Australia
“Big Red” καγκουρώ στη Μελβούρνη.
Του την άστραψε κανονικά.
Ξαφνικά σηκώθηκαν όρθια και τα δύο και πλακώθηκαν στις μπουνιές.
“Big Red” καγκουρώ στη Μελβούρνη. (Ορθια είναι σχεδόν στο ύψος μας)
27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ Cairns
28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ Etty Bay – Kookabura Lodge
29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ Tablelands
30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ Tablelands
1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Tablelands to Daintree
2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Daintree river cruise to Cairns
3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Flight Cairns to Brisbane to Lamington NP
4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Lamington NP
5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Lamington NP
6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Lamington NP Brisbane -Sydney to Jamberoo
7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Barren grounds & Minnamura
8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Jamberoo to Lithgow via the Blue Mountains
9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Capertee Valley
10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Lithgow to Melbourne via Sydney
11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Melbourne to Deniliquin (night excursion for Plains-wanderer)
12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Deniliquin to Ouyen
13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Ouyen area Hattah-Kulkyne & Murray Sunset National Parks
14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Ouyen to Bendigo area
15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Bendigo to Lorne (Great Ocean Road)
16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Lorne to Geelong
17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Geelong to Melbourne & flight to Tasmania
18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Cradle Mountain National Park
19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Cradle Mountain to Bruny Island
20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Bruny Island
21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Bruny Island to Hobart & depart
Cockatoo
Σκέψου ενα μέρος γεμάτο με πανέμορφα πάρκα, που περπατάς και αντί για σπουργίτια, πετάνε δίπλα σου, παμέμορφα Cockatoo, σαν της φωτογραφίας.
Λέγεται Cairns και είναι στην βορειοανατολική Αυστραλία.
*Εχει και bonus. Εδω είναι ο μεγάλος κοραλειογενής ύφαλος. που φαίνεται και απο το διάστημα. Εδω έρχονται για βουτιές απο όλο τον κόσμο (δεν πήγαμε).
Cassowary
), για να το ακολουθήσει πίσω από τα πυκνά φύλλα και στη συνέχεια γεννάει 3-5 τεράστια αυγά και ο αρσενικός “πιάνει δουλειά”, για …10 μήνες: Να κλωσσήσει τα αυγά και να αναθρέψει τα «παιδιά» μέχρι να γίνουν 10 μηνών και να μπορούν να φροντίσουν μόνα τους τον εαυτό τους.
Κάναμε ρεκόρ φέτος, φτάνοντας να δούμε ήδη 2000 πουλιά.
Κάναμε ρεκόρ φέτος, φτάνοντας να δούμε ήδη 2000 πουλιά.
Για να το πετύχουμε, χρειάστηκε να επισκεφτούμε και τις 5 ηπείρους
Αμερική: 894 πουλιά στο Εκουαντόρ.
Ευρώπη: 277. Ελλάδα 242 και Ισπανία 118 (κάναμε 3 μέρες στάση στη Μαδρίτη, πηγαίνοντας για Εκουαντόρ)
Ασία: 446. Κίνα 366 και Νεπάλ 139 (κάναμε 3 μέρες στάση πηγαίνοντας για Κίνα).
Αφρική: 325 στο Μαλάουι (κεντρική Αφρική)
Αυστραλία 185 (φτάσαμε πρίν 4 μέρες).
Το άθροισμα είναι 2127, αλλά αρκετά πουλιά της Ευρώπης, υπάρχουν και στην Αφρική και στην Ασία.
Εβαλε την κόκκινη μπέρτα του και gel στο μαλλί και βγήκε βόλτα.
Αναμφισβήτητος showman όπου εμφανίζεται, καθώς χοροπηδάει με μεγάλη ταχύτητα, από κλαδί σε κλαδί και με την μπέρτα αυτή, κάνει μπάμ, ανάμεσα στα φυλλώματα.
Reb-backed Fairywren, που βρήκαμε στην Yungaburra, στη Βόρεια-ανατολική Αυστραλία.
Πολύ της άρεσε της Λουκίας το «χωριό» αυτό. Θέλει να πάμε να μείνουμε ένα μήνα, καθώς έχει πολύ πράσινο και στυλ, αλλά και 3-4 «σημεία» γύρω-γυρω, με διαφορετικά πουλιά στο καθένα. Η φωτο είναι δική της.
Εχει ράμφος πάπιας, ουρά κάστορα, πόδια βίδρας, γεννάει αυγά, αλλά θηλάζει τα μικρά του.
Τι είναι?
Το 1799, οι πρώτοι επιστήμονες που εξέτασαν ένα διατηρημένο σώμα πλατύποδα έκριναν ότι ήταν ψεύτικο από πολλά ζώα ραμμένα μεταξύ τους.
Πίστευαν ότι κάποιος είχε ράψει ράμφος πάπιας και πόδια βίδρας, σε ένα κάστορα.
Ξέχασα. Είναι αμφίβιο. Διαθέτει σύστημα ηλεκτροεντοπισμού, για να βρίσκει τα θηράματα του, στο θολο νερό και έχει και ένα σπιρούνι στο πίσω πόδι, με δηλητήριο.
Platypus – Πλατύποδας (Ornithorhynchus anatinus )
———-
Είναι σύμβολο της Αυστραλίας και πολύ σημαντικό για τους Αβορίγινες, τους ιθαγενείς της Αυστραλίας. Μέχρι και στο πιο κοινό αυστραλιανό νόμισμα, των είκοσι λεπτών απεικονίζεται. Βλέπεις παντού στην Αυστραλία, φωτογραφίες, μπλουζάκια, κουκλάκια με τον Πλατύποδα.
*Τα μόνα ζώα που γεννάνε αυγά, αλλά θηλάζουν τα μικρά τους, είναι ο πλατύποδας και 4 είδη σκατζόχοιρου. Όλα τα άλλα θηλαστικά γεννάνε ζωντανά μικρά.
Τον είδαμε στη βόρεια Αυστραλία, σε ένα ειδικό hide που είχαν φτιάξει, δίπλα σε ένα βάλτο.
Του την άστραψε κανονικά.
Ξαφνικά σηκώθηκαν όρθια και τα δύο και πλακώθηκαν στις μπουνιές.
“Big Red” καγκουρώ στη Μελβούρνη.
(Ορθια είναι σχεδόν στο ύψος μας)
Καλημέρα από Μελβούρνη.
Όταν λέμε ότι έχει Κοάλα στην Αυστραλία, εννοούμε να πάς 5 ώρες με το αυτοκίνητο μακρυά από την Μελβούρνη και να αρχίσεις να ψάχνεις σε τεράστια δάση ευκαλύπτων, μήπως βρείς, 20 μέτρα ψηλά, ένα κοάλα που …κοιμάται.
Κοιμάται 19 ώρες την ημέρα και ξυπνάει το βράδυ και τρώει για 5ώρες φύλλα ευκαλύπτων και ξανακοιμάται. Και άντε βρές το.
Κάναμε φασαρία, από την χαρά μας, όταν τον βρήκαμε, σηκώθηκε, άνοιξε το ένα μάτι, μας έριξε μια ματιά και …ξανακοιμήθηκε.
Κούκλος όμως έτσι?
Την βρήκαμε!
Ήταν η τελευταία από τις 23 καλημάνες που υπάρχουν, σε όλο τον κόσμο.
Για να τις βρούμε όλες, χρειάστηκαν:
-17 χρόνια
-18 χώρες
-5 ήπειροι.
Αυτή ήταν η τελευταία και για χάρη της ήρθαμε στην Αυστραλία.
Και εδώ και μια βδομάδα δεν την είχε δει κανείς.
“Αφού ξέρουμε ότι την βλέπουν στα Plains north of Deniliquin, ποιό είναι το πρόβλημα?” ρώτησα θρασύτατα. «Πόσο μεγάλα είναι πιά, αυτά τα Plains? Θα τα ψάξουμε όλα».
“200 Χ 200 χιλιόμετρα”! (ανώμαλη προσγείωση).
Τελικά με την βοήθεια του Μπίλ, που είναι ο έξπερ του Deniliquin, την βρήκαμε …70 χιλιόμετρα μακρυά απο το Deniliquin.
->Banded Lapwing. Η τελευταία. Ζεί μόνο στα απέραντα λειβάδια της νότιας Αυστραλίας. Η πιο σπάνια από όλες.
Πολύ γρήγορα, δυστυχώς, θα εξαφανιστεί.
Περιπλανώμενος των Λιβαδιών (Plains Wanderer). Ζει αποκλειστικά στην Αυστραλία.
Δεν πετάει και προσπαθεί να απομακρυνθεί τρέχοντας, όταν αισθανθεί κίνδυνο. Έτσι είναι πολύ εύκολη λεία για τις αλεπούδες, που τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκαν και στην Αυστραλία.
Είναι τόσο δύσκολο να βρεθεί, που το πλάνο μας προέβλεπε ότι θα περπατάγαμε όλη νύχτα σε μια τεράστια περιοχή με λιβάδια, με θερμικές κάμερες, μήπως πετύχουμε κάποιο.
Τελικά είμασταν πολύ τυχεροί καθώς ένας κάτοικος της περιοχής, που ζούσε πολλά χιλιόμετρα έξω από την πόλη, είχε δει τυχαία, την παραμονή ένα πουλί. Ειδοποίησε τον τοπικό οδηγό και έτσι μετά από 2 ώρες ψάξιμο στα σκοτάδια, το πετύχαμε. Να ναι καλά η θερμική κάμερα.
Αυτό είναι το θηλυκό που είναι πιο όμορφο και πιο μεγάλο (20 πόντους ύψος), από το αρσενικό.
Μοιάζει εμφανισιακά με ορτύκι, αλλά γενετικά είναι τελείως διαφορετικό. Δεν μοιάζει με κανένα άλλο πουλί. Μια οικογένεια πουλιών (Pedionomidae), μόνο του.
Pedionomidae. O νομάδας των πεδιάδων.
Ενα Χριστουγεννιάτικο.
Εμφανίστηκε στο ξεκίνημα της μέρας και μας εφτιαξε την μέρα.
(Στο Ouyen ενα μικρό χωριό, 300 χιλ. απο την Μελβούρνη).
Pink Cockatoo. Ενα απο τα “δύσκολο” να βρεθούν, διαμαντάκια της Αυστραλίας.
Καλά Χριστούγεννα εύχομαι
Παρόλο που οι νέες μαμάδες, μας μάθανε τον μάρσιπο,
άλλο να ξερεις ότι στην Αυστραλία ζούν μαρσιποφόρα ζώα, που κουβαλάνε τα μικρά τους σε μια μικρή ”σακούλα» πάνω στην κοιλιά τους και άλλο να το βλέπεις, ξαφνικά μπροστά σου.
Πρωί-πρωί βόσκαγε έξω από το δωμάτιο μας στη Τασμανία.
Λέγεται Pademelon και είναι το πιο μικρό από την οικογένεια των καγκουρώ. Φτάνει μέχρι 60 εκατοστά ύψος.
Το «παιδί» βέβαια μου φάνηκε μεγαλούτσικο. Μάλλον λουφάριζε, για να το κουβαλάει η «μαμά».
————————-
Η δεύτερη εκδρομή RBT East Coast για το 2024 σημείωσε τεράστια επιτυχία, με εξαιρετικά αποτελέσματα στην παρατήρηση πουλιών και μια υπέροχη ομάδα ανθρώπων που συνεργάστηκαν άψογα.
Η εκδρομή ξεκίνησε στην περιοχή Wet Tropics του Cairns και των Atherton Tablelands, στο North Queensland, με τα τροπικά τροπικά δάση, τα μαγκρόβια, τις ακτογραμμές και τα ποτάμια οικοσυστήματα. Από εκεί κατευθυνθήκαμε νότια προς το Brisbane, όπου επισκεφθήκαμε τα υποτροπικά δάση του παγκοσμίου φήμης Lamington National Park. Συνεχίζοντας ακόμη πιο νότια προς το Sydney, εξερευνήσαμε παράκτια δάση και θαμνότοπους, τα πανέμορφα Blue Mountains και την εντυπωσιακή Capertee Valley.
Στη συνέχεια φτάσαμε στη Melbourne, και οδηγώντας βόρεια μέσα από τα ξηρά δάση της κεντρικής Victoria και προς τις ανοιχτές πεδιάδες του νότιου NSW, καταγράψαμε μια νέα σειρά ενδημικών ειδών, πριν ακολουθήσει μια δυτική εξόρμηση στις άνυδρες περιοχές mallee της βορειοδυτικής Victoria. Η εκδρομή ολοκληρώθηκε στην υπέροχη Tasmania, με τη μεγάλη ποικιλία ενδημικών ειδών, τα ασυνήθιστα θηλαστικά και τα πανέμορφα τοπία.
Από κλιματολογική άποψη, είχαμε μόλις δύο ημέρες κακοκαιρίας σε ολόκληρες τις 24 ημέρες — κάτι πραγματικά εξαιρετικό. Και τα πουλιά δεν απογοήτευσαν, καθώς καταγράψαμε πάνω από 400 είδη κατά τη διάρκεια της εκδρομής.
Υποψήφια για τον τίτλο του καλύτερου πουλιού ήταν τα Southern Cassowary, Plains Wanderer, Banded Lapwing, Gang-gang Cockatoo, Paradise Riflebird, Chowchilla, Freckled Duck, Brolga, Baillon’s Crake, Malleefowl, Striated Grasswren, Little Kingfisher, Rockwarbler, Spotted Harrier, Forty-spotted Pardalote, Great-billed Heron, Sooty Owl, Azure Kingfisher, Pink Cockatoo και Swift Parrot, για να αναφέρουμε μόνο μερικά, καθώς και 7 είδη fairywrens, 13 είδη Australo-Papuan robins, εντυπωσιακά 46 είδη honeyeaters και 27 είδη psittaciformes.
Και τα θηλαστικά είχαν δυναμική παρουσία, με τα Echidna, Koala, Platypus, Common Wombat, Short-eared Brushtail Possum, Sugar Glider, Green Ringtail Possum, Mareeba Rock Wallaby, Tasmanian Pademelon, Red Kangaroo και Ghost Bat.
Αναλυτικά η Εκδρομή
Ημέρα 1, 27 Σεπτεμβρίου 2024 – Περιοχή Cairns
Η δεύτερη εκδρομή RBT East Coast για το 2024 ξεκίνησε σήμερα, και αυτή η 24ήμερη περιπέτεια άρχισε με τον καλύτερο τρόπο γύρω από την περιοχή του Cairns. Αμέσως μετά από ένα πολύ πρωινό πρωινό κατευθυνθήκαμε προς τη διάσημη Esplanade, καταγράφοντας ξεχωριστά είδη όπως τα Rose-crowned Fruit-dove, Torresian Imperial-Pigeon, Metallic Starling, Varied Honeyeater, Mangrove Robin, Green Oriole, Australian Swiftlet, Double-eyed Fig-parrot, Hornbill Friarbird, Little Bronze-cuckoo και White-bellied Cuckoo-shrike.
Στις λασπώδεις εκτάσεις που αποκαλύπτονταν από την άμπωτη παρατηρήσαμε διάφορα παρυδάτια, όπως τα Far Eastern Curlew, Great Knot, Grey-tailed Tattler, Greater Sand-plover, Red-capped Plover, Australian Tern και, ως ευχάριστη έκπληξη, ένα Beach Stone-curlew που πέταξε προς το μέρος μας. Περισσότερα από 50 είδη αποτέλεσαν ένα εξαιρετικό ξεκίνημα.
Συνεχίζοντας, εντοπίσαμε μερικά υδρόβια πουλιά όπως τα Magpie Goose, Plumed Egret και Australasian Darter, ενώ στους γύρω χώρους είδαμε τα Orange-footed Scrubfowl, Black Butcherbird, Dusky Myzomela, Australian Brushturkey και Varied Triller, καθώς και το διαβόητα δύσκολο αλλά πανέμορφο Little Kingfisher — κάτι που έκανε όλους τους συμμετέχοντες ιδιαίτερα χαρούμενους.
Ένα γρήγορο γεύμα προηγήθηκε μιας σύντομης διαδρομής βόρεια, όπου είδαμε τις πρώτες μας Laughing Kookaburras, Comb-crested Jacana, Oriental Dollarbird, Little Pied Cormorant και Little Black Cormorant, Green Pygmy-goose, Brown-backed Honeyeater και τόσο το Leaden Monarch όσο και το White-eared Monarch. Στις αμμώδεις εκτάσεις, με την παλίρροια να ανεβαίνει γρήγορα, υπήρχαν διάφορα είδη γλάρων όπως τα Greater Crested Tern, Lesser Crested Tern, Caspian Tern και Little Tern, καθώς και ένα σμήνος από Red-necked Stint, Bar-tailed Godwit, Great Knot και τόσο τα Greater Sand Plover όσο και Siberian Sand Plover.
Μια γεμάτη ημέρα με περίπου 85 είδη να έχουν καταγραφεί.
Ημέρα 2, 28 Σεπτεμβρίου 2024 – Από το Cairns στο Yungaburra
Μια μακρά διαδρομή νότια του Cairns σηματοδότησε την αρχή της ημέρας, αλλά κάθε κούραση ξεχάστηκε αμέσως μόλις πετύχαμε τον βασικό μας στόχο — ένα μεγάλο θηλυκό Southern Cassowary στην άκρη του δρόμου. Πολύ σύντομα ακολούθησαν ακόμη δύο ζευγάρια στην ίδια περιοχή, κάτι μάλλον απρόσμενο αλλά εξαιρετικά ευχάριστο. Στην περιοχή βρίσκονταν επίσης τα Yellow–spotted Honeyeater, Cryptic Honeyeater, Macleay’s Honeyeater, Fairy Gerygone, Rufous Shrikethrush και μια σύντομη εμφάνιση του Barred Cuckooshrike.
Καθώς κατευθυνόμασταν προς τα Atherton Tablelands, ανεβαίναμε γρήγορα σε υψόμετρο, κάνοντας μια σύντομη στάση σε ένα εθνικό πάρκο για τα Grey Whistler και Spectacled Monarch, πριν δεχτούμε «επίθεση» από σμήνη March Flies. Μετά από ένα σύντομο γεύμα και μερικές παρατηρήσεις Eastern Water Dragons στην άκρη του δρόμου, σταματήσαμε σε έναν βάλτο όπου ένας ιδιαίτερα πρόθυμος νεαρός τοπικός παρατηρητής πουλιών μάς οδήγησε στο πρόσφατα καταγεγραμμένο Australian Painted Snipe — μια πραγματική επιτυχία και ένα από τα σπανιότερα πουλιά της χώρας.
Εκεί είδαμε επίσης εκατοντάδες Magpie Goose, Plumed Whistling-duck, Wandering Whistling-duck, Hardhead, Latham’s Snipe, Black-fronted Dotterel, Nankeen Night-heron, Yellow-faced Honeyeater, White-cheeked Honeyeater, Scarlet Honeyeater, Lewin’s Honeyeater, Eastern Yellow Robin, Pale Yellow Robin, Brown Gerygone, White-throated Gerygone, Red-browed Finch και Chestnut-breasted Mannikin. Πραγματικά μια εντυπωσιακή στάση.
Καθ’ οδόν προς το κατάλυμά μας, σταματήσαμε για να δούμε Sarus Cranes και έναν Swamp Harrier, ενώ σε ένα ρυάκι στο Yungaburra, το παγκοσμίως γνωστό σημείο παρατήρησης μάς χάρισε αρκετούς πανέμορφους Platypus να κολυμπούν ακριβώς από κάτω μας. Το βράδυ υψώσαμε τα ποτήρια μας σε άλλη μία απίστευτη ημέρα, με ένα εντυπωσιακό ηλιοβασίλεμα και χιλιάδες Spectacled Flying–fox να πετούν μακριά από τον χώρο ημερήσιας ανάπαυσής τους.
Ημέρα 3, 29 Σεπτεμβρίου 2024 – Atherton Tablelands
Ένας περίπατος πριν από το πρωινό, στον δροσερό αέρα ενός τροπικού δάσους σε μεγαλύτερο υψόμετρο, μάς χάρισε τα Brown Cuckoo-dove, Australian Golden Whistler, Bower’s Shrike-thrush και ένα θηλυκό Victoria’s Riflebird. Μετά το πρωινό κατευθυνθήκαμε σε ψηλό τροπικό δάσος (περίπου 1.000–1.100 μ. υψόμετρο), όπου αρχίσαμε να αναζητούμε περισσότερα ενδημικά της περιοχής, βρίσκοντας το παράξενο Tooth-billed Bowerbird, καθώς και τα Bridled Honeyeater, Mountain Thornbill, Grey-headed Robin, Crimson Rosella, Atherton Scrubwren, Grey Fantail και White-throated Treecreeper.
Τα Wompoo Fruit-dove, Yellow-throated Scrubwren, Eastern Spinebill και Australian King-Parrot έκαναν επίσης τις πρώτες τους εμφανίσεις.
Λίγο χαμηλότερα, σε πιο ανοιχτό δασικό τοπίο, σταματήσαμε για τα White-throated Honeyeater, Shining Bronze-cuckoo, Red-backed Fairywren, Spectacled Monarch και το αξιαγάπητο Spotted Pardalote.
Συνέχεια Ημέρας 3 – 29 Σεπτεμβρίου 2024, Atherton Tablelands
Αργά το απόγευμα, κατά μήκος του ρυακιού στο Yungaburra, είχαμε την τύχη να δούμε ένα πανέμορφο αρσενικό Yellow-breasted Boatbill, καθώς και το Pacific Emerald Dove.
Ημέρα 4, 30 Σεπτεμβρίου 2024 – Atherton Tablelands
Το πρωί εξερευνήσαμε το τροπικό δάσος γύρω από την περιοχή Crater Lakes, βρίσκοντας τα Spotted Catbird, μια σύντομη εμφάνιση του Pied Monarch, το Barred Cuckooshrike, το Great Crested Grebe και ακόμη ένα Tooth–billed Bowerbird — αυτή τη φορά να τραγουδά έντονα πάνω από τη «λεωφόρο» του από κομμένα φύλλα (χρησιμοποιεί την οδοντωτή άνω γνάθο για να κόβει δίχρωμα φύλλα και να διακοσμεί προσεκτικά έναν διάδρομο κάτω από το σημείο όπου τραγουδά).
Στο δάσος παρατηρήθηκαν επίσης τα Large–billed Scrubwren, Australian Swiftlet που πετούσαν από πάνω, και τελικά ο βασικός μας στόχος στην περιοχή — το ολοένα και πιο δυσεύρετο Chowchilla, με τουλάχιστον έξι άτομα να παρατηρούνται στο τέλος.
Μετά το μεσημεριανό ακολούθησε ένα «κυνήγι άγριας χήνας (γερανού)» στην ύπαιθρο, όπου βρήκαμε πολλά Sarus Crane, αλλά όχι τον επιθυμητό Brolga. Παράλληλα απολαύσαμε έναν εντυπωσιακό Spotted Harrier, καθώς και τα Black–shouldered Kite, Whistling Kite, Australian Wood Duck, Golden–headed Cisticola, Whiskered Tern και το πρώτο μας Agile Wallaby.
Μια γρήγορη επιστροφή σε ένα μονοπάτι υψηλού υψομέτρου στο τροπικό δάσος αργά το απόγευμα μάς έδωσε την ευκαιρία να ακούσουμε και τελικά να δούμε το Fernwren (ειδικό είδος των ορεινών τροπικών δασών), αν και οι παρατηρήσεις δεν ήταν ιδανικές. Μετά το δείπνο στο Yungaburra Pub, δοκιμάσαμε νυχτερινή παρατήρηση με φακούς, βλέποντας τρεις Eastern Barn Owl και ένα ζευγάρι Ghost Bat. Τα Lesser Sooty Owl και Australian Boobook ακούστηκαν μόνο.
Ημέρα 5, 1 Οκτωβρίου 2024 – Από τα Atherton Tablelands στο Mossman
Με λίγες μόνο ώρες να απομένουν στα Tablelands, ξεκινήσαμε πριν το πρωινό για λίγη ακόμη παρατήρηση στο τροπικό δάσος. Ανάμεσα σε έναν εντυπωσιακό κατάλογο 46 ειδών, προστέθηκαν τα Eastern Whipbird και White–headed Pigeon, καθώς και εξαιρετικές παρατηρήσεις τουλάχιστον έξι Victoria’s Riflebirds που πετούσαν ανάμεσα στα δέντρα.
Μετά το πρωινό ήρθε η ώρα να αφήσουμε τα ορεινά και να περάσουμε σε ξηρότερα, πιο ανοιχτά δάση και αγροτικές περιοχές. Νέα είδη περιλάμβαναν τα Red-tailed Black-Cockatoo, Black Swan, Squatter Pigeon, Little Friarbird, Noisy Friarbird, Australian Magpie και Olive-backed Oriole. Σε κοντινά ανοιχτά χωράφια βρήκαμε έναν υπέροχο αρσενικό Australian Bustard, πριν απολαύσουμε ένα πλούσιο γεύμα σε ένα όμορφο καφέ έξω από το Mareeba.
Στην περιοχή Mt Molloy παρατηρήσαμε αρκετά Great Bowerbird, μερικά από τα οποία επέδειξαν τις εντυπωσιακές λιλά-ροζ ινιακές λοφίδες τους, καθώς και ένα αρσενικό Pacific Koel που φάνηκε εξαιρετικά καλά, και Blue–faced Honeyeater να τρέφονται σε ανθισμένες Grevillea.
Στην περιοχή Julatten τα νέα είδη συνεχίστηκαν με έναν πανέμορφο αρσενικό Cicadabird, ενώ τα Spotless Crake και White–browed Crake ακούστηκαν από μια καλαμιώδη λιμνούλα αλλά δεν εμφανίστηκαν. Ένα Pheasant Coucal στην άκρη του δρόμου ήταν η τελευταία μας προσθήκη για την ημέρα πριν κατηφορίσουμε προς την ακτή και το κατάλυμά μας για τη νύχτα.
Η προσμονή ήταν μεγάλη για την πρωινή μας κρουαζιέρα στον ποταμό Daintree το επόμενο πρωί…
Ημέρα 6, 2 Οκτωβρίου 2024 – Από το Daintree στο Cairns
Το πρωινό ξεκίνησε δυναμικά στα ειδυλλιακά νερά του ποταμού Daintree River, επιβιβαζόμενοι στο σκάφος μας με τον ακούραστο Daintree Boatman, γνωστό και ως Murray. Σχεδόν αμέσως εμφανίστηκε το «αστέρι» της ημέρας: δύο τεράστιοι Great–billed Herons πέταξαν από πάνω μας και προσγειώθηκαν σε κοντινά παραποτάμια δέντρα. Μάλιστα, μας χάρισαν και λίγη από τη χαρακτηριστική κραυγή ερωτοτροπίας τους — έναν ήχο που πραγματικά πρέπει να ακούσει κανείς για να πιστέψει.
Λίγο αργότερα εμφανίστηκαν και άλλοι κάτοικοι της όχθης, όπως μια οικογένεια από Black–fronted Dotterel, ένα ζευγάρι εντυπωσιακά διμορφικών Shining Flycatchers στη θαυμάσια διακοσμημένη φωλιά τους, Radjah Shelducks, Great Cormorants, Striated Heron και ένα ζευγάρι Large–billed Gerygone σε γρήγορη καταδίωξη (που δυστυχώς δεν επέτρεψε ιδιαίτερα καλές παρατηρήσεις). Μεγάλα κοπάδια από Spangled Drongo περιπλανιόνταν στην περιοχή και, προς μεγάλη μας έκπληξη, ο Murray κατάφερε να εντοπίσει ένα ζευγάρι Papuan Frogmouth να κουρνιάζει μέσα σε πυκνή βλάστηση Native Hibiscus στην άκρη του νερού — οι εικόνες αυτών των ογκωδών πουλιών ήταν πραγματικά εντυπωσιακές.
Κατά μήκος ενός μικρότερου παραπόταμου πλησιάσαμε έναν ιδιαίτερα ήρεμο Azure Kingfisher, φτάνοντας σε απόσταση μόλις λίγων μέτρων από αυτό το μικρό «κόσμημα». Τελικά επιστρέψαμε στην ακτή για ένα καλοκερδισμένο πρωινό πριν συνεχίσουμε το ταξίδι.
Λίγο έξω από το Daintree Village, ένα ζευγάρι Lovely Fairywrens φάνηκε υπέροχα, όπως και το Fairy Gerygone. Στην Newell’s Beach προσθέσαμε στη λίστα μας τα Pacific Golden Plover και Common Sandpiper, ενώ λίγο πριν επιστρέψουμε στο Cairns καταφέραμε επιτέλους να δούμε ένα Black–necked Stork — την πιο πρόσφατη προσθήκη σε μια ήδη εντυπωσιακή λίστα που ξεπερνούσε τα 200 είδη. Το Brisbane και το διάσημο O’Reilly’s Resort στο Lamington National Park μάς περίμεναν…
Ημέρα 7, 3 Οκτωβρίου 2024 – Από το Cairns στο Brisbane και στο O’Reilly’s Resort
Η σημερινή ημέρα ήταν κυρίως αφιερωμένη στις μετακινήσεις. Φύγαμε από το ξενοδοχείο στο Cairns στις 7:30 π.μ., η πτήση μας αναχώρησε στις 9:30 και φτάσαμε στο Brisbane περίπου στις 11:40. Αφήνοντας επιτέλους τους μεγάλους δρόμους, κινηθήκαμε σε επαρχιακές διαδρομές πριν ξεκινήσουμε τη μεγάλη ανάβαση προς το βουνό και το O’Reilly’s.
Νέα είδη που καταγράψαμε περιλάμβαναν τα Galah, Pied Butcherbird, Maned Duck και Wonga Pigeon. Εξαντλημένοι από την ημέρα, ξεκουραστήκαμε νωρίς το βράδυ, έτοιμοι για μια εξαιρετική ημέρα παρατήρησης πουλιών γύρω από το lodge και το τροπικό δάσος αυτής της κορυφαίας τοποθεσίας.
Ημέρες 8–9, 4–5 Οκτωβρίου 2024 – Περιοχή Lamington National Park
Η προσμονή ήταν μεγάλη καθώς ξεκινήσαμε έναν περίπατο πριν από το πρωινό — την πρώτη μας εμπειρία σε αυτό το καταπληκτικό μέρος. Από την αρχή κιόλας απολαύσαμε εντυπωσιακές παρατηρήσεις των Regent Bowerbird και Satin Bowerbird, καθώς και των Australian King–Parrot, Crimson Rosella, Wonga Pigeon, Eastern Whipbird, Superb Fairywren και Yellow–throated Scrubwren.
Μετά από έναν απολαυστικό μπουφέ πρωινού βγήκαμε ξανά, αυτή τη φορά αναζητώντας μερικά από τα φανταστικά τοπικά ενδημικά, όπως το Albert’s Lyrebird, ένα εκπληκτικό αρσενικό Paradise Riflebird, τα απίστευτα θορυβώδη Green Catbirds, το Australian Logrunner, το Rufous Fantail, το Rose Robin, το Superb Fairywren, το Brown Thornbill, καθώς και τα Topknot Pigeon και White–headed Pigeon που πέταξαν από πάνω μας. Ένα ζευγάρι Noisy Pitta ακούστηκε και πέρασε αστραπιαία μπροστά μας — μια θέαση μάλλον (πολύ) λιγότερο ικανοποιητική από ό,τι θα θέλαμε.
Το απόγευμα περιλάμβανε μια μικρή σιέστα και στη συνέχεια οδήγηση και περίπατο για νέα αναζήτηση του Noisy Pitta, χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, είχαμε εξαιρετικές παρατηρήσεις των Logrunners, ενός μικρού σαρκοφάγου μαρσιποφόρου, του Brown Antechinus, καθώς και περισσότερων θορυβωδών Green Catbirds.
Το ίδιο βράδυ, μετά το δείπνο, μια σύντομη διαδρομή προς ένα ψηλότερο τμήμα τροπικού δάσους δίπλα σε μια χαράδρα μάς χάρισε το μεγάλο έπαθλο — το Sooty Owl, μια εντυπωσιακή κουκουβάγια με ασημόγκριζο φτέρωμα και λεπτές, πολύτιμες κηλίδες. Εκεί είδαμε επίσης αρκετά Short–eared Brushtail Possums, Common Ringtail Possums και ένα εξαιρετικά χαριτωμένο Sugar Glider. Ένα ιδιαίτερα «γλιστερό» Marbled Frogmouth πλησίασε αρκετά, αλλά μάλλον μας θεώρησε ανάξιους και δεν εμφανίστηκε καθαρά.
Τη δεύτερη ημέρα στην περιοχή κινηθήκαμε λίγο πιο μακριά, κατεβαίνοντας από το βουνό προς πιο ανοιχτό δάσος στην άκρη του τροπικού δάσους και κατά μήκος κορυφογραμμών με δάση Allocasuarina. Εκεί καταγράψαμε τα πρώτα μας Striated Thornbills και White–naped Honeyeaters, καθώς και έναν πανέμορφο αρσενικό Variegated Fairywren, έναν μακρινό Bell Miner, το Buff–rumped Thornbill, το Fan–tailed Cuckoo, αρσενικό και θηλυκό Leaden Flycatcher, και — το σημαντικότερο — ένα Tawny Frogmouth να κάθεται στη φωλιά του σε δέντρο δίπλα στον δρόμο. Μερικά Pretty–faced Wallabies αποτέλεσαν μια ευχάριστη «θηλαστική» παρένθεση.
Μετά το μεσημεριανό και μια περίοδο ξεκούρασης, ξεκινήσαμε έναν απογευματινό περίπατο, βρίσκοντας μια θηλυκή Paradise Riflebird που αναζητούσε τροφή, ένα ζευγάρι Logrunners και έναν εντυπωσιακό αρσενικό Albert’s Lyrebird. Εκείνο το βράδυ, στο δείπνο, τα ποτήρια υψώθηκαν για να γιορτάσουμε δύο πραγματικά καταπληκτικές ημέρες.
Ημέρα 10, 6 Οκτωβρίου 2024 – Από το O’Reilly’s στο Jamberoo
Η ημέρα ήταν κυρίως αφιερωμένη στο ταξίδι, καθώς κατευθυνθήκαμε γρήγορα προς το αεροδρόμιο του Brisbane για την πτήση μας προς το Sydney. Μετά την άφιξη παραλάβαμε το νέο μας όχημα και κινηθήκαμε νότια προς το Jamberoo, που θα αποτελούσε τη βάση μας για δύο νύχτες.
Αργά μέσα στην ημέρα είδαμε τα πρώτα μας Eastern Rosella, Grey Butcherbird, Australian Raven και Noisy Miner.
Ημέρα 11, 7 Οκτωβρίου 2024 – Barren Grounds & Budderoo National Park
Είχαμε μια ολόκληρη ημέρα για να εξερευνήσουμε την περιοχή κατά μήκος της κορυφής του Illawarra Escarpment, μέσα στα ανοιχτά θαμνοτόπια και δάση αυτών των πανέμορφων πάρκων. Καθ’ οδόν προς τα πάνω είδαμε μερικά Superb Lyrebirds, καθώς και Topknot Pigeons.
Στο Barren Grounds, υπό ολοένα και πιο θυελλώδεις συνθήκες, εξασφαλίσαμε παρατηρήσεις των Fan–tailed Cuckoo και ενός απίστευτα εξοικειωμένου Eastern Bristlebird, που τελικά σηκώθηκε και τραγούδησε μπροστά μας. Σε άλλη τοποθεσία, μερικά Southern Emuwrens μάς δυσκόλεψαν αρκετά, αλλά τελικά είχαμε αξιοπρεπείς εικόνες ενός αρσενικού. Στους καταρράκτες Fitzroy Falls, ένα νεαρό αρσενικό Rose Robin και μια σύντομη εμφάνιση του Superb Lyrebird ξεχώρισαν ανάμεσα στο πλήθος των επισκεπτών που απολάμβαναν την αργία.
Μετά το δείπνο, μερικοί από εμάς βγήκαμε ξανά αναζητώντας νυχτερινή δραστηριότητα. Αρκετά Australian Boobooks ακούγονταν και ένα από αυτά φάνηκε πολύ καλά.
Ημέρα 12, 8 Οκτωβρίου 2024 – Από το Jamberoo στο Lithgow
Κατά τη διάρκεια της νύχτας πέρασε ένα νοτιοδυτικό μέτωπο, φέρνοντας χαμηλή νέφωση και χαμηλότερες θερμοκρασίες, και ξυπνήσαμε σε ένα υγρό και ψιλοβρόχινο πρωινό. Κατευθυνόμενοι βορειοδυτικά από το Jamberoo και παρακάμπτοντας τα εκτεταμένα δυτικά προάστια του Sydney, ανεβήκαμε και διασχίσαμε τα Blue Mountains.
Σε μια στάση για παρατήρηση είχαμε εξαιρετικές εικόνες του Rockwarbler, ενός είδους με εξαιρετικά περιορισμένη εξάπλωση στα συγκεκριμένα ορεινά ενδιαιτήματα. Λίγο αργότερα, μέσα σε κρύες και δυσάρεστες συνθήκες, εμφανίστηκε σχεδόν θαυματουργά ένα ζευγάρι Glossy Black–cockatoos, που πέταξε και προσγειώθηκε ακριβώς πάνω από τα κεφάλια μας — τη στιγμή που είχαμε σχεδόν χάσει κάθε ελπίδα.
Ένα γεύμα σε στυλ art deco στο Blackheath προηγήθηκε της κατάβασής μας από τα βουνά προς το Lithgow, όπου το υπόλοιπο απόγευμα στη λίμνη μάς χάρισε πληθώρα νέων ειδών, όπως τα Spotless Crake, Baillon’s Crake, Blue–billed Duck, Musk Duck, Pink–eared Duck, Hoary–headed Grebe, Red–rumped Parrot, White–plumed Honeyeater, Little Raven, Australian Reed Warbler και Little Grassbird.
Ένα πλούσιο δείπνο στο ξενοδοχείο εκείνο το βράδυ ολοκλήρωσε μια ημέρα μετακίνησης που τελικά αποδείχθηκε εξαιρετικά παραγωγική.
Ημέρα 13, 9 Οκτωβρίου 2024 – Capertee Valley
Όπως πάντα, μια ημέρα στην Capertee Valley αποτελεί κορυφαία εμπειρία. Όχι μόνο το τοπίο είναι εντυπωσιακό και η περιοχή πανέμορφη, αλλά και η άγρια ζωή είναι εξαιρετική. Τα νέα είδη για την ομάδα ξεκίνησαν με τα Scarlet Robin και Striated Pardalote, ακολουθούμενα από τα White–winged Chough και Weebill, και στη συνέχεια το πολυπόθητο Red–browed Treecreeper.
Καθώς κινηθήκαμε μέσα από τις δασωμένες πλαγιές προς πιο ανοιχτά δάση, οι παρατηρήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη με εντυπωσιακό ρυθμό: Pallid Cuckoo, Brown Treecreeper, Yellow–tufted Honeyeater, Fuscous Honeyeater, White–winged Triller, White–browed Babbler, ένα εκπληκτικό ζευγάρι σκουρόχρωμων White–bellied Cuckooshrikes, καθώς και White–browed Woodswallows και Masked Woodswallows που έμοιαζαν να κατεβαίνουν από τον ουρανό. Προστέθηκαν επίσης τα Dusky Woodswallow, Jacky Winter, Hooded Robin και Rufous Songlark — πραγματικά καταιγιστικός ρυθμός παρατηρήσεων.
Τα Striped Honeyeater, Wedge–tailed Eagle, Yellow–rumped Thornbill, Brown Songlark και Musk Lorikeet κράτησαν τη δράση αμείωτη, ενώ ένα συνεργάσιμο Diamond Firetail ολοκλήρωσε μια εξαιρετική εξόρμηση στην κοιλάδα. Υπήρχε και μια νέα προσθήκη στα μακρόποδα, με αρκετά Common Wallaroo να βόσκουν στο Glen Davis.
Ημέρα 14, 10 Οκτωβρίου 2024 – Από το Lithgow στο Melbourne
Μια γρήγορη στάση σε δεξαμενές επεξεργασίας λυμάτων το πρωί μάς χάρισε τις πρώτες μας Australasian Shovelers, καθώς και ένα ζευγάρι Red–whiskered Bulbuls. Επιστρέφοντας μέσα από τα Blue Mountains σε αναζήτηση του Pilotbird (το οποίο τελικά δεν βρήκαμε), σταματήσαμε σε μια μικρή κοιλάδα όπου τα τζιτζίκια ήταν εκκωφαντικά, τα δέντρα επιβλητικά και ένα Eastern Shrike–tit ήρθε να καταπραΰνει τα κουρασμένα μας αυτιά.
Η μετακίνηση προς το Sydney και έπειτα στο Melbourne πραγματοποιήθηκε γρήγορα και αποτελεσματικά, και ετοιμαστήκαμε για μια μεγάλη ημέρα που μας περίμενε…
Ημέρα 15, 11 Οκτωβρίου 2024 – Από το Melbourne στο Deniliquin
Φεύγοντας από το ξενοδοχείο στις 7 π.μ., δεν είχαμε προχωρήσει πολύ όταν τα Purple-crowned Lorikeets μάς απέσπασαν την προσοχή — όπως και τα καγκουρό. Πολλά καγκουρό.
Κατευθυνόμενοι βόρεια, σταματήσαμε σε δασικές εκτάσεις γύρω από το Heathcote, όπου είδαμε τα πρώτα μας Long-billed Corellas, καθώς και τα Horsfield’s Bronze-cuckoo, Brown Goshawk, Black-chinned Honeyeater, Brown-headed Honeyeater και ακόμη ένα White-winged Triller. Το Black-eared Cuckoo αποδείχθηκε άπιαστο, με μόνο λίγους να καταφέρνουν να το δουν καθώς καταδιωκόταν ασταμάτητα από Fuscous Honeyeaters.
Συνεχίζοντας προς το Deniliquin προσθέσαμε μερικά ακόμη είδη, όπως το Western Gerygone, και συναντήσαμε την πρώτη μας ομάδα από Emus, πριν απολαύσουμε το μεσημεριανό και ένα σύντομο διάλειμμα στο ξενοδοχείο. Αργά το απόγευμα μάς συνάντησε ο οδηγός μας για τη βραδινή εξόρμηση, ο μοναδικός Phil Maher — ειδικός στο Plains Wanderer — και ξεκινήσαμε την περιήγηση στην περιοχή, παρατηρώντας τα Grey-crowned Babbler, Singing Honeyeater, Spiny-cheeked Honeyeater, Blue Bonnet, White-winged Fairywren, Brown Songlark, Singing Bushlark, Australian Hobby, Black-tailed Native-hen και Red-kneed Dotterel.
Αργά μέσα στην ημέρα συναντήσαμε τους ιδιοκτήτες γης John και τον γιο του Robert, στη γη των οποίων θα πραγματοποιούσαμε τη νυχτερινή μας δραστηριότητα. Λίγο πριν πέσει το σκοτάδι, ο Robert μάς οδήγησε να δούμε το μόνιμο Australian Owlet-nightjar, που καθόταν ήσυχα στην κουφάλα ενός ευκαλύπτου.
Μετά από ένα γρήγορο δείπνο σε πακέτο, ξεκινήσαμε να περπατάμε στις πεδιάδες με φακούς και θερμική κάμερα. Η μαγνητική δραστηριότητα στην ατμόσφαιρα βρισκόταν στο αποκορύφωμά της και απολαύσαμε ένα απίστευτο θέαμα από το Aurora Australis στον νότιο ουρανό — τα κινητά όλων κατέγραφαν εντυπωσιακές εικόνες.
Δεν πέρασε πολύ ώρα μέχρι να συναντήσουμε το πρώτο μας απίστευτο Plains Wanderer — ένα υπέροχο αρσενικό, που αποτέλεσε τεράστια στιγμή για όλους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, μέσα σε δέκα λεπτά ο Robert εντόπισε ακόμη ένα, αυτή τη φορά ένα μεγαλοπρεπές θηλυκό (όπως και στα buttonquails, το θηλυκό είναι πιο έντονα χρωματισμένο), δίνοντάς μας άφθονο χρόνο να θαυμάσουμε αυτό το όμορφο και μυστηριώδες πουλί. Λίγο αργότερα εμφανίστηκε και ένα Stubble Quail, που έμοιαζε σχεδόν με… επίλογο μετά από όσα είχαμε ζήσει εκείνο το βράδυ.
Ημέρα 16, 12 Οκτωβρίου 2024 – Από το Deniliquin στο Ouyen
Μετά τη σχετικά αργή επιστροφή της προηγούμενης νύχτας, ξεκινήσαμε πιο χαλαρά τη μέρα. Οι δραστηριότητες άρχισαν στο δάσος Red Gum κατά μήκος του ποταμού Edward River, έπειτα από ένα ήρεμο πρωινό. Είχαμε καλές παρατηρήσεις των Common Bronzewing, Collared Sparrowhawk, Little Eagle, Crimson Rosella (το κίτρινο υποείδος των εσωτερικών ποταμών flaveolus) και Buff–rumped Thornbill. Ωστόσο, ο πολυπόθητος Superb Parrot εμφανίστηκε μόνο πετώντας γρήγορα πάνω από το δάσος — ένα αρσενικό που διέσχισε την κόμη των δέντρων με ιλιγγιώδη ταχύτητα.
Κατευθυνόμενοι δυτικά, σταματήσαμε για ένα μεγάλο κοπάδι από Straw–necked Ibis που αναζητούσαν τροφή, ενώ λίγο αργότερα είδαμε τα πρώτα μας White–fronted Chats. Σε μια λίμνη, πολύ μακρινά Banded Stilts μάς άφησαν με την επιθυμία για καλύτερες εικόνες. Καθ’ οδόν προστέθηκαν νέα είδη όπως τα Greater Bluebonnet και Yellow–throated Miner, ενώ μια στάση στις εκτεταμένες αλυκές στην άκρη μιας λίμνης μάς χάρισε δύο εντυπωσιακά αρσενικά Purple–backed Fairywren, μαζί με Black–faced Woodswallows και σύντομες, ανεπαρκείς παρατηρήσεις του Rufous Fieldwren.
Αργά το απόγευμα φτάσαμε στο Ouyen και απολαύσαμε ένα ιδιαίτερα νόστιμο δείπνο στο τοπικό κλαμπ πριν αποσυρθούμε νωρίς για ξεκούραση.
Ημέρα 17, 13 Οκτωβρίου 2024 – Περιοχή Ouyen και Murray-Sunset National Park / Hattah-Kulkyne National Park
Ξυπνήσαμε νωρίς και κυνηγήσαμε ένα Pink Cockatoo στους δρόμους του κέντρου του Ouyen, αλλά τελικά μας ξέφυγε. Έτσι κατευθυνθήκαμε προς το Murray–Sunset National Park για να εξερευνήσουμε το χαρακτηριστικό mallee οικοσύστημα. Τα πρώτα νέα είδη της ημέρας ήταν τα Yellow–plumed Honeyeater, Chestnut–rumped Thornbill, Red–capped Robin και το υποείδος xanthopyge του Spotted Pardalote, ενώ απολαύσαμε και εξαιρετικές παρατηρήσεις ενός ζευγαριού Chestnut Quail–thrush να τραγουδά από ανοιχτό σημείο για περίπου δέκα λεπτά.
Η επόμενη στάση μάς χάρισε τα λαμπερά, υπεριώδους μπλε Splendid Fairywrens, καθώς και εντυπωσιακά Regent Parrots, Inland Thornbill, Western Whistler και Grey Currawong (υποείδος melanoptera). Καθώς η θερμοκρασία ανέβαινε, η δραστηριότητα μειώθηκε και δυσκολευτήκαμε να προσθέσουμε νέα είδη σε άλλο τμήμα του πάρκου. Τα Striped Honeyeaters ήταν ιδιαίτερα θορυβώδη, ενώ τα Australian Ringneck και ένα πολύ σύντομο πέρασμα από ένα ζευγάρι Mulga Parrots πρόσθεσαν χρώμα. Εκατοντάδες White–browed Woodswallows και Masked Woodswallows που πετούσαν από πάνω μας δημιούργησαν ένα εντυπωσιακό θέαμα.
Ωστόσο, επιστρέφοντας προς το όχημα μείναμε άφωνοι όταν εντοπίσαμε ένα συνήθως εξαιρετικά ντροπαλό και κρυπτικό Striated Grasswren να κινείται αμέριμνα στο ανοιχτό πεδίο, δίπλα στο μονοπάτι. Σαν να ψάχναμε βελόνα στα άχυρα, αυτό το μικρό «διαμάντι» μάς χάρισε απίστευτες εικόνες — αφήνοντάς μας έκπληκτους αλλά και ενθουσιασμένους καθώς επιστρέφαμε στο αυτοκίνητο για μεσημεριανό.
Μετά από ένα διάλειμμα μακριά από τον ήλιο και τις μύγες, βγήκαμε ξανά αργά το απόγευμα κατά μήκος των προσωρινών λιμνών του Hattah–Kulkyne National Park, όπου είδαμε πολλούς κορμοράνους και πελεκάνους, βουτηχτάρια, darters και ερωδιούς, καθώς και τα Apostlebird, Southern Whiteface, έναν εντυπωσιακό αρσενικό Red–capped Robin, White–bellied Sea–eagle και περισσότερα Splendid Fairywrens. Ένα μεγαλόσωμο αρσενικό Western Grey Kangaroo ήταν το μοναδικό του είδους που είδαμε σε όλο το ταξίδι.
Καθώς οι σκιές μάκραιναν, κάναμε μια τελευταία διαδρομή μέσα από εκτεταμένο mallee, ελπίζοντας ότι κάποιο Malleefowl — ένα σπάνιο megapode που κατασκευάζει αναχώματα — θα αναζητούσε τροφή στην άκρη του δρόμου. Οι «θεότητες» των Malleefowl φαίνεται πως μας άκουσαν, γιατί μόλις στρίψαμε σε μια καμπή εμφανίστηκαν όχι ένα αλλά δύο Malleefowl να τρέφονται δίπλα στον δρόμο.
Πλησιάζοντας αργά με σβηστή μηχανή, φτάσαμε αρκετά κοντά ώστε να τα δούμε όλοι καθαρά, πριν κατεβούμε από το όχημα και τα ακολουθήσουμε καθώς χάνονταν μέσα στους θάμνους — μια πραγματικά σουρεαλιστική στιγμή.
Το ίδιο βράδυ υψώσαμε τα ποτήρια μας στο Sports Club του Red Cliffs για μια ακόμη απίστευτη ημέρα. Στην επιστροφή μέσα από το πάρκο απολαύσαμε εξαιρετικές εικόνες μερικών Spotted Nightjar πάνω στον δρόμο, ενώ Australian Owlet–nightjars ακούγονταν να καλούν από τη θαμνώδη βλάστηση.
Ημέρα 18, 14 Οκτωβρίου 2024 – Από το Ouyen στο Bendigo
Μετά από ένα πρωινό νωρίς, δοκιμάσαμε ξανά την τύχη μας για το Pink Cockatoo γύρω από το Ouyen. Ύστερα από μια ήρεμη και γαλήνια αναμονή κατά την ανατολή του ήλιου στην άκρη της πόλης, κάναμε μια σύντομη διαδρομή και — τη στιγμή που ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω — εμφανίστηκαν στο πιο απρόσμενο σημείο: στο τοπικό γήπεδο ποδοσφαίρου, εξερευνώντας μια άδεια δεξαμενή νερού πίσω από τα αποδυτήρια! Συνολικά τέσσερα Pink Cockatoos πέταξαν προς το μέρος μας, χαρίζοντάς μας απίστευτες εικόνες και εξαιρετική θέα στις εντυπωσιακές λοφίδες τους. Ανακούφιση!
Ήταν ένας υπέροχος επίλογος για τον χρόνο μας στο mallee της Victoria. Βγαίνοντας στον αυτοκινητόδρομο και κατευθυνόμενοι νοτιοανατολικά, κάναμε μια σύντομη στάση για καλύτερες παρατηρήσεις του Rufous Fieldwren, τις οποίες και πετύχαμε, μαζί με έναν λαμπερό αρσενικό White-winged Fairywren και ένα Blue-winged Parrot που πέρασε πετώντας.
Η μακρά διαδρομή διακόπηκε από μια στάση στους γρανιτένιους σχηματισμούς και τα ανοιχτά δάση του Mt Korong, όπου το Painted Honeyeater μάς χάρισε εξαιρετικές κοντινές εικόνες, ενώ ένα ζευγάρι Gilbert’s Whistler ήταν κάπως πιο διστακτικό. Ένα ζευγάρι Wedge-tailed Eagles που πετούσε από πάνω μάς προσέφερε καθαρές παρατηρήσεις στο ηλιόλουστο φως, ενώ σε μια κοντινή λιμνούλα είχαμε καλύτερες εικόνες μιας ομάδας από Black-tailed Native-hen.
Σε κοντινή χαμηλή mallee βλάστηση εντοπίσαμε το πρώτο μας Shy Heathwren μέσα στο υπόστρωμα της βλάστησης, πριν μας καλέσει ένα καθυστερημένο γεύμα στο Bridgewater on Loddon — το οποίο καταναλώθηκε γρήγορα πριν συνεχίσουμε.
Στο Greater Bendigo National Park υποφέραμε από ξηρές και θυελλώδεις συνθήκες, διώχνοντας μύγες και βλέποντας για λίγο ένα White-fronted Honeyeater, μετά το οποίο βρήκαμε σκιά δίπλα σε μια νερόλακκο και παρακολουθήσαμε μεγάλους αριθμούς honeyeaters να έρχονται για νερό. Το θέαμα ήταν εξαιρετικό και σύντομα καταγράψαμε τα Purple-gaped Honeyeater, White-fronted Honeyeater, Yellow-tufted Honeyeater, Yellow-plumed Honeyeater, White-eared Honeyeater και Brown-headed Honeyeater, να κατεβαίνουν διστακτικά για να ξεδιψάσουν. Το ίδιο έκαναν και αρκετά Silvereye, Spotted Pardalote και Buff-rumped Thornbill.
Καθώς οδηγούσαμε προς το Bendigo, ένα Yellow-billed Spoonbill που φρουρούσε μια αγροτική λιμνούλα αποτέλεσε μια ευπρόσδεκτη και πολυαναμενόμενη προσθήκη. Το δείπνο εκείνο το βράδυ ήταν εξαιρετικό — μπορεί να μην περιλάμβανε παϊδάκια αρνιού, αλλά ήταν παρ’ όλα αυτά πεντανόστιμο.
Ημέρα 19, 15 Οκτωβρίου 2024 – Από το Bendigo στο Lorne
Ένας πρωινός περίπατος στο Greater Bendigo National Park πριν από το πρωινό μάς χάρισε τα Tawny-crowned Honeyeater και ένα Brush Bronzewing που πέρασε πετώντας, ενώ το Crested Bellbird τραγουδούσε επίμονα χωρίς όμως να εμφανιστεί — προς απογοήτευσή μας.
Κοντά στο Castlemaine σταματήσαμε για παρατήρηση στα ξηρά δάση των πρόποδων, όπου τελικά εντοπίσαμε ένα κοπάδι από Varied Sittella και απολαύσαμε καλές εικόνες των Scarlet Robins, Common Bronzewing και ενός αρσενικού Leaden Flycatcher. Το μεσημεριανό γεύμα το πήραμε στους δημοτικούς κήπους του Gisborne, μετά το οποίο είχαμε εξαιρετικές κοντινές παρατηρήσεις ενός Lewin’s Rail στις ελώδεις όχθες ενός μικρού ρέματος. Πρόκειται για ένα συνήθως πολύ δύσκολο είδος στην παρατήρηση, οπότε — έστω και μεταφορικά — ανταλλάξαμε «high fives»!
Κατευθυνόμενοι προς ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο, φτάσαμε στην ακτή κοντά στο Geelong, εξερευνώντας πρώην αλυκές και καταγράφοντας αρκετά παρυδάτια είδη. Εκεί είδαμε τα Red-necked Avocet, Sharp-tailed Sandpiper, Red-necked Stint, Curlew Sandpiper, Red-capped Plover, Whiskered Tern, έναν Australasian Gannet στα ανοιχτά, Pied Cormorant, Chestnut Teal και, στις παρυφές της αλμυρής βλάστησης, υπέροχες παρατηρήσεις δύο Australian Spotted Crakes.
Το πρώτο μας Pacific Gull κατά μήκος του Great Ocean Road, κοντά στο Anglesea, ολοκλήρωσε ιδανικά την ημέρα, ενώ το δείπνο στο Lorne Hotel συνοδεύτηκε από μερικά εξαιρετικά κόκκινα κρασιά…
Ημέρα 20, 16 Οκτωβρίου 2024 – Great Ocean Road προς Geelong
Η πρώτη μας στάση το πρωί ήταν στη μακριά προβλήτα του Lorne, όπου απολαύσαμε εξαιρετικές παρατηρήσεις ενός ζευγαριού Pacific Gull, καθώς και μερικών Shy Albatross λίγο πιο ανοιχτά στη θάλασσα. Στον ποταμό Cumberland είδαμε τα πρώτα μας Little Wattlebirds και είχαμε καλές εικόνες του Forest Raven.
Λίγο παρακάτω, σε διάφορες στάσεις κατά μήκος της ακτής και των εκβολών, παρατηρήσαμε τα Sooty Oystercatcher, Black-faced Cormorant και, μέσα από τηλεσκόπιο, το Hooded Plover. Ένα από τα αγαπημένα και πάντα αξιόπιστα σημεία για Koala μάς χάρισε ένα πανέμορφο αρσενικό να κάθεται ξύπνιο και να ποζάρει εντυπωσιακά για φωτογραφίες· εκεί βρισκόταν επίσης ένας πρόσφατα αφιχθείς μεταναστευτικός επισκέπτης, ο Satin Flycatcher.
Κατευθυνόμενοι ξανά βορειοανατολικά κατά μήκος του Great Ocean Road, σταματήσαμε πάλι στο Lorne για μεσημεριανό, πριν επισκεφθούμε τον φάρο όπου — αφού είχαμε ακούσει αρκετά άτομα το πρωί — αποκτήσαμε επιτέλους εξαιρετικές εικόνες ενός Rufous Bristlebird, με ένα ενήλικο πουλί να προσφέρει εντυπωσιακή εμφάνιση. Εκεί είδαμε επίσης ένα Yellow-tailed Black-cockatoo και περισσότερα Sooty Oystercatchers.
Συνεχίζοντας, και σχεδόν στην τελευταία μας προσπάθεια, δοκιμάσαμε ξανά την τύχη μας για το Gang-gang Cockatoo σε ένα σημείο όπου τα είχα δει πολλές φορές. Πράγματι, ένα μέλος της ομάδας με «μάτι αετού» (ή μάλλον… κοκατού) εντόπισε ένα αρσενικό στην άκρη του δρόμου και όλοι κατεβήκαμε γρήγορα για να παρατηρήσουμε ένα ζευγάρι από αυτά τα μυστηριώδη κοκατού να τρέφονται σε έναν κοντινό ευκάλυπτο. Υπέροχες στιγμές.
Αλλάζοντας ξανά βιότοπο, κατευθυνθήκαμε προς έναν μεγάλο υγρότοπο, όπου το αναμενόμενο είδος εμφανίστηκε σε εντυπωσιακούς αριθμούς — τουλάχιστον 30 Freckled Ducks, το σπανιότερο υδρόβιο πτηνό της περιοχής, προσφέροντας εξαιρετικές παρατηρήσεις μέσω τηλεσκοπίου. Εκεί βρίσκονταν επίσης αρκετά Pink-eared Ducks και Blue-billed Ducks, καθώς και μια αναπαραγωγική αποικία από μεγαλοπρεπώς φτερωμένους Royal Spoonbills.
Αργά το απόγευμα σταματήσαμε στο τελευταίο σημείο της ημέρας και μπροστά μας εμφανίστηκαν σχεδόν 400 Banded Stilts σε πλήρες αναπαραγωγικό πτέρωμα — πολύ πιο κοντά από εκείνα που είχαμε δει από μεγάλη απόσταση στις 12 Οκτωβρίου. Ανάμεσά τους υπήρχαν αρκετά Red-necked Avocets και Pied Stilts, καθώς και ένα ζευγάρι Marsh Sandpipers. Ήταν ένας εξαιρετικός τρόπος για να ολοκληρωθεί η ημέρα.
Ημέρα 21, 17 Οκτωβρίου 2024 – Από το Geelong στο Launceston μέσω Melbourne
Η ημέρα ήταν κυρίως αφιερωμένη στο ταξίδι, καθώς μετακινούμασταν προς την Tasmania. Παρ’ όλα αυτά, το πρωί προλάβαμε να σταματήσουμε σε εκτεταμένες δεξαμενές επεξεργασίας λυμάτων στα περίχωρα του Melbourne, όπου απολαύσαμε αρκετές εξαιρετικές νέες παρατηρήσεις: μια οικογενειακή ομάδα από Brolga, πολλούς Australian Shelducks, περισσότερα Yellow–billed Spoonbills και Royal Spoonbills, αρκετούς Swamp Harriers, Eurasian Skylarks (εισαγόμενο είδος που όμως έχει υπέροχο τραγούδι — και αρκετά άτομα τραγουδούσαν), Golden–headed Cisticola, κοπάδια από Whiskered Terns και το Striated Fieldwren.
Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε γρήγορα προς το αεροδρόμιο, επιστρέψαμε ακόμη ένα όχημα και πετάξαμε εγκαίρως προς το Launceston. Εκεί παραλάβαμε το νέο ομαδικό μας όχημα και ξεκινήσαμε για τη βάση μας για τις επόμενες δύο νύχτες. Καθ’ οδόν ανοίξαμε τη λίστα των ενδημικών της Tasmania — με τα Tasmanian Nativehen και Green Rosella να εμφανίζονται στις άκρες του δρόμου, ενώ στα αλπικά θαμνοτόπια μεγάλου υψομέτρου είδαμε τα πρώτα μας Black Currawongs, να αναζητούν τροφή λίγο πριν σκοτεινιάσει.
Η θερμοκρασία είχε πέσει αισθητά και απολαύσαμε ένα υπέροχο δείπνο στο εστιατόριο του lodge, ζεσταμένοι από το τζάκι, με μεγάλη προσμονή για την παρατήρηση της επόμενης ημέρας.
Ημέρα 22, 18 Οκτωβρίου 2024 – Περιοχή Cradle Mountain
Η προσμονή μετατράπηκε σε ανησυχία όταν ξυπνήσαμε με βροχή και κρύο, ενώ η δραστηριότητα των πουλιών ήταν ιδιαίτερα περιορισμένη. Ωστόσο, με μια σειρά από στάσεις κατά μήκος του δρόμου καταφέραμε σταδιακά να εντοπίσουμε ορισμένες από τις τοπικές «σπεσιαλιτέ» παρά τη βροχή. Τα Tasmanian Thornbill, Yellow–throated Honeyeater και ένα από τα πιο δύσκολα ενδημικά — το Scrubtit — εμφανίστηκαν τελικά. Ένα ζευγάρι Olive Whistlers φάνηκε αρκετά καλά.
Με τις συνθήκες δυσάρεστες, επιστρέψαμε για να στεγνώσουμε, να ζεσταθούμε και να πάρουμε ένα πρόωρο μεσημεριανό, πριν αποφασίσουμε να οδηγήσουμε προς τη βόρεια ακτή για μια αποικία Little Penguin. Εκεί η βροχή σταμάτησε για αρκετή ώρα ώστε να δούμε πουλιά στη θάλασσα και στα βραχώδη υφάλια: αρκετούς Black–faced Cormorants, έναν Pacific Gull, Sooty Oystercatchers και έναν κοντινό Shy Albatross. Το καλύτερο όμως ήταν ένα ζευγάρι Little Penguins που καθόταν ήσυχα στην είσοδο της φωλιάς του, επιτρέποντάς μας πολύ κοντινές παρατηρήσεις.
Επιστρέφοντας νότια προς τα βουνά, κάναμε στάση σε μια σειρά από λιμνούλες για να δούμε Platypus — τα αντίστοιχα της Tasmania είναι αισθητά μεγαλύτερα από εκείνα του North Queensland. Τουλάχιστον δύο άτομα φάνηκαν καλά, όπως και τα European Greenfinch, European Goldfinch και Little Grassbird.
Ανεβαίνοντας ξανά σε υψόμετρο, σταματήσαμε για καλές εικόνες ενός ζευγαριού Green Rosella, καλύτερες παρατηρήσεις των Yellow–throated Honeyeaters, αρκετών Dusky Woodswallows, ενός Fan–tailed Cuckoo, μερικών Black–headed Honeyeaters και, τέλος, ενός ζευγαριού Yellow Wattlebird που έμεινε αρκετή ώρα ώστε να το παρατηρήσουμε με τηλεσκόπιο.
Το σκοτάδι έπεσε γρήγορα εκείνο το βράδυ και χαμηλά σύννεφα κάλυψαν ξανά την περιοχή. Μετά από ακόμη ένα υπέροχο δείπνο, μερικοί από εμάς τολμήσαμε να βγούμε για έναν περίπατο μέσα στη βροχή που έπεφτε πλάγια. Η ανταμοιβή ήταν ένα πανέμορφο Tasmanian Boobook που καθόταν ήρεμα όσο πλησιάζαμε όλο και περισσότερο. Εμφανίστηκαν επίσης αρκετά Tasmanian Pademelons και ένα Bennett’s Wallaby.
Ημέρα 23, 19 Οκτωβρίου – Από την περιοχή Cradle Mountain στο Bruny Island
Οι συνθήκες είχαν βελτιωθεί σημαντικά αυτό το πρωί, αν και οι άνεμοι παρέμεναν ισχυροί. Ξεκινήσαμε την παρατήρηση γύρω από το lodge, απολαμβάνοντας εξαιρετικές εικόνες των Tasmanian Scrubwren, Tasmanian Thornbill, Olive Whistler και τις καλύτερες μέχρι τότε παρατηρήσεις του Crescent Honeyeater. Το Pink Robin τραγουδούσε από μακριά αλλά παρέμεινε απρόσιτο.
Καθώς φεύγαμε από το Cradle Mountain National Park, σταματήσαμε σε ένα αλπικό δάσος, απολαμβάνοντας μακρινές αλλά εντυπωσιακές χιονισμένες εικόνες του ίδιου του Cradle Mountain, καθώς και τις πρώτες μακρινές παρατηρήσεις του Flame Robin. Ακολούθησε αρκετή οδήγηση σε άσφαλτο, με μια ευπρόσδεκτη στάση νότια του Launceston, όπου επιτέλους εντοπίσαμε το Cape Barren Goose. Σε αυτόν τον μεγάλο υγρότοπο υπήρχαν τουλάχιστον 11–12 άτομα, συμπεριλαμβανομένου ενός ζευγαριού με τέσσερα χηνόπουλα. Άλλα είδη στην περιοχή ήταν τα Australian Shelduck, Musk Duck και White–fronted Chat.
Μπαίνοντας στο Hobart, είδαμε τον πρώτο μας Kelp Gull κατά μήκος του ποταμού Derwent, ενώ η διέλευση από την πρωτεύουσα της Tasmania ήταν ομαλή. Η μικρή ταξιδιωτική μας ομάδα έφτασε τελικά στο πορθμείο στο Kettering, διασχίζοντας το στενό κανάλι προς το Bruny Island, και κατευθύνθηκε προς την ιδιοκτησία Inala — τη βάση μας για τις επόμενες δύο νύχτες και το τελευταίο σκέλος αυτής της καταπληκτικής εκδρομής.
Ημέρα 24, 20 Οκτωβρίου – Bruny Island
Η ημέρα ξεκίνησε εντυπωσιακά, με ολόκληρο το πρωινό αφιερωμένο στην εξερεύνηση της εξαιρετικής ιδιοκτησίας στο Inala, με τους καταπράσινους κήπους, τα εκτεταμένα δάση και τα ποικίλα ενδιαιτήματα. Εκεί εντοπίσαμε τα τελευταία ενδημικά που χρειαζόμασταν: το Forty–spotted Pardalote εμφανίστηκε καθαρά στις μεγάλες λευκές ευκαλύπτους, ενώ οι ειδικά σχεδιασμένες υπερυψωμένες πλατφόρμες μάς προσέφεραν πολύ καλές παρατηρήσεις. Κοντά βρίσκονταν μερικά Dusky Robins, και τελικά απολαύσαμε φανταστικές εικόνες μιας μικρής ομάδας Strong–billed Honeyeaters, που κινούνταν μαζί με Black–headed Honeyeaters, Golden Whistlers και New Holland Honeyeaters.
Άλλα πουλιά της περιοχής περιλάμβαναν έναν εντυπωσιακό αρσενικό Pink Robin, εξαιρετικά κοντινές εικόνες ενός αρσενικού Flame Robin, τη μοναδική λευκή μορφή του Grey Goshawk, το Brown Falcon και το Horsfield’s Bronze–cuckoo. Οι πρωινές βόλτες στην ιδιοκτησία απέδωσαν πάνω από 40 είδη.
Φεύγοντας από το Inala, συνεχίσαμε την εξερεύνηση του νησιού και σε έναν κοντινό δρόμο σταματήσαμε για το πρώτο μας Beautiful Firetail, το οποίο μάς χάρισε υπέροχες παρατηρήσεις.
Στο Adventure Bay καταγράψαμε τα μοναδικά Swift Parrots της εκδρομής — τέσσερα άτομα σε έναν μεγάλο, ανθισμένο Southern Blue Gum. Αν και θα θέλαμε καλύτερες εικόνες, όλοι καταφέραμε να δούμε τα βασικά χαρακτηριστικά τους πριν απογειωθούν ξαφνικά και χαθούν.
Λίγο πιο κάτω στην παραλία βρήκαμε ένα μεγάλο κοπάδι γλάρων, με Kelp Gull, Pacific Gull και Silver Gull σε διάφορες ηλικίες και φάσεις πτερώματος. Κοντά υπήρχε επίσης ένα όμορφο ζευγάρι Hooded Plover, ενώ στα ανοιχτά παρατηρήσαμε Australasian Gannets και Common Bottlenose Dolphins.
Το απόγευμα πέρασε γρήγορα και πριν το καταλάβουμε είχε έρθει η ώρα για δείπνο. Υψώσαμε όλοι τα ποτήρια μας για να γιορτάσουμε μια εκπληκτική εκδρομή, με περισσότερα από 400 είδη πουλιών να έχουν καταγραφεί, καθώς και εντυπωσιακά θηλαστικά, ερπετά και πεταλούδες. Επιπλέον, η συνοχή, το καλό χιούμορ, η ευγένεια και η αλληλοεκτίμηση της ομάδας συνέβαλαν καθοριστικά στη μεγάλη επιτυχία αυτού του ταξιδιού.
Ημέρα 25, 21 Οκτωβρίου – Από το Bruny Island στο Hobart
Το πρωί επιστρέψαμε στο Hobart, χωρίς νέες προσθήκες στη λίστα μας. Στο αεροδρόμιο ανταλλάξαμε αποχαιρετισμούς και έτσι η εκδρομή έφτασε επίσημα στο τέλος της.