China Yunnan – Sichuan

Lady Amherst’s pheasant (Chrysolophus amherstiae)

Αυτή είναι η «Λαίδη». (Δείτε την σε φούλ οθόνη). Την είχα βάλει στο μάτι πριν ξεκινήσει το ταξίδι αυτό για την δυτική Κίνα.
Λέγεται Chrysolophus amherstiae. Το Chrysolophus για το λοφίο της, που φαίνεται και στην φωτογραφία, το amherstiae, από το όνομα της Lady Amherst που την ανακάλυψε το 1828.
Lady Amherst’s pheasant. Ο πιο κοκκέτης φασιανός. Δείτε τα πορτοκαλί φτεράκια που πετάγονται στην αρχή της ουράς του.

Εχει μια δυσκολία το να πάς να δείς την «λαιδη» από κοντά. Είναι «ιστορία» ολόκληρη για να πάς στην Δυτική Κίνα πλέον. Ολες οι «δυτικές» πτήσεις που πηγαίνανε κατευθείαν, καταργήθηκαν και πρέπει να πετάξεις Πεκίνο και να γυρίσεις πίσω άλλες 3 ώρες πτήση.

Η βίζα είναι και αυτή πολύ δύσκολη. Μέχρι προσωπικές συνεντεύξεις προβλέπονται στην πρεσβεία. Την αναλαμβάνουν τα ταξιδιωτικά πρακτορεία και κοστίζει 300 ευρώ/άτομο.

Και οι κινέζικές αεροπορικές το «εχουν χάσει». Είναι όλες sold out μήνες πρίν. Για μια ωρα πτήση ζητούσαν 1400 ευρώ.

Τελικά ο καλύτερος δρόμος ήταν να πάμε στο Νεπάλ και να πετάξουμε απο κεί στη δυτική Κίνα (Sichuan).

Από την άλλη μεριά βέβαια όλοι οι φασιανοί του κόσμου έχουν μαζευτεί εκεί. Μαζί και τα Panda. Εχει και φυλές που ο τρόπος ζωής τους δεν έχει καμμιά σχέση με τον δικό μας. Χωριά με τελείως διαφορετική κουλτούρα.

Πιστεύω οτι θα αξίζει όλη η ταλαιπωρία του “πηγαινε”.

13 ΜΑΪΟΥ Lijiang
14 ΜΑΪΟΥ Lijiang
15 ΜΑΪΟΥ Lijian

16 ΜΑΪΟΥ Chengdu
17 ΜΑΪΟΥ Chengdu to Tanshi village
18 ΜΑΪΟΥ Tanshi Village
19 ΜΑΪΟΥ Tanshi village to Wa Wu mountain
20 ΜΑΪΟΥ Wa Wu mountain
21 ΜΑΪΟΥ Wa Wu mountain day 2
22 ΜΑΪΟΥ Wa Wu to Labahe
23 ΜΑΪΟΥ Labahe
24 ΜΑΪΟΥ Labahe to Longcanggou
25 ΜΑΪΟΥ Longcanggou
26 ΜΑΪΟΥ Longcanggou to Wolong
27 ΜΑΪΟΥ Balangshan – Wolong
28 ΜΑΪΟΥ Balangshan – Wolong
29 ΜΑΪΟΥ Wolong – Maerkang
30 ΜΑΪΟΥ Mengbi Shan – Rueoergai
31 ΜΑΪΟΥ Rueorgai

1 ΙΟΥΝΙΟΥ Rueorgai
2 ΙΟΥΝΙΟΥ Rueorgai to Gang-gong-ling
3 ΙΟΥΝΙΟΥ Gang-gong-ling

Biet’s Laughingthrush

Είχαν να την δούν 10 χρόνια. Και WOW:
Είμαστε οι πρωτοι που την είδαμε σήμερα το πρωί και μάλιστα με αρκετά περιπετειώδη τρόπο.

Εχει φτάσει στα όρια της οριστικής εξαφάνισης. Την ψάχνουν όλοι οι “trappers” της Κίνας, καθώς χρυσοπουλιέται στους πάρα πολλούς Κινέζους που την θέλουν σε ένα κλουβί για το σπίτι τους.

Ετσι ήταν άφαντη για 10 χρόνια.
Biet’s Laughingthrush (Ianthocincla bieti), το όνομα της

Πρόσφατα εμφανίστηκε στο σπίτι ενός χωρικού, που συνηθίζει να βαζει κάθε πρωί, τροφή για τα πουλιά και άρχισε να έρχεται και αυτή κάθε πρωί για να τραφεί.

Ο χωρικός ξέροντας ότι αν μαθευτεί, θα μαζευτούν όλοι οι “trappers” για να την πιάσουν, το κραταει μυστικό και επικοινωνεί μόνο με τους λίγους επαγγελματίες οδηγούς birding της περιοχής.

Ετσι σήμερα φύγαμε πριν φέξει, από την Lijiang (στην δυτική Κίνα), χωρις να ξέρουμε που ακριβώς πάμε. Το ραντεβού ήταν δυο ώρες εξω από την πόλη, αλλά τελικά το πουλί ήταν αρκετά χιλιόμετρα μακρύτερα από το ραντεβού. Ηρθε πρώτα ο χωρικός να βεβαιωθεί ότι είμαστε birders και όχι trappers.

Δεν θα βρείτε πουθενά στο ίντερνετ πληροφορίες για το που ζεί κλπ. Για λόγους προστασίας από τους trappers.

Είναι πανέμορφη. Και πληρώνει το κόστος, για αυτό.

Moustached Laughingthrush

Μια ακόμα από τις «γελαστές»-τσίχλες της Κίνας. Με μάτι που καθηλώνει.

Λέγεται Moustached Laughingthrush και χρειάζεται ολόκληρο ταξίδι στο Yunnan της Κίνας (και μετά πολύ σκαρφάλωμα) για να την δείς.

Ο Τραγόπανος (Temmick’s Tragopan)

Κάπως έτσι γίνεται.

Ήρθε ένα κινέζικο 4Χ4, μπήκαμε μέσα, ο οδηγός έβαλε στη διαπασών μια κινεζο-ινδονησιακή ρέγγε, άναψε μια τσιγαρούκλα μέσα στο αυτοκίνητο και ξεκίνησε με όλα τα γκάζια.

Welcome to China.

Περιμένουμε και σήμερα για ατελείωτες ώρες, τον Τραγόπανο (Temmick’s Tragopan) να εμφανιστεί.

Θεωρείται ένα από τα πιο όμορφα πουλιά του κόσμου. Έτσι έγινε και πολύ πολύ σπάνιο, μια και όλοι θέλανε ένα τραγόπανο για πάρτη τους.
Είναι Φασιανός με μικρά κέρατα, που εμφανίζονται όταν φλερτάρει.

Είμαστε στημένοι στη βορειοδυτική Κίνα, ψηλά στα βουνά σε ένα σημείο που βάζουν σπόρους για τα πουλιά και εμφανίζεται και ο τραγόπανος μια φορά την ημέρα, για να τσιμπολόγησει. Το πρόβλημα είναι ότι έρχεται ότι ώρα γουστάρει ή και καθόλου, αν βρει αλλού φαΐ.

Περάσαμε 3 ώρες στημένοι χτες το απόγευμα και σήμερα ήρθαμε χαράματα και θα μείνουμε μέχρι να έρθει. Ίσως και όλη μέρα. Η Λουκία σε μια ώρα την κοπάνησε χτές. Πήγε βόλτα. Εγώ γράφω στο κινητό. Είναι ο καλύτερος τρόπος άραγε να περάσω την μέρα μου? Ποιός θα κάτσει να διαβάσει τόσο μεγάλο κείμενο? Πόσες ώρες απραξίας μου, αξίζει ο Τραγόπανος?

Χτες βέβαια άξιζε τον κόπο. Εμφανίστηκε η “λαίδη” που έψαχνα. Lady’ Amherst’s pheasant. Ενας εκπληκτικός Φασιανός. Τον ακούς παντού, αλλά δεν τον βλέπεις πουθενά. Η Λουκία τον “ζωγράφισε” και πανηγύριζε. Εγώ ήμουνα από την άλλη μεριά και είχα κλαδιά μπροστά μου.

Θα κάνω “αναμετάδοση” για να περνάει η ώρα.

6:30 φτάσαμε. Μόλις έφεξε.

8:10 εμφανίστηκε μια θηλυκή “λαίδη”. Πολύ λιγότερο εντυπωσιακή, αλλά ζωντάνεψα.

8:45 Αρχισα να ψάχνω φωτογραφίες του στο internet. Είναι πράγματι καταπληκτικός τελικά ο Τραγόπανος. Κατέβασα μία, για αυτό το ποστ.

8:55 WOW Φασιανός Silver pheasant! Καταπληκτικός. Οι μηχανές κροταλίζουν πάλι. Back to business. Θα αντέξω ένα δίωρο ακόμα τουλάχιστον. Η Λουκία την “έκανε”. Πάει να ψάξει στο δρόμο για πουλιά. Δεν θα πεινάσει ο μπαγάσας? Θα ‘ρθει.

9:45 Wow. Μια υπέροχη αρσενική “λαίδη” (Lady Amherst’s pheasant) τσακώνεται με ένα σκίουρο, για τους σπόρους.

10:00 Μία ακόμα “λαίδη”, αλλά για 5 δευτερόλεπτα μόνο.

10:10 επέστρεψε η “λαίδη” μαζί με ένα μικρό της. Κάθισαν κάνα 5λεπτο.

11:50 Τίποτα ακόμα. Μας φέρανε μεσημεριανό. Ρίζι άσπρο με ξυλάκια! Πως διαόλο θα φάω ρύζι με ξυλάκια.

13:24 Μετά από 3 ώρες χτες και 7 ώρες σήμερα, αναμονή, τι θες για να αξίζει τον κόπο?

Ηρθαν δύο τραγόπανοι (Temmick’s Tragopan) και ένας Ασημένιος Φασιανός (Silver pheasant) και 5 λεπτά μετά, 2 κινεζικές μπαμπού πέρδικες.

Κάπως έτσι γίνεται.
Πάμε πάλι για το Νο1 του κόσμου. Να δούμε δηλαδή περισσότερα πουλιά φέτος, από οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο.

Ήμασταν στο Νο 1 τον Φεβρουάριο. Ακολούθησαν 3 μήνες απραξίας μας και πέσαμε στα τέλη Απρίλη, στο Νο 20, 600 πουλιά λιγότερα από τον πρώτο.

Ξεκινήσαμε πάλι με 4 μέρες στη Λέσβο (125 πουλιά), 3 μέρες στο Νεπάλ (139 πουλιά) και ήρθαμε τώρα στην δυτική Κίνα, κοντά στο Θιβέτ.

Είμαστε ήδη στα 1360 πουλιά για φέτος και στο Νο 8 του κόσμου. Θέλουμε 300 ακόμα πουλιά για να γυρίσουμε στο Νο 1.

Κάπως έτσι γίνεται.

Ο Τραγόπανος (Temmick’s Tragopan)

Κάτι εξωγήινο δεν έχει αυτός, με την μπλέ φάτσα και τα γαλάζια κερατάκια?

Περάσαμε 10 ώρες για χάρη του, μέσα σε ένα hide, περιμένοντας τον να εμφανιστεί.

Ο Τραγόπανος (Temmick’s Tragopan) είναι από τα πιο ωραία και σπάνια πουλιά στον κόσμο.
Είναι ένας φασιανός με κέρατα, που σηκώνονται όταν φλερτάρει.

Το όνομα του οφείλεται σε 2 Ρωμαίους συγγραφείς του 1ου αιώνα μ.Χ., τον Πλίνιο και τον Πομπόνιο, που περιγραφουν ένα μυθικό πουλί με κέρατα και μώβ κεφάλι.

Ανακαλύφθηκε για την επιστήμη το 1829 και του δώσανε το όνομα που χρησιμοποιούσαν οι 2 Ρωμαίοι συγγραφείς.

Η μπλέ φάτσα είναι όλα τα λεφτά.

Silver Pheasant

Εφτασε ο μεγάλος αρχηγός και την κάνανε όλα τα άλλα πουλιά.
Οι χωρικοί του χωριού Tanshi στη βορειοδυτική Κίνα (κοντά στο Θιβέτ), βάζουν σε ένα σημείο σπόρους και μαζεύονται τα πουλιά της περιοχής κάθε μέρα, για να τσιμπολογήσουν.
Ανάμεσα τους και ο Ασημένιος Φασιανός (Silver Pheasant) που μόλις εμφανιστεί φεύγουν όλα τα άλλα πουλιά «με χίλια».
Εχουν φτιάξει και ένα χώρο που μπορούν επισκέπτες να βλέπουν τα πουλιά (φασιανοί, πέρδικες, σκίουροι και ένα σωρό μικρότερα πουλιά) που έρχονται να τσιμπολογήσουν. Περάσαμε αρκετές ώρες εκεί.

Lady Amherst’s Pheasant

Τήν ακούγαμε παντού από την πρώτη μέρα που φτάσαμε στην Κίνα, αλλά ήταν αδύνατο να τον δούμε. Την είδαμε τελικά στο χωριό Tanshi, οπου οι χωρικοί σε ένα μικρό ξέφωτο, 100 μέτρα πιο χαμηλά από τον δρόμο, ρίχνουν σπόρους για τα πουλιά και περνάει και η «Λαίδη» και τσιμπολογάει.

Εκανε ένα πολύ γρήγορο πέρασμα, αλλά η Λουκία πρόλαβε να την “ζωγραφίσει”.
Δείτε τα φτερά του λαιμού της, πως φουσκώνουν προς τα πάνω. Μιλάμε για φοβερή κοκεταρία.

Το καλό είναι οτι στην πατρίδα της, την Δυτική Κίνα, μάλλον έχουν σταματήσει να την κυνηγάνε και ο πληθυσμός της έχει αυξηθεί πάλι.
Εχει παντού στολίδια. Τι να πρωτοπροσέξεις. Ασύγκριτη.

Red Panda

The big trophy. Red Panda in the wild!! (Και το βρήκα και μόνος μου).
Εχει γίνει animation, κόμικ, μάρκα, μέχρι και συγκρότημα.
Ο διάσημος μικρούλης είναι 50-60 εκατοστά το σώμα του και άλλα τόσα η ουρά του.
Κοντεύει να εξαφανιστεί καθώς προσφέρονται πολλά λεφτά για την αιχμαλωσία του, αλλά και γιατι λιγοστεύουν συνέχεια οι περιοχές με μπαμπού, με τα οποία τρέφεται αποκλειστικά.
Υπάρχουν πλέον προγράμματα για την αναπαραγωγή του μέσα σε ζωολογικούς κήπους, για να σωθεί το είδος.
Οργανώνονται πλέον ειδικά wildlife ταξίδια για την αναζήτηση του.
—————————
*Το είδαμε σε ένα καταπληκτικό μέρος στην Κίνα. Στο Wa Wu mountain. Ανεβήκαμε με λιφτ μέχρι τα 3500 μέτρα, όπου είναι ένα τεράστιο «επίπεδο» οροπέδιο 14 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Εδώ οι Κινέζοι έχουν φτιάξει κάτι εκπληκτικό. Εβαλα το «επίπεδο» σε εισαγωγικά, γιατι έχει μικρά «λοφάκια» υψους 20-30 μετρων και αντίστοιχες κοιλάδες. Φούλ βλάστηση παντού και πολύ ψηλά δέντρα. Εχουν φτιάξει λοιπόν μια «γέφυρα» μήκους περίπου 10 χιλιομέτρων, που φιδογυρνάει όλο το οροπέδιο. Αλλού είναι 2 μέτρα πάνω από το έδαφος και αλλού 30, έτσι ώστε να είναι συνέχεια επίπεδη. Ολοι οι επισκέπτες περπατάνε υποχρεωτικά πάνω στη «γεφυρα», οπότε όλη το περιβάλλον παραμένει ανέγγιχτο και προστατευμένο.
**Και στην διαμόρφωση της γέφυρας με κουφάνανε. Οσο το τσιμέντο ήταν φρέσκο, σχεδίασαν επάνω γραμμές, σε μορφή πλακόστρωσης και αυτή είναι η αισθηση που σου δίνει. Εχει πλατος 3 μέτρα και αριστερά δεξιά κάγκελλα πολύ γερά, από σκαλισμένο ξύλο! Αυτό νόμιζα αρχικά, αλλά και αυτά ήταν τελικά από τσιμέντο. Πρόσθεσε σκουπιδοτενεκέδες (καθαρούς) κάθε 150 μέτρα και τουαλέτες (καθαρές) κάθε χιλιόμετρο, καθώς και ρείντζερς που κυκλοφορούν με μικρά αυτοκινητάκια και… κάθε ΣΚ έχει 10χιλ. επισκέπτες (ευτυχώς πήγαμε Δευτέρα και είχε μόνο birders). Μιλάμε για ένα φυσικό παράδεισο, που δέχεται εκατομμύρια επισκέπτες και παραμένει παράδεισος. Θα βάλω φωτογραφίες στα σχολια.
————————-
Μέχρι και Red Panda έχει! (Και το βρήκα και μόνος μου!).

Gray-hooded Fulvetta

Παραδοξοπούλι, την θεωρεί η επιστήμη (family Paradoxornithidae.)
Gray-hooded Fulvetta το όνομα της.
Ένα από τα πανέμορφα μικρόπουλα της Δυτικής Κίνας.
Πολύ δύσκολο να την δείς, καθώς κινείται συνεχώς μεσα σε πυκνά φυλλώματα.
Είναι κούκλα πάντως. Η φωτογραφία είναι της Λουκίας.

Fulvous Parrotbill

O πιο τσαχπίνης από τα Parrotbills. Fulvous Parrotbill.
Eίναι μικρά πανέμορφα πουλάκια, με ράμφος σαν του παπαγάλου.
Καταφέραμε να δούμε 11 από τα 22 parrotbills που υπάρχουν και κάθε φορά που καταφέρναμε να δούμε ένα από αυτά, το γεγονός πανηγυριζόταν σαν να είχαμε βάλει γκόλ στον τελικο του champions league.
Ενώ ξέρανε οι οδηγοί που περίπου είναι, χρειαζόμασταν 3-4 ώρες ψαξιμο, μέσα στα πυκνά φυλλώματα, καθώς δεν «μιλάνε» πολύ. (Τα περισσότερα πουλιά, πρωτα τα ακούς και έτσι
ξερεις που να τα ψάξεις).
Ανήκουν στα «παραδοξοπούλια» (family Paradoxornithidae)
Η φωτο είναι της Λουκίας, στο Wa Wu mountain σε 3500 υψόμετρο, στη Δυτική Κίνα.

Golden pheasant

Άλλος ένας φασιανός με ελληνικό επιστημονικό όνομα: chrysolophus pictus.
Golden pheasant ή chinese pheasant.
Το μαλλί του είναι όλα τα λεφτά.
Είναι πολύ δύσκολο να τον δεις, καθώς μόλις ακούσει τον παραμικρό θόρυβο, εξαφανίζεται.
Και είναι και πολύ έξυπνος. Ο ξενοδόχος μιας μικρής πόλης της Κίνας, κοντά στο Θιβέτ, έχει φτιάξει ένα hide για να μπορέσεις να τον δεις.
Πήγαμε στις 2:00 το μεσημέρι, ρίξαμε τους σπόρους που τρώει πάνω σε κάποια βραχάκια, 20 μέτρα μακρυά από το hide και περιμέναμε να εμφανιστεί. Και αυτός περίμενε να .. φύγουμε, για να έρθει να φάει με την ησυχία του.
Τρεις ώρες κράτησε το κρυφτούλι. Κάθε μισή ώρα, σηκωνόταν από το πυκνό χορτάρι,150 μέτρα μακρυά (έπεφτε συναγερμός σε μας μέσα στο hide), έριχνε μια ματιά αν φύγαμε και κρυβόταν πάλι. Το πήραμε απόφαση και φύγαμε.
Η Λουκία του την φύλαγε και τον φωτογράφισε μέσα στα χόρτα, στα δευτερόλεπτα που σηκώθηκε να κόψει κίνηση.

Μόλις φωτογραφίσαμε το Νο 1500, πουλί για φέτος και το γιορτάζουμε

Μόλις φωτογραφίσαμε το 1500ό πουλί για φέτος και το γιορτάζουμε με μια αναμνηστική φωτο, μπροστά στα χιονισμένα βουνά του Θιβέτ.
Όλα τα πουλάκια εδώ έχουν ονόματα που αρχίζουν από “snow” η από “Tibetan”.
Είμαστε σε 3500 μέτρα υψόμετρο, στο Ρουερτζάι, στα σύνορα Κίνας και Θιβέτ.
Χιόνιζε σήμερα το πρωί. Βάλε και το αεράκι και …το έχουμε δαγκώσει.
Καμμία σχέση οι δικοί μας 0 βαθμοί, με τους 0 βαθμούς εδώ. Τα πουλάκια όμως γουστάρουν, για αυτό κάθονται εδώ.

Saker Falcon

Αυτό συνήθως στολίζει τον ώμο κάποιου εμίρη. καθώς είναι το μεγαλύτερο από τα γεράκια και το πιο ικανό στο να πιάνει θηράματα.
Λέγεται στεπογερακο και αν το είχα βρεί στην Ελλάδα, θα είχε γίνει πανηγύρι. Είναι πολύ-πολύ σπάνιο εδώ.
Στην Κεντρική Ασία χιλιάδες αιχμαλωτίζονται κάθε χρόνο, για να πουληθούν στους διάφορους πρίγκηπες των Αραβικών Εμιράτων και να στολίζουν τον ώμο τους, σαν ένδειξη ισχύος.
Μόνο στο Καζακστάν, υπολογίζουν ότι συλλαμβάνονται 1000 στεπογέρακα κάθε χρόνο, για να πουληθούν στα Αραβικά Εμιράτα.
Εμείς το είδαμε στα σύνορα Κίνας – Θιβέτ, που είναι το πιο ανατολικό σημείο που εμφανίζεται.

————————————-

Η εκδρομή Birdquest του 2024 στο Sichuan και στο βόρειο Yunnan στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Εκτός από την καταγραφή συνολικά 339 ειδών, σημειώσαμε έναν εντυπωσιακό αριθμό 163 «diamond birds» — (είδη με περιορισμένη γεωγραφική εξάπλωση που σπάνια συναντώνται σε άλλα ταξιδιωτικά προγράμματα), ξεπερνώντας ή ισοφαρίζοντας πρόσφατες εκδρομές τόσο το 2015 όσο και το 2018. Παρόλο που υπήρξαν ορισμένες προκλήσεις, όπως το κλείσιμο του παλιού δρόμου στο Balangshan Pass, οι μεγάλες αναμονές για την εμφάνιση ορισμένων στοχευμένων Pheasants σε κρυψώνες τροφής και οι ασυνήθιστα δυσμενείς καιρικές συνθήκες γύρω από το Tibetan Plateau, η ομάδα ανταποκρίθηκε πλήρως στις δυσκολίες.

Παρά τις μικρές ταλαιπωρίες, υπήρξε μια εντυπωσιακή σειρά από σημαντικές στιγμές: καταγράψαμε 15 διαφορετικά είδη Galliformes, συμπεριλαμβανομένων των εκπληκτικών Golden Pheasant, Lady Amherst’s Pheasant, Temminck’s Tragopan, Chinese Monal, Tibetan Snowcock και Tibetan Partridge. Συναντήσαμε μια εντυπωσιακή ποικιλία από 12 Laughingthrushes, με την πλειονότητα να προσφέρει εξαιρετικές παρατηρήσεις, μεταξύ αυτών και οι εντυπωσιακά κοντινές εμφανίσεις των Biet’s, Spotted, Buffy και Western Moustached.

Τα Parrotbills δεν έπαψαν να μας ενθουσιάζουν, με υπέροχες παρατηρήσεις 11 από τα 12 πιθανά είδη της διαδρομής, όπως το εξαιρετικά περιορισμένης εξάπλωσης (και πρόσφατα διαχωρισμένο) Eye-ringed (or Yunnan) Parrotbill, τα στιβαρά Three-toed και Brown Parrotbills, καθώς και το αδιαμφισβήτητο «μεγαλύτερο» όλων, το Great Parrotbill. Επιπλέον, εντοπίσαμε έναν εντυπωσιακό αριθμό από Phylloscopus warblers (22 είδη, όλα παρατηρήθηκαν καθαρά, επιτρέποντάς μας να εκτιμήσουμε τις λεπτές διαφορές μεταξύ αυτών των συγγενικών ειδών), καθώς και 10 είδη Woodpeckers, 5 Shrikes και 18 αρπακτικά.

Μια πλούσια ποικιλία υδρόβιων πουλιών περιλάμβανε σημαντικές παρατηρήσεις όπως οι Brown-cheeked Rail, Chinese Spot-billed Duck και Pallas’s Gull. Το μοναδικό Przevalski’s Finch στάθηκε αντάξιο της φήμης του — ένα από τα έξι άτομα που εντοπίσαμε αρχικά θεωρήθηκε πως ήταν μια πολύχρωμη προσευχητική σημαία που κυμάτιζε στον άνεμο! Και τα θηλαστικά εκπροσωπήθηκαν επάξια, με συνολικά 24 είδη, μεταξύ των οποίων ξεχώρισαν τα Blue Sheep, Takin, Chinese Goral, Grey Wolf, Red-and-White Giant Flying Squirrel και το υπερβολικά χαριτωμένο Red Panda.

Όλα αυτά εκτυλίχθηκαν με φόντο τις επιβλητικές κορυφές των Ιμαλαΐων, απόκρημνες πλαγιές με θαμνώδη βλάστηση, αλπικά λιβάδια και καταπράσινες πεδιάδες μεγάλου υψομέτρου. Τα πευκοδάση έδιναν τη θέση τους σε ζώνες ανθισμένων ροδόδεντρων που έβαφαν ολόκληρες βουνοπλαγιές ροζ. Αλλού, εκτεταμένες εκτάσεις από ατελείωτο μπαμπού, κάθε σχήματος και μεγέθους, θύμιζαν σχεδόν την περιγραφή της ζούγκλας από τον Werner Hertzog. Η πρωινή ομίχλη σηκωνόταν από τα πλούσια δάση πλατύφυλλων δέντρων, τα οποία άρχιζαν να πάλλονται από κελαηδίσματα, μόνο και μόνο για να κινηθεί προς τις κοιλάδες και να καλύψει τα ψηλότερα βουνά με πυκνή, κρύα ομίχλη που μερικές φορές περιόριζε κάθε δραστηριότητα. Ορμητικά ορεινά ρυάκια μετατρέπονταν μέσα σε λίγα λεπτά από μικρά ρεύματα σε χείμαρρους, ενώ η γαλήνη των ήρεμων ορεινών υγροτόπων δύσκολα πρόδιδε ότι είχε βρέξει.

Ζήσαμε μια έντονα πολυδιάστατη China — πιο σύνθετη και αντιφατική από ό,τι παρουσιάζεται συνήθως στα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Εντυπωσιακά έργα οδικής και σιδηροδρομικής μηχανικής φαίνεται να ξεπερνούν οτιδήποτε ήταν κάποτε ικανή να δημιουργήσει η Βρετανία, τόσο σε κλίμακα όσο και σε αποτελεσματικότητα, ενώ οι καθαροί δρόμοι και οι περιποιημένες πόλεις έμοιαζαν να οφείλονται περισσότερο στην αστική υπερηφάνεια παρά σε κρατικές εντολές. Παρότι οι ντόπιοι κατέκλυζαν τα τουριστικά αξιοθέατα με θορυβώδη ενθουσιασμό, συναντήσαμε επίσης πολλές ομάδες Κινέζων παρατηρητών πουλιών να περιμένουν υπομονετικά ή να σαρώνουν με προσοχή το τοπίο για τα είδη-στόχους τους. Και φυσικά, το φαγητό ήταν πλούσιο και ποικίλο, με επιλογές για κάθε γούστο — ιδιαίτερα για όσους από εμάς λατρεύουν τα πικάντικα.

Για την πλειονότητα των συμμετεχόντων, η εκδρομή ξεκίνησε με μια προέκταση πριν από το κυρίως πρόγραμμα στο Lijiang. Αυτό το τμήμα αποδείχθηκε ένα από τα πιο παραγωγικά ολόκληρης της εκδρομής. Εξερευνήσαμε τόσο ξηρά πευκοδάση όσο και καταπράσινες κοιλάδες με πλατύφυλλη βλάστηση, εντοπίζοντας μια σειρά από απαιτητικά είδη, όπως τα Yunnan Fulvetta, Davidson’s Leaf-warbler, Kloss’s Leaf-warbler, Black-headed Sibia και Blue-winged Minla, ενώ απολαύσαμε εντυπωσιακές παρατηρήσεις των Streak-breasted Scimitar Babbler και Black-streaked Scimitar Babbler.

Τα αδιαμφισβήτητα σημαντικότερα στιγμιότυπα ήταν το συνεργάσιμο τρίο ολοένα και πιο σπάνιων Laughingthrushes που είχαν εντοπιστεί κοντά σε ένα απομονωμένο υποαλπικό χωριό. Ακριβώς στην ώρα τους, εμφανίστηκαν οι Biet’s, Spotted και Western Moustached Laughingthrushes, σχεδόν πηδώντας γύρω από τα πόδια μας. Μερικά ντροπαλά Lady Amherst’s Pheasants πρόσθεσαν χρώμα στο τοπίο, ενώ κατά μήκος των παρυφών του δάσους βρήκαμε τα Chestnut-vented Nuthatch, Brown Dippers, Yellow-throated Bunting, Black-headed Greenfinch, Speckled Piculet και Great Spotted Woodpecker. Σε πιο θαμνώδεις βιότοπους εντοπίσαμε Crested Finchbills, Daurian Redstart και Russet Sparrow.

Η τελευταία μας ολόκληρη ημέρα στο Yunnan αφιερώθηκε κυρίως στην αναζήτηση των εναπομεινάντων ειδών-στόχων και, με λίγη προσπάθεια, εντοπίσαμε τόσο το Yunnan Nuthatch όσο και το Eye-ringed Parrotbill. Με λίγο επιπλέον χρόνο, μπορέσαμε επίσης να επισκεφθούμε ορισμένους υγροτόπους, όπου είδαμε καθαρά είδη όπως τα Grey-headed Lapwing, Eurasian Wigeon, Chinese Pond Heron, Plain Prinia, Oriental Reed Warbler, Yellow Bittern και Black-faced Bunting, καθώς και δεκάδες μεταναστευτικούς θαμνοψάλτες, μεταξύ των οποίων οι Hume’s, Dusky, Greenish, Two-barred και Large-billed.

Η κύρια εκδρομή ξεκίνησε στο Chengdu, όπου τα τοπικά πάρκα απέδωσαν αρκετά απαιτητικά είδη, όπως τα Fork-tailed Sunbird, White-cheeked Starling, Ashy-throated Parrotbill, Chinese Grosbeak (Yellow-billed) και White-rumped Munia. Ανεβαίνοντας ξανά στους λόφους, το τοπίο απέκτησε σαφώς πιο εύκρατο χαρακτήρα και καταφέραμε να δούμε τα Kloss’s Leaf Warbler και Buffy Laughingthrush πριν η απογευματινή βροχή περιορίσει τη δραστηριότητα.

Το επόμενο πρωί, καθίσαμε υπομονετικά παρατηρώντας ένα ξέφωτο περιτριγυρισμένο από μπαμπού, όπου τα χαριτωμένα Chinese Bamboo Partridges, οι λαμπεροί Lady Amherst’s Pheasants και οι επιβλητικοί Silver Pheasants άνοιξαν την όρεξή μας για την τελική ανταμοιβή: όχι έναν αλλά δύο αρσενικούς Temminck’s Tragopans που εμφανίστηκαν επιβλητικά μπροστά μας. Μετά από αυτή την υπομονετική αναμονή, περπατήσαμε προς άλλες κρυψώνες, προσθέτοντας είδη όπως τα Emei Shan Liocichla, Spot-breasted Parrotbill, Grey-hooded Parrotbill, Brownish-flanked Bush-warbler και Golden Parrotbill.

Το επόμενο πρωί προσθέσαμε ακόμη περισσότερα «καλούδια», όπως τα Golden-breasted Fulvetta, Sichuan Bush-warbler, Red-winged Laughingthrush, Brown Bush-warbler και Pygmy Cupwing, πριν συνεχίσουμε προς τα βουνά του Wawushan.

Παρά την αρχική μας απορία για τη σχεδόν «αεροδρομιακή» διαδικασία μεταφοράς με λεωφορεία στο Wawushan, καταφέραμε να δούμε αρκετά καλά είδη σε έναν απογευματινό περίπατο κοντά στο κατάλυμά μας μέσα στο πάρκο. Τα Chestnut-crowned Leaf Warbler, Large-billed Leaf Warbler και Claudia’s Leaf Warbler παρατηρήθηκαν πολύ καλά. Τις επόμενες ημέρες, οι μεσαίου υψομέτρου περιοχές μας χάρισαν αρκετές εξειδικευμένες μορφές πλατύφυλλου δάσους, όπως τα Necklaced Woodpecker, Speckled Pigeon, Oriental Honey-buzzard, Eastern Crowned Warbler, Himalayan Owl, Martens’s Warbler, Chestnut-flanked White-eye, White-collared Yuhina, Asian House Martin και Himalayan Cuckoo.

Ωστόσο, η κορυφή του Wawushan ήταν το σημείο όπου επικεντρώσαμε τις προσπάθειές μας. Φτάνοντας κάθε πρωί στην κορυφή με το τελεφερίκ, νιώθαμε σαν να μεταφερόμασταν σε έναν διαφορετικό κόσμο. Ο υπερυψωμένος διάδρομος των 10 χιλιομέτρων, σε ύψος περίπου 9 μέτρων, παρείχε απίστευτες ευκαιρίες παρατήρησης και, παρά (ή ίσως εξαιτίας) της παρουσίας θορυβωδών τουριστών και μουσικής υπόκρουσης, τα πουλιά ήταν εντυπωσιακά εξοικειωμένα. Το πρώτο μας πρωινό ήταν εντελώς χωρίς ομίχλη και περάσαμε τουλάχιστον τις πρώτες δύο ώρες σε κατάσταση «δεν ξέρουμε πού να κοιτάξουμε πρώτα»!

Σε διάστημα δύο ημερών συγκεντρώσαμε μια εξαιρετικά εντυπωσιακή λίστα ειδών, μεταξύ των οποίων τα Lesser Cuckoo, Eurasian Three-toed Woodpecker (Dark-bodied), Long-tailed Minivet, Short-billed Minivet, Coal Tit, Rufous-vented Tit, Grey-crested Tit, Black-bibbed Tit και Green-backed Tit. Τα White-throated Needletail και Himalayan Swiftlet διέσχιζαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα τα πεύκα, ενώ η χαμηλή βλάστηση αντηχούσε από τα τραγούδια κρυπτικών bush-warblers και μικρών τσιχλοειδών. Με προσεκτική ακρόαση καταφέραμε να προσελκύσουμε στο ανοιχτό πεδίο τα Spotted Bush-Warbler, Yellow-bellied Bush-Warbler και Aberrant Bush-Warbler, καθώς και τα White-browed Bush Robin, Golden Bush Robin, Himalayan Shortwing, Bianchi’s Warbler και, ίσως το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα, ένα ιδιαίτερα εμφανές White-bellied Redstart (ένα «αηδόνι» σε όλα εκτός από το όνομα!).

Τα Parrotbills ήταν επίσης εντυπωσιακά κοινά και συνεργάσιμα, με τα Brown Parrotbill, Great Parrotbill, Three-toed Parrotbill, Grey-hooded Parrotbill, Golden Parrotbill και Fulvous Parrotbill να παρατηρούνται όλα καθαρά. Οι Laughingthrushes ήταν εξαιρετικά εξοικειωμένες — όσο πουθενά αλλού — και οι φωτογράφοι της ομάδας βρέθηκαν κυριολεκτικά στον έβδομο ουρανό χάρη στις εμφανίσεις των Black-faced Laughingthrush, Red-winged Laughingthrush και Elliot’s Laughingthrush, μόλις λίγα μέτρα μακριά! Τα Darjeeling Woodpecker και Three-toed Woodpecker έδωσαν επίσης εντυπωσιακές παρατηρήσεις, ενώ τα Sichuan Thrush, Rosy Pipit, Buff-throated Warbler, Sichuan Warbler και Buff-barred Warbler αποδείχθηκαν ιδιαίτερα προσιτά. Και τις δύο ημέρες ζήσαμε στιγμές όπου αναρωτηθήκαμε «αποκλείεται, αυτό πρέπει να είναι λούτρινο και όχι αληθινό ζώο», καθώς πλησιάσαμε σε απόσταση λίγων μέτρων τρία διαφορετικά Red Pandas.

Αφήνοντας το Wawushan, επισκεφθήκαμε τη βόρεια πλευρά των βουνών Erlangshan, γύρω από το Labahe. Ο πρώτος απογευματινός περίπατος κατά μήκος του ποταμού απέδωσε μερικά ενδιαφέροντα πουλιά, όπως τα Yellow-browed Tit, Yellow-bellied Tit, Black-browed Tit και Spotted Nutcracker. Ωστόσο, το σημαντικότερο στοιχείο της περιοχής εντοπίστηκε ξανά στα μεγαλύτερα υψόμετρα, όπου βρήκαμε τα Rufous-breasted Accentor και Alpine Accentor, Collared Grosbeak, καθώς και τις πρώτες μας παρατηρήσεις των Chinese White-browed Rosefinch και Dark-breasted Rosefinch. Μερικά ζευγάρια Blue-fronted Redstart πετούσαν ανάμεσα στους αραιούς θάμνους πάνω από τη δενδρογραμμή, ενώ τα Chestnut-crowned Bush-warbler και Grey-sided Bush-warbler προσέφεραν όμορφες εμφανίσεις τραγουδώντας κοντά στις συστάδες ροδόδεντρων. Ένα μακρινό σμήνος από Grandala διακρινόταν μόλις, καθώς τα πουλιά με το έντονο μπλε χρώμα τους πετούσαν πάνω από ένα αλπικό λιβάδι.

Τον υπόλοιπο χρόνο στην περιοχή τον αφιερώσαμε στα πλατύφυλλα δάση μεσαίου υψομέτρου. Εκεί εντοπίσαμε αρκετά «χαριτωμένα» τραγουδιστά Ashy-throated Leaf Warblers, καθώς και ένα ζευγάρι Ferruginous Flycatchers που αναζητούσε τροφή και μας χάρισε εξαιρετικές παρατηρήσεις. Τα Fire-capped Tit και Yellow-browed Tit έδωσαν ζωντάνια σε ένα δραστήριο πρωινό, όπως και τα Dusky-sided Flycatcher, Slaty-blue Flycatcher, Grey-hooded Fulvetta και Stripe-throated Yuhina. Ένα Grey-headed Woodpecker ήταν το πρώτο που βλέπαμε μετά το Sichuan, ενώ ένα ανταποκρινόμενο ζευγάρι Besra προσέφερε εξαιρετική εμφάνιση — αντίθετα με το Pere David’s Tit, που μας απογοήτευσε εμφανιζόμενο μόνο στιγμιαία και με κόντρα φως.

Ο επόμενος σταθμός μας ήταν το Longgcangou. Παρότι ένας γκρίζος απογευματινός περίπατος γύρω από το χωριό έμοιαζε να υπόσχεται λίγα, καταφέραμε παρ’ όλα αυτά να απολαύσουμε εξαιρετική θέα ενός τραγουδιστού Chinese Blue Flycatcher, καθώς και πολύ βελτιωμένες παρατηρήσεις του απίστευτα κρυπτικού Sichuan Bush Warbler. Το επόμενο πρωί ξεκινήσαμε από το υψηλότερο προσβάσιμο σημείο, πραγματοποιώντας αρκετές στάσεις καθώς κατεβαίναμε το βουνό. Ανταμειφθήκαμε με όμορφες παρατηρήσεις του Golden-breasted Fulvetta και με ένα εντυπωσιακό πέρασμα ενός Eurasian Goshawk.

Το σημαντικότερο στιγμιότυπο του πρωινού, ωστόσο, ήρθε λίγο χαμηλότερα, όταν πετύχαμε φανταστικές παρατηρήσεις ενός πραγματικά άγριου ενήλικου αρσενικού Temminck’s Tragopan. Ακόμη χαμηλότερα εντοπίσαμε τα Alström’s Warbler, David’s Fulvetta και Emei Leaf Warbler, ενώ απολαύσαμε και μια εκπληκτική εμφάνιση από ένα τραγουδιστό Fujian Niltava.

Το τελευταίο μας πρωινό στην περιοχή αφιερώθηκε κυρίως στην αναζήτηση του Golden-fronted Fulvetta. Παρότι υπήρχαν πολλές όμορφες στιγμές κατά τη διάρκεια της αναζήτησης — όπως οι παρατηρήσεις των White-backed Woodpecker, Bay Woodpecker, Black Baza και αρκετών ιδιαίτερα εμφανών Alström’s Warblers — η αναμονή ήταν κάπως αγχωτική, καθώς χρειάστηκε να περάσουν οι 9 π.μ. για να εντοπίσουμε τελικά μια οικογενειακή ομάδα που άρχισε να πετά γύρω από τα κεφάλια μας. Υπήρχε ακόμη χρόνος για μια στάση σε πιο ανοιχτό βιότοπο χαμηλότερα, όπου καταγράψαμε μια καλή ποικιλία ειδών, όπως τα Rufous-faced Warbler, Mountain Hawk-Eagle, Grey-faced Buzzard, Oriental Greenfinch, Russet Sparrow και Dusky Fulvetta.

Ένα μεγάλο ταξίδι προς το Wolong σήμαινε ότι φτάσαμε λίγο πριν το σούρουπο. Ήμασταν όμως έτοιμοι να ξεκινήσουμε νωρίς το επόμενο πρωί, ανεβαίνοντας τις συνεχείς φουρκέτες του βουνού για ένα πρωινό χαράματα κοντά στην πρώτη σήραγγα του Balangshan Pass. Περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος των επόμενων δύο ημερών μεταξύ αυτού του σημείου και της απέναντι πλευράς της βόρειας σήραγγας, όπου ο παλιός (πλέον απροσπέλαστος) δρόμος πάνω από το πέρασμα ενώνεται ξανά με τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο.

Η προσεκτική σάρωση των πλαγιών και των ορεινών λιβαδιών απέδωσε τελικά πολλαπλά White Eared Pheasants, δύο μακρινά Chinese Monals, αρκετά ιδιαίτερα εξοικειωμένα Blood Pheasants και μια ομάδα από Tibetan Snowcock. Μια «έκρηξη» νέων ειδών Rosefinches περιλάμβανε τα Common Rosefinch, Chinese White-browed Rosefinch, Sharpe’s Rosefinch, Dark-breasted Rosefinch, Pink-rumped Rosefinch (και για ορισμένους το Crimson-browed Finch). Τα Redstarts μάς ενθουσίαζαν διαρκώς, με τα White-capped Redstart, Plumbeous Redstart, White-throated Redstart, Daurian Redstart και Blue-fronted Redstart να είναι ευχάριστα κοινά.

Και τα θηλαστικά είχαν δυναμική παρουσία, με την πρώτη μας Himalayan Marmot, αρκετές ομάδες από Blue Sheep και ένα απρόσμενο ζευγάρι Yellow-throated Martens. Οι χαμηλότερες πλαγιές φιλοξενούσαν επίσης εξαιρετικά είδη· με επίμονη προσπάθεια εντοπίσαμε τα Chestnut-throated Monal-Partridge, Giant Laughingthrush, Kessler’s Thrush και ακόμη και το Rufous-bellied Niltava, αν και χρειάστηκε να φτάσουμε μέχρι την αυγή της τρίτης ημέρας για να απολαύσουμε καθαρές εικόνες ενός εντυπωσιακού αρσενικού Firethroat.

Μερικά απογεύματα που περάσαμε στην κρυψώνα χαμηλότερου υψομέτρου κοντά στο Wolong μας χάρισαν τελικά εντυπωσιακές παρατηρήσεις συνολικά έξι Golden Pheasants, συμπεριλαμβανομένου ενός ενήλικου αρσενικού, καθώς και όμορφες εμφανίσεις των Slaty Bunting, Sooty Tit, Grey-winged Blackbird και — για ορισμένους — του Barred Laughingthrush. Με μια τελευταία επιπλέον προσπάθεια, καταφέραμε επίσης να ανεβούμε αρκετά στον παλιό δρόμο ώστε να βρούμε ένα ιδιαίτερα εξοικειωμένο Chinese Rubythroat το τελευταίο μας πρωινό πριν φύγουμε από την περιοχή.

Από το Balangshan Pass συνεχίσαμε προς το Tibetan Plateau, κάνοντας πρώτα μια διανυκτέρευση κοντά στο Mengbishan. Βγήκαμε πολύ νωρίς το επόμενο πρωί, ακούγοντας προσεκτικά και προσπαθώντας να διακρίνουμε κινήσεις μέσα στα πευκοδάση που καλύπτονταν από ομίχλη. Τα White-winged Crossbill, Himalayan Bluetail, Tibetan Serin, White-browed Fulvetta, Slaty-backed Flycatcher, Dark-rumped Rosefinch και Black Woodpecker πετούσαν ανάμεσα σε πεύκα και ροδόδεντρα, προσφέροντας καλές παρατηρήσεις, ενώ καθώς πλησιάζαμε τη δενδρογραμμή εντοπίσαμε τα Long-tailed Thrush και Streaked Rosefinch.

Συνεχίσαμε προς την πόλη Zoige (ή Ruo’ergai), διασχίζοντας αρκετές εντυπωσιακά μεγάλες οδικές σήραγγες. Μόλις φτάσαμε στις επίπεδες εκτάσεις του Tibetan Plateau, αρχίσαμε αμέσως να βλέπουμε νέα είδη. Black-necked Cranes στέκονταν ατάραχοι στους βαλτότοπους δίπλα στον δρόμο και Ruddy Shelducks πετούσαν ανάμεσα στις λιμνούλες. Ομάδες από Black-rumped Magpies και Azure-winged Magpies κάθονταν στα εναέρια καλώδια.

Σταματώντας σε ένα μικρό λατομείο, μας υποδέχθηκαν οι ήχοι από Oriental Skylarks που αιωρούνταν ψηλά στον άνεμο πριν βουτήξουν προς τη γη. Ένα ζευγάρι Citrine Wagtails πέταξε από μια μικρή λιμνούλα, ενώ τα Rock Sparrows και Eastern Black Redstarts κινούνταν ανάμεσα στους βράχους. Μετά από αρκετή παρατήρηση αρχίσαμε να υποθέτουμε ότι ο Eagle Owl που παλαιότερα φώλιαζε εκεί είχε αλλάξει θέση, μέχρι που μια γιγαντιαία μορφή ξεπετάχτηκε ξαφνικά από την πλευρά του λατομείου και γλίστρησε προς τον κοντινό βάλτο. Αλλάζοντας θέση, απολαύσαμε εξαιρετικές παρατηρήσεις μέχρι το πουλί να επιστρέψει στο αρχικό του σημείο. Λίγο αργότερα, ο εντοπισμός ενός Giant Shrike στα καλώδια μάς επέτρεψε να έχουμε όλοι άριστη θέα.

Η τελευταία στάση της ημέρας, στην άκρη μιας φαινομενικά ασήμαντης πλαγιάς καλυμμένης με θάμνους, μας χάρισε το νέο πουλί της ημέρας — το μοναδικό, μονοτυπικό μέλος της οικογένειας Urocynchramidae, το Przevalski’s Finch.

Ο χρόνος μας στην περιοχή Zoige μοιράστηκε ανάμεσα στις κοιλάδες με πυκνά πευκοδάση του Baxi Forest και στις πεδιάδες με γιακ και τους βάλτους του ίδιου του Tibetan Plateau. Τα δασικά πουλιά χρειάστηκαν κατά διαστήματα αρκετή προσπάθεια, ωστόσο απολαύσαμε εξαιρετικές παρατηρήσεις μιας σειράς νέων ειδών. Τα Plain Laughingthrush, Siberian Rubythroat, Spectacled Parrotbill, Three-banded Rosefinch, Crested Tit-warbler, Red Crossbill, Godlewski’s Bunting, Yellow-streaked Warbler, Goldcrest, Sichuan Tit και Blue Eared-pheasant προσέφεραν πολύ καλές εμφανίσεις.

Ένα μακρύ απογευματινό ψάξιμο για το Sichuan Jay μάς αντάμειψε μόνο με μακρινά καλέσματα· ωστόσο, επιστρέφοντας το τελευταίο πρωινό καταφέραμε τελικά να απολαύσουμε φανταστικές παρατηρήσεις μιας ιδιαίτερα εξοικειωμένης οικογενειακής ομάδας. Δυστυχώς, το ίδιο δεν ίσχυσε για τα Snowy-cheeked Laughingthrushes, που παρέμειναν βαθιά κρυμμένα μέσα στις ιτιές λόγω του ψυχρού καιρού, προσφέροντας μόνο φευγαλέες ματιές σε ορισμένα μέλη της ομάδας.

Στο κυρίως οροπέδιο, τα λιβάδια ήταν γεμάτα με «μπαλάκια χνουδιού» — στην πραγματικότητα, φυσικά, επρόκειτο για χιλιάδες Plateau Pikas. Σύντομα εντοπίσαμε συγκεντρώσεις από White-rumped Snowfinches και Red-necked Snowfinches, με αδέξια νεαρά πουλιά να βγαίνουν για πρώτη φορά από τις φωλιές τους και να κουρνιάζουν μαζί για προστασία από τις χιονοθύελλες, περιμένοντας τους πολυάσχολους γονείς τους να φέρουν τροφή. Ανάμεσά τους βρήκαμε αρκετά Ground Tits και Horned Larks, ενώ σε περιοχές με ψηλότερη βλάστηση τα Tibetan Larks ήταν εύκολα ορατά.

Ο μεγάλος υγρότοπος στη Flower Lake (παρότι δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο) αποδείχθηκε εξαιρετικός για υδρόβια πουλιά, με τα Whiskered Tern, White-winged Tern και Common Tern να πετούν πάνω από το νερό, μαζί με σημαντικούς αριθμούς από Salim Ali’s Swift. Στις πάπιες περιλαμβάνονταν αρκετά ιδιαίτερα εξοικειωμένα ζευγάρια Ferruginous Duck, ενώ τα Eurasian Bittern, Eastern Marsh Harrier και Pallas’s Gull ήταν επίσης από τα σημαντικότερα ευρήματα. Το κορυφαίο όλων, όμως, ήταν ένα έντονα χωροκρατικό (και ιδιαίτερα εμφανές) Brown-cheeked Rail — ένα είδος που δεν είχε προηγουμένως αναγνωριστεί ως αναπαραγόμενο στην περιοχή.

Και τα θηλαστικά εκπροσωπήθηκαν επάξια: ένας Grey Wolf διέσχισε αργά τον δρόμο λίγο μετά την αυγή, ρίχνοντάς μας μερικές αδιάφορες ματιές πριν απομακρυνθεί. Μια μοναχική Tibetan Antelope έβοσκε στην πλαγιά ανάμεσα σε δεκάδες Himalayan Marmots, ενώ μια Tibetan Fox μάς χάρισε αρκετά καλές παρατηρήσεις ώστε να εκτιμήσουμε το πραγματικά παράξενο πρόσωπό της. Οι Woolly Hares ήταν συχνές στις πιο θαμνώδεις πλαγιές, όπως και τα Tufted Deer, Sika Deer και Eastern Roe Deer.

Από το οροπέδιο κατευθυνθήκαμε νότια προς το Gonggangling Pass. Μια παραγωγική στάση καθ’ οδόν μάς χάρισε εξαιρετικές παρατηρήσεις των Pine Bunting, Plain Mountain Finch και ενός ιδιαίτερα εξοικειωμένου ζευγαριού White-browed Tit-warblers. Δυστυχώς, από εκεί και πέρα ο καιρός επιδεινώθηκε, οδηγώντας σε μια αρκετά υγρή τελευταία ημέρα στα υψίπεδα. Παρ’ όλα αυτά, εντοπίσαμε είδη όπως τα Blyth’s Pipit, Chinese Thrush, έναν απρόσμενο Lesser Coucal και ένα Chinese Grouse που πετάχτηκε ξαφνικά, ενώ προσπαθούσαμε να κρατήσουμε στεγνά τα οπτικά μας όργανα.

Μια στάση στον ναό Ling Yan κοντά στο Dujiangyan, κατά την επιστροφή μας, προσέφερε όμορφες παρατηρήσεις των Grey-headed Woodpecker, Black-chinned Fulvetta και Great Barbet, αλλά ένα τραγουδιστό Chinese Hwamei αρνήθηκε πεισματικά να εμφανιστεί.

Υπήρχε ακόμη χρόνος για ένα καταπληκτικό βραδινό γεύμα στο Chengdu και για να αναλογιστούμε μερικές από τις αγαπημένες μας εμπειρίες πριν χωρίσουμε, ενόψει των πρωινών πτήσεων αναχώρησης της επόμενης ημέρας.