστοριά.
Το εγκαταλειμένο χωριό έγινε γνωστό για τα πλίθινα σπίτια του και από την κινηματογραφική ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά» που γυρίστηκε το 2009.

Ο δρόμος που οδηγεί απο την Αρίστη στο Πάπιγκο, ζωγραφίζει απογευματινές εικόνες.
Ζαγοροχώρια

Το ωραιότερο πουλί της Ελλάδας. Σωστό εργο τέχνης.
Και δεν τολμάω να πω που και πότε το φωτογράφησα, γιατί εχει την μεγάλη ατυχία να είναι και …νόστιμο. Και το κυνηγάμε αλύπητα.
Ας δουν απο κοντά οι κυνηγοί πως ειναι μια ζωντανή καλημάνα.
Lapwing – Vanellus vanellus – Northern Lapwing – Καλημάνα

Ειναι γυμνοβράγχιο (ή φλαμπελίνα), δηλαδή γυμνοσάλιαγκας της θάλασσας. Μέγεθος 1,2 εκ., χωμένο στη σκισμή ενος βράχου, σε βάθος 5 μέτρων. εβλεπες μόνο κάτι ασπρο να κινείται πολύ αργά., σαν σαλιγκάρι. Ειναι ομως πανέμορφο οταν το μεγενθύνεις. Στη Σίφνο.

Εντυπωσιακό ξεκίνημα. 4.55 το πρωί, φτάσαμε στο σημείο που είχε βρεί ο Kostas Ladas οπου βλέπαμε ολη την Αθήνα ‘ πιάτο’ και περιμέναμε να ‘προσγειωθεί’ το κόκκινο φεγγάρι ανάμεσα στην Ακρόπολη και στον Λυκαβηττό. Το θέαμα ήταν ηδη εντυπωσιακό.
Ηταν ομως η τελευταία στιγμή που ηταν το φεγγάρι ορατό. Ενα λεπτό μετά το κατάπιαν τα σύννεφα. Λίγο μετά, οσοι ειχαν μαζευτεί αρχισαν ενας-ενας να φεύγουν απογοητευμένοι. Πέρασαν σχεδόν δύο ωρες για να ξαναδούμε το φεγγάρι…

6.44 και… νάτο-νάτο! Εχουν περάσει σχεδόν δυο ώρες και μόλις τώρα εσκασε πάλι μύτη το κόκκινο φεγγάρι. Ούτε ενα λεπτό δεν κράτησε αυτή η εμφάνιση. Τα σύννεφα κέρδισαν πάλι την μάχη.

7.12 και το κόκκινο φεγγάρι κάνει πάλι την εμφάνιση του, μισοκρυμμένο πάλι απο τα σύννεφα και συνεχίζει έτσι μέχρι που χάνεται στη θάλασσα. Η παρέα ανανεώνει το ραντεβού. Σε 18 χρόνια θα είμαστε πάλι εδώ. Τότε θάρθει το επόμενο κόκκινο φεγγάρι.

Μέχρι την τελευταία στιγμή, τα σύννεφα το κυνηγούσαν αλύπητα. Να μην το δούμε ολόκληρο ουτε στιγμή. Εστω και ετσι ομως το θέαμα πα΄νω απο το Λυκαβηττό αξιζε το ξενύχτι.

Ξημέρωμα στη Λίμνη των Ιωαννίνων και ο ψαράς έχει πιάσει δουλειά. (Ωσπου να φτάσω κοντά του είχε πιάσει ενα κυπρίνο …4 κιλά και σεμνά-σεμνά μου εξήγησε οτι αυτά ειναι ‘μικροπράγματα’, αφου εδω ενας καλός κυπρίνος ειναι πάνω απο 10 κιλά!!)

Βγήκα πρωί-πρωί για βόλτα, καθώς η ομίχλη σκέπαζε ακόμα το χωριό και συνάντησα την Αλέκα. ‘Καλημέρα, πολύ ωραίο το χωριό σας’ πρόλαβα να πώ και με πήρε ‘φαλάγγι’. ‘ Σ’αρέσει ε? Να ερθεις να μείνεις εδώ, αμα σ’αρέσει. Εχει ερημώσει ο τόπος, δεν υπάρχει ψυχή πιά στο χωριό’. Κρίμα, γιατί κατα την γνώμη μου το Κουκούλι ειναι το πιό όμορφο χωριό στο Ζαγόρι. Εμεινα 2 μέρες και δεν χόρταινε το μάτι και η φωτογραφική μου μηχανή εικόνες, καθώς εκοβα βόλτες στα δρομάκια του.

Σαν σκηνή απο ταινία, Κάπου στο βάθος περίμενα να δω τον μυθικό βασιληά στο θρόνο του. (δείτε το σε πλήρη οθόνη)
Γιάννενα – Σπήλαιο Περάματος

Καλά Χριστούγεννα με μια συμβολική εικόνα απο την μαγευτική Ελατιά στη Ροδόπη. Η βρύση συνεχίζει να τρέχει κάτω απο το παγωμένο μανδύα που την καλύπτει.