South Ecuador

Jocotoco Antpitta. Η βασίλισσα του Ecuador..

Εκατοντάδες άνθρωποι έχουν δουλειές, χάρη σε αυτήν και το Jocotoco foundation.

Είχαμε πολλά όνειρα για αυτό το ταξίδι. 700 πουλιά βλέπουν κάθε χρόνο εδώ σε 18 μέρες. Είχα προσθέσει και 10 μέρες στον Αμαζόνιο και στο Βόρειο Εκουαντόρ, με στόχο να σπάσουμε το φράγμα των 1000 πουλιών σε ενα μήνα.

Λίγες μέρες όμως πρίν, έμαθα οτι θα είναι μαζί μας, ενα “περίεργο” ζευγάρι που ήταν μαζί μας  και στην Ιάβα και είχε καταστρέψει την εκδρομή μας, μερικούς μήνες πρίν και ξενέρωσα τελείως.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, μια μέρα πρίν, ενώ είμασταν στην Extremadura, στην Ισπανία, άκουσα στις ειδήσεις, οτι είχαν δραπετεύσει 1500 κρατούμενοι στο Εκουαντόρ, είχαν καταλάβει ενα τηλεοπτικό σταθμό στο Guyaquill (όπου θα προσγειωνόμαστε) και απειλούσαν με απαγωγές. Προβληματίστηκα, αλλά η Λουκία, δεν “ιδρωσε”. “Σιγά, μωρέ. Θα μας προστατεύσουν”.

Η πτήση της Iberia ήταν Μαδρίτη-Guyaquill, όμως τελευταία στιγμή την άλλαξαν. Θα προσγειωνόμαστε Quito και θα αλλάζαμε αεροπλάνο. Ομως τα πράγματα μας θα πήγαιναν κατευθείαν Guyaquill.

Προσγειωθήκαμε αργά το βράδυ και …οι βαλίτσες μας δεν ήρθαν. (Στην καλύτερη περίπτωση σε καμμιά βδομάδα, μας είπε ο οδηγός).

Μας υποδέχτηκε ο Juan Carlos Calvachi που θα ήταν ο οδηγός μας. Υπήρχε απαγόρευση κυκλοφορίας και ο στρατός ήταν παντού.

Τα καλά νέα ήταν οτι οι μισοί είχαν ακυρώσει και μαζί με αυτούς και το “περίεργο” ζευγάρι”. Θα είμαστε μόνο 4. Εμείς, ο πολυ ωραίος τύπος, Peter Luetchford και η “ξυνούλα” (όπως απεδείχθη) Renee Guays.

Ο Peter με έσωσε καθώς έιχε μαζί του αναπληρωματικά κυάλια, καθώς τα δικά μας ήταν μέσα στις βαλίτσες.

13 Ιανουαρίου. Πρωτη στάση πριν φύγουμε απο Guyaquill, σε ενα μεγάλο σούπερ μάρκετ. Τι να πρωτοψωνίσεις? Εδω ανακάλυψα οτι οι άντρες στο Εκουαντόρ φοράνε μόνο sexy εφαρμοστά εσώρουχα. Δεν υπήρχε τίποτα απλό.

Υστερα φαρμακείο και επιτέλους φύγαμε. Σε τελείως νέα διαδρομή για λόγους ασφαλείας.

Οπως ανακάλυψα 18 μέρες μετά, αυτό μας κόστισε 100 πουλιά λιγότερα, για το tour, καθώς …μας φάγανε οι δρόμοι, για να αποφύγουμε τα επικίνδυνα σημεία.

Είχαμε φτάσει στο Ecuador έχοντας ήδη δεί φέτος σε Ελλάδα και Extremadura, 145 πουλιά. Ξεκινήσαμε δυνατά, καθώς είδαμε 70 νέα είδη για την χρονιά, φτάνοντας τα 215. Ξεχωρίζω:

Spectacled Owl (Lou)

Η καλύτερη φωτογραφία Spectacled Owl, που έχει δημοσιευτεί ποτέ, που έβγαλε η Λουκία. (Σας προκαλώ. Ψάξτε το).

Ισως επειδή την πετύχαμε λίγο πριν νυχτώσει. Συνήθως την βλέπεις (πολύ δύσκολα, θέλει πολύ υπομονή) τη νύχτα και μόλις πέσει φως επάνω της, την κοπανάει.

Την ίδια κουκουβάγια, την έχω ποστάρει και 2 χρόνια πρίν, στην Κολομβία, με τα μάτια της κατακόκκινα, καθώς στη μοναδική φωτογραφία, που πρόλαβα να βγάλω, έπεσε επάνω της η φλασιά της μηχανής και την μετέτρεψε σε πλάσμα από άλλο πλανήτη.

Γιατί άραγε οι κουκουβάγιες να μας μαγεύουν έτσι; Ισως επειδή βλέπουν την νύχτα. Ισως επειδή κινούνται τελείως αθόρυβα. Είναι και σοφές, σύμφωνα με τους αρχαίους Ελληνες. Διαλέγετε και παίρνετε.

Χρειάζεται απίστευτο ξενύχτι για χάρη τους. Κάθε μέρα χρειάζεται να ξεκινάς 2 ώρες πριν ξημερώσει και να γυρίζεις 3 ώρες μετά την δύση του ηλίου. Αν έχει πολλές κουκουβάγιες η περιοχή, μια βδομάδα μετά, δεν ξέρεις ούτε πώς σε λένε, απο την αυπνία.

Tropical Royal Flycatcher (Lou)

Για τo Tropical Royal Flycatcher, στήθηκε όλοκληρη επιχείρηση, καθώς χρειάστηκε να φάμε, νωρίτερα απο το συνηθισμένο, σε ενα μικρό φαγάδικο, που μέσα στην ιδιοκτησία του, φωλιάζει.

Η συζήτηση όμως εδώ, είναι: “Θα ανοίξει το φανταστικό λοφίο της? Θα είμαι απο τους λίγους που το έχουν φωτογραφήσει?” Σασπένς.

Δεν το άνοιξε όμως και οι άλλοι δεν ήταν διατεθειμένοι να περιμένουν με τις ώρες. όπως εγώ.

Στο κλείσιμο όμως της μέρας, στο La Union, είδαμε την αγαπημένη μου Masked Tityra.

Masked Tityra (Lou)

14 Ιανουαρίου. Πρωί-πρωί φύγαμε για την Reserva Yunguilla. Εδω σε ένα περιφραγμένο χώρο είναι το μόνο μέρος που μπορείς να δείς το Pale-headed Brushfinch. Είχε και παγκάκι για να καθίσουμε, καθώς ο φύλακας της περιοχής  έβαζε μαύρο ψωμί και κάρφωνε πορτοκάλια κομμένα στη μέση, σε 2 καρφιά. Πράγματι λίγο μετά, έκανε την μεγάλη είσοδο.

Pale-headed Brushfinch (Lou)

Απο αριστερά η Renee, η Λουκία, ο Peter και απο πίσω ο Juan Carlos και εγώ

Ακολούθησε μια μεγάλη διαδρομή. Ηταν πολυ ενδιαφέρον, όταν περάσαμε απο το Saraguro.

Εκεί ζει ο λαός Saraguro, ένας Κιτσούα (Kichwa) ιθαγενής λαός. Είναι γνωστοί για την έντονη πολιτισμική τους ταυτότητα, την παραδοσιακή ενδυμασία (μαύρα ρούχα, καπέλα), και τη γλώσσα Kichwa.  Θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ζωντανής ιθαγενικής κουλτούρας στο Εκουαντόρ.

Τα μαύρα καπέλλα είναι “σήμα κατατεθέν” για την κοινότητα

Φτάσαμε αργά σε ενα μαγικό μέρος. Reserva Tapichalaca Y Casa Simpson, με 30 ακόμα νέα είδη (σύνολο 245).

15 Ιανουαρίου. Ξεκινήσαμε, κάτω απο βροχή, σε ενα δύσκολο μονοπάτι, για να αποτίσουμε φόρο τιμής στην βασίλισσα του Εκουαντόρ, την Jocotoco Antpitta.

Jocotoco Antpitta

Εκατοντάδες άνθρωποι έχουν δουλειές, χάρη σε αυτήν.

Jocotoco antpitta και Jocotoco foundation.

Οι ντόπιοι την ήξεραν από παληά και την έλεγαν «jocotoco», από τον τρόπο που φωνάζει. Την ανακάλυψε η επιστήμη μόλις το 1997.

Για την προστασία της ιδρύθηκε το “Jocotoco foundation» που συγκέντρωσε κεφάλαια από δωρεές από το εξωτερικό και αγόρασε 25.000 στρέμματα (5 χλμ.Χ 5 χλμ) γύρω από το σημείο που βρέθηκε, για την προστασία της. Η περιοχή αυτή δεν έχει δρόμους, προστατεύεται από rangers και όπως είναι φυσικό, συγκέντρωσε δεκάδες σπάνια πουλιά της περιοχής, που βρήκαν καταφύγιο εκεί.

Εχει ένα lodge (μικρό ξενοδοχείο) για να φιλοξενεί τους επισκέπτες birders. Δίνει δουλειές σε πολύ κόσμο της τοπικής κοινότητας.

Το θαύμα επαναλήφθηκε σε 15 ακόμα περιοχές, που είχαν πουλιά που ζούν μόνο στο Ecuador

Jocotoco foundation

Ολες οι περιοχές είναι δεκάδες χιλιάδες στρέμματα, έχουν πανομοιότυπα lodge, με εξαιρετικό φαγητό, μονοπάτια, rangers για την προστασία των πουλιών και φιλοξενούν δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο, κάθε χρόνο. Και δίνουν δουλειά σε πολύ κόσμο.

*Σκέφτηκα για μια στιγμή κάτι τέτοιο να γινόταν στην Ροδόπη, στο δάσος της Ελατιάς. Χωρίς δρόμους, υλοτομία και κυνηγούς. Μόνο μονοπάτια για όσους αγαπάνε την φύση. Και μετά ξύπνησα.

Στο δύσκολο μονοπάτι είδα μερικά ακόμα ενδιαφέροντα πουλιά και ανάμεσα τους την Slate-crowned Antpitta

Slate-crowned Antpitta

Η Λουκία είχε μείνει κοντά στο ξενοδοχείο, που είχε πολλά πουλιά. Βρήκε και ένα “Diamond” bird. Ετσι χαρακτηρίζει η Birdquest τα πολύ σπάνια είδη πουλιών, που ψάχνουμε σε κάθε ταξίδι. Σπάνια σαν diamonds.

Λέγεται Bearded Guan και ζεί σε μια κουκίδα του χάρτη της Νότιας Αμερικής. Πουθενά αλλού.

Στο μικρό ξενοδοχείο του Tapichalaca reserve, στα 25 χιλ. στρέμματα, που εξαγοράστηκαν από τους διεθνείς δωρητές του Jocotoco foundation, για να προστατέψουν την Jocotoco antpitta, βάλανε σε ένα μέρος και μια μικρή ταίστρα, με καλαμπόκι, για τα μικρόπουλα της περιοχής, οπότε άρχισε να εμφανίζεται και το σπάνιο αυτό Guan.

Bearded Guan (Lou)

Και μια πολυ ωραία ορχιδέα

Beautiful Sobralia Sobralia pulcherrima

Η μέρα ήταν σούπερ, καθώς φτάσαμε τα 305 είδη (60 νέα είδη για την χρονιά).

16 Ιανουαρίου. Ξεκινήσαμε πολύ πρωί για να ανέβουμε σε υψόμετρο 3000 μέτρων, μέσα στην ομίχλη, για χάρη του Neblina Metatail. Η ορατότητα ήταν πολυ περιορισμένη, αλλά όταν τελικά το βρήκαμε, μετά απο πολυ περπάτημα στην ανηφόρα, έμεινε αρκετή ώρα, κοντά μας και πήραμε καποιες φωτογραφίες.

Neblina Metatail

Προσθέσαμε κάποια ακόμα ορεινά είδη και στη συνέχεια πήραμε το δρόμο για την Reserva Jorupe.

Λίγο πριν φτάσουμε ο Juan Carlos έκανε μια στάση, σε μια περιοχή, που δεν φαινόταν να έχει κάτι ενδιαφέρον, αλλά μας έδωσε τελικά ενα σωρό special είδη.

Tumbes Hummingbird

White-headed Brushfinch

Φτάσαμε στη Reserva Jorupe, ακουμπώντας σχεδόν στα σύνορα με το Περού και μόλις νύχτωσε βγήκαμε και ακούσαμε West Peruvian screech-Owls, χωρίς να καταφέρουμε όμως να τις φωτογραφίσουμε.  -> 325

17 Ιανουαρίου. Στις ταίστρες του ξενοδοχείου, είχαν μαζευτεί ενα σωρό πουλιά, καθώς βγήκαμε για πρωινό ,οπως και Guyaquill σκίουροι.

Guayaquill Squirrel

Red-masked Parakeet

Στη βόλτα, στα μονοπάτια του lodge που ακολούθησε, είδαμε πολλά πουλιά αλλά και μια σφήκα …Tarantula killer. Δεν μπορούσα να φανταστώ, οτι μια σφήκα κυνηγάει και τρώει αράχνες tarantula.

Tarantula killer

To απόγευμα πήγαμε σε ψηλότερα υψόμετρα για να δούμε διαφορετικά είδη πουλιών, όπως την Chapman’s Antshrike.

Chapman’s Antshrike

Ενώ πριν γυρίσουμε στο ξενοδοχείο, περάσαμε απο το χωριό Sabiango και είδαμε τα Chestnut-collared Swallows

Chestnut-collared Swallow

Πολυ καλή μέρα απο απόψεως ειδών, καθώς προσθέσαμε 43 ->368

18 Ιανουαρίου. Είμαστε σε απόσταση αναπνοής απο το Περού. Αρκετά κοντά ήταν η Reserva Utuana, που έχει κάποια ενδιαφέροντα είδη, όπως και κάποια feeders για hummingbirds

Purple-throated Sunangel

Εδω η περιοχή είχε μια σειρά tumbesian endemics. Ετσι είδαμε 2-3 είδη, που το πρώτο συνθετικό του ονόματος τους είναι Tumbes

Tumbes Sparrow (Lou)

Φωτογραφικά όμως ο στάρ ήταν άλλος.

Black-crested Tit-Tyrant

«Όλα τα λεφτά» είναι το λοφίο. Το ξέρει και καμαρώνει. Ζεί μόνο σε μια πολυ μικρή περιοχή, στα σύνορα Περού – Νότιου Εκουαντόρ.

Λίγο πρίν φύγουμε είδαμε στην απέναντι πλαγιά, απο πολυ μεγάλη απόσταση και 2 Andean Tinamou και σήμανε συναγερμός,

Andean Tinamou

πριν πάρουμε το μακρυνό δρόμο για το Bueanaventura Reserve και το Umbrella bird lodge, το σπίτι του Long-wattled Umbrellabird.

Φτάσαμε αργούτσικα και φύγαμε κατευθείαν για το κατηφορικό trail που οδηγεί στο σημείο που έρχεται και κουρνιάζει. Το βλέπεις ή το πρωί πριν φύγει ή το απόγευμα, μόλις επιστρέψει στο στέκι του. Με κακό φώς δηλαδή και στις 2 περιπτώσεις.

->391

19 Ιανουαρίου.  Μας ξύπνησε μια Black-and-white Owl που ήταν έξω απο το δωμάτιο μας και την βρήκαμε με την θερμική κάμερα που είχαμε μαζί. Ωραίο ξύπνημα.

Black-and-white Owl

Πήγαμε πάλι μια βόλτα στο trail του umbrella bird, χαράματα, μέσα στο σκοτάδι, αλλά είχε ήδη φύγει.

Περάσαμε όλη την υπόλοιπη ημέρα στoυς δρόμους και τα Trails του national park. Ανάμεσα στα πολλά νέα πουλιά που είδαμε, ξεχώρισε ο δηλητηριώδης βατραχάκος της φωτογραφίας

Spot-legged poison frog

Το απόγευμα πήραμε πάλι το Umbrella bird trail, για να δούμε αν το Umbrella bird έχει γυρίσει.

Long-wattled Umbrella bIrd (Lou)

Αυτό το πρωτοείδα σε μια αφίσα σε ένα αεροδρόμιο, 10 χρόνια πρίν και στάθηκα και …φωτογράφιζα την αφίσα (αλήθεια). Είχα λοιπόν μεγάλη καψούρα, να το δώ.

Umbrella bird. Από το τεράστιο τσουλούφι που σκεπάζει σαν ομπρέλλα όλο του το πρόσωπο.

Αυτό είναι το Long-wattled Umbrellabird, το πιο εντυπωσιακό από τα 3 που υπάρχουν. Αυτό που κρέμεται μπροστά του λέγεται wattle (δεν κατάφερα να το μεταφράσω) και χρησιμεύει για να …ενισχύει τα δυνατά καλέσματα του. Είναι ..,”ενισχυτής” δηλαδή!

Φοβερός τύπος. Οι οδηγίες είναι:

Για να το δείς στο Εκουαντόρ, πάς στο Umbrella Bird Lodge, παίρνεις το Umbrella Bird trail, που είναι εκεί κοντά, σταματάς στην ταμπέλλα που λέει Umbrella bird και αρχίζεις να ψάχνεις 200 μέτρα πρίν και μετά.

Ούτε στο ζωολογικό κήπο, να είμασταν, σκέφτεσαι αρχικά. Με μια διαφορά, έρχεται εκεί μόνο για να κουρνιάσει. Ολη μέρα λείπει.

Ξαναπήγαμε λοιπόν το απόγευμα και το περιμέναμε και όταν τελικά είδαμε μια κίνηση και καταλάβαμε ότι ήρθε, ήταν ήδη πολύ σκοτεινά. Ηταν δύσκολο να το «χαρείς». Μέσα από την κάμερα το έβλεπα μόνο.

Αναμνηστική φωτογραφία, μόλις είδαμε το umbrella bird. Εχει προστεθεί στην ομάδα και η γυναίκα του Juan Carlos, που μας φωτογραφίζει. Ανάμεσα σε μένα και την Λουκία ο οδηγός του βάν, με το οποίο κυκλοφορούσαμε.

Πολλά νέα πουλιά στην περιοχή και έτσι φτάσαμε τα 445 (54 νέα είδη σήμερα).

20 Ιανουαρίου. Η μέρα ήταν αφιερωμένη σε υψηλότερα υψόμετρα γύρω απο το Umbrella lodge, για να δούμε τα  special El Oro tapaculo και El Oro parakeet, αλλά και τα διαφορετικά πουλιά που ζούν εδώ.

Scaly-throated foliage-gleaner

Τον Oro Parakeet τον είδαμε όταν τελείωνε σχεδόν η ημέρα (με πολυ iso)

El Oro Parakeet

Είδαμε συνολικά 29 νέα είδη, φτάνοντας τα 474 για φέτος.

21 Ιανουαρίου. Ξεχωριστή μέρα σήμερα, καθώς ανεβήκαμε στο Cerro de Arcos.  Φύγαμε στις 4 το πρωί και όταν είχε πλέον αρχίσει να χαράζει, αρχίσαμε να ανεβαίνουμε στο Cerro de Arcos. Ηταν τόσο ανηφορικό, που ο Juan Carlos είχε κανονίσει να μας περιμένει ενα τετρακίνητο κινέζικο JAC pickup, καθώς το βάν μας δεν μπορούσε να ανέβει. Είμασταν στα  2500 μέτρα υψόμετρο και είχαμε να ανέβουμε στα 3800!

Και έκανε απίστευτο κρύο. Είχα βάλει όλα τα ρούχα που είχα και μάσκα στο πρόσωπο, για να κόβει τον αέρα. Κάποια στιγμή τερμάτισε και το Pickup και συνεχίσαμε την ανάβαση με τα πόδια.

Ψάχναμε ανθισμένους θάμνους Chuquiragua με τα χαρακτηριστικά πορτοκαλί λουλούδια, που προτιμάει το Blue-throated Hillstar, που ανακαλύφθηκε στην περιοχή, τυχαία το 2017.

Εφτασα πρώτος στα λουλούδια του και 2 λεπτά μετά, εμφανίστηκε. Πρόλαβα να πάρω μια φωτογραφία και εξαφανίστηκε.

Blue-throated Hillstar

Και άρχεισε η αναμονή, καθώς οι υπόλοιποι δεν το είχαν δεί.

Μια ώρα μετά, άρχισε να τους προετοιμάζει ο Juan Carlos, οτι μια φορά, μείνανε 8 ώρες μέσα στο ψοφόκρυο και δεν εμφανίστηκε καθόλου.

Αυτη τη φορά  όμως τους λυπήθηκε και λίγο μετά ήρθε πάλι και το είδανε όλοι.

Στο κατέβασμα έλεγα του Peter οτι στην Ελλάδα, όταν βρίσκουμε ενα σπάνιο πουλί, πιανόμαστε και χορεύουμε. Οπότε λογικά “χορέψαμε” (χάλια), ενώ η Λουκία τραγούδαγε “We found the bird. We found the Hillstar”

Μετά τον θρίαμβο.

Γυρίσαμε εκεί που μας περίμενε το βαν και συνεχίσαμε τον δρόμο, μέσα απο τα βουνά και βγήκαμε το μεσημέρι στα Saratugo, την περιοχή των ιθαγενών που είχαμε ξαναπεράσει (και δεν είχα μαζί μου μικρό φακό, για να πάρω φωτογραφίες, ακθώς ήταν όλοι ντυμένοι με τα μαύρα ρούχα και καπέλλα τους.

Μετά το μεσημεριανό, φύγαμε για την Loja.

Κλείσαμε την μέρα στα 490 είδη για φέτος  16 νέα είδη σήμερα, αλλά “ιδιαίτερη” μέρα.

22 Ιανουαρίου. Κάναμε birding λολο το πρωί, στο δρόμο Loja-Zamora που είχε πολλά πουλιά, προσθέτοντας 29 νές είδη στην λίστα μας της χρονιάς και καταλήξαμε το μεσημέρι στο Copalinga lodge, που περάσαμε όλο το απόγευμα βρίσκοντας πολλά ενδιαφέροντα είδη, τόσο στον κήπο του,

White-necked Parakeet

όσο και στα hummingbird feeders του

Gray-chinned Hermit (Lou)

Λίγο πρίν το τέλος της ημέρας πήραμε ενα ανηφορικό trail που κατέληγε σε ενα μικρό hide που έχουν δημιουργήσει και είδαμε 2 πολυ ενδιαφέροντα είδη

Gray Tinamou (Lou)

Gray-fronted Dove

Το απόγευμα στο Copalinga lodge πρσθέσαμε ακόμα 20 νέα είδη, φτάνοντας τα 539 για την χρονιά.

23 Ιανουαρίου. Ξεκινήσαμε πάλι νωρίς, καθώς πήγαμε στο El Zarza reserve κοντά στα ανατολικά σύνορα του Εκουαντόρ με το Περού. Περπατήσαμε αρκετά χιλιόμετρα εκεί, προσθέτοντας μέχρι το μεσημέρι 25 νέα πουλιά στη λίστα μας της χρονιάς.

Coppery-chested Jacamar (Lou)

Το μεσημέρι πήγαμε στο Coquette Heaven site, όπου είδαμε το Spangled Coquette και κλείσαμε την ημέρα μας με ενα ωραίο Laughing Falcon.

Laughing Falcon (Lou)

Κλείσαμε την ημέρα με 35 νές είδη στα 574 για την χρονιά.

24 Ιανουαρίου.  Ξεκινήσαμε απο την Cabana Yankum  για να κάνουμε birding στο δρόμο του Maiku. O Juan Carlos μας είχε προετοιμάσει απο τις προηγούμενες μέρες, οτι θα βλέπαμε πάρα πολλά νέα πουλιά σήμερα, στην περιοχή αυτή. Είχαμε λοιπόν μεγάλες προσδοκίες, καθώς έβλεπα οτι είχαμε μείνει πίσω, λόγω των συνεχών μετακινήσεων και δεν θα πιάναμε τον στόχο των 700 ειδών, που βλέπουν κάθε χρόνο σε αυτό το tour.

Ξεχώρισα να ποστάρω εδώ, δυό απο τα πουλιά που μου αρέσανε. Lemon-throated Barbet και Red-crested Finch.

Lemon-throated Barbet

Red-crested Finch (Lou)

Γυρίσαμε στο lodge με 60 νέα είδη για σήμερα, φτάνοντας τα 634 και προσθέσαμε αργότερα το ίδιο βράδυ, ένα ακόμα, καθώς είδαμε την Band-bellied Owl

Band-bellied Owl

25 Ιανουαρίου. Το πρωί ξαναγυρίσαμε στο δρόμο του Maicu και αργότερα μπήκαμε σε ενα πολυ γλιστερό μονοπάτι, που επιπλέον ήταν τόσο στενό και με τόσο πυκνή βλάστηση, που αποκλειόταν να πάρουμε οποιαδήποτε φωτογραφία. Καθώς μάλιστα έπρεπε να σκαρφαλώνω σε πολύ γλυστερό έδαφος, κρατώντας και την μηχανή, αποφάσισα οτι αυτό δεν μου ήταν καθόλου ευχάριστο και γύρισα να συνεχίσω το birding στο δρόμο.

Το birding είναι πολύ σημαντικό, στο Εκουαντόρ.

Το μεσημέρι ξαναγυρίσαμε στο Copalinga lodge, κλείνοντας την ημέρα με 29 νέα είδη. Φτάσαμε έτσι στα 664 είδη.

26 Ιανουαρίου. Χαλαρή μέρα. Κάναμε το πρωί μια βόλτα στο Podocarpus national Park και στον Rio Bobuscaro, γυρίσαμε sto Copalinga lodge για μεσημεριανό και πήγαμε για ύπνο στη Loja.

Μόνο 7 νέα είδη σήμερα ->771.

27 Ιανουαρίου. Το πρωί, φύγαμε για Saraguro, καθώς πήγαμε στο Cerro Acacana, που είναι ακριβώς δίπλα. Ηταν ενα μεγάλο λιβάδι, ποθ κατέληγε σε ψηλά δέντρα. Ψάχναμε για πολλή ώρα τους Red-faced Parrots, χωρίς επιτυχία. Είδαμε όμως 14 νέα είδη εκεί (->685).

Κάναμε και βαρκάδα

Συνεχίσαμε για Cuenca και απο εκεί για το  resort Dos Chorreras στο El Cajas national Park.

28 Ιανουαρίου. Φύγαμε πρίν το πρωινό, για τη λίμνη El Cajas, για να δούμε πριν ξημερώσει την Rufous-bellied Owl, όπως και έγινε. Την βρήκα μάλιστα με την thermal camera, καθώς είχε κάτσει και φώναζε απο την άλλη μεριά του δέντρου που την ψάχναμε και την φωτογράφισα.

Rufous-banded Owl

Στη συνέχεια κάναμε μια τεράστια βόλτα γύρω απο την λίμνη και είδαμε πολλά υδρόβια έιδη και αρκετά hummingbirds.

Ανεβήκαμε στη συνέχεια σε μεγαλύτερα υψόμετρα βρίσκοντας μερικά ενδιαφέροντα είδη

Tit-like Dacnis (Lou)

Stout-billed Cinclodes (Lou)

Το βράδυ γυρίσαμε στο Guyaquill, με 22 νέα είδη (->707)

29 Ιανουαρίου. Μιάμιση μέρα έμενε και την περάσαμε στον Ειρηνικό ωκεανό. Απο το Guyaquill πήγαμε μέχρι το Machalilla national park, για χάρη της Εσμεράλντας (Esmeraldas Woodstar).

Απο το Guyaquill πήγαμε μέχρι το Machalilla national park, για χάρη της Εσμεράλντας (Esmeraldas Woodstar)

Πριν βγούμε στον ωκεανό, κάναμε στάση σε μια άνυδρη περιοχή γεμάτη θάμνους και δεκάδες finch και seedeaters όλων των είδών. Μέσα σε 1 ώρα προσθέσαμε 16 νέα είδη στην λίστα μας. Είδαμε πάλι και την Collared Antshrike.

Collared Antshrike (Lou)

To Salinas στον ωκεανό ήταν πολυ τουριστικό. Είχε όμως κάθε τόσο τεράστιες λαγκούνες, δίπλα στα σπίτια, που στα ρηχά τους, βρίσκαν καταφύγιο όλα τα παρυδάτια του ωκεανού. Ετσι είδαμε 21 ακόμα νέα είδη, πρίν φτάσουμε στο lodge που ήταν στην περιοχή της Εσμεράλντας.

Αρχίσαμε να την ψάχνουμε σε διάφορα σημεία, χωρίς επιτυχία, οπότε αποφασίσαμε να κάνουμε check-in στο lodge και να συνεχίσουμε αργότερα.

Είμαστε ακόμα με τις βαλίτσες στα χέρια, όταν ήρθε τρέχοντας ο Juan Carlos. Στο σπίτι του γέιτονα ήταν μια Εσμεράλντα.

Πήγαμε τρέχοντας, αλλά η Εσμεράλντα είχε φύγει. Φωτογράφισα ωστόσο το εντυπωσιακό Amzilia Hummingbird.

Amazilia Hummingbird

Καθήσαμε σε κάτι σκαλοπάτια, απέναντι στα λουλούδια που είχαν δεί την Εσμεράλντα και περιμέναμε μισή ώρα περίπου, μέχρι που εμφανίστηκε και έδωσε το show της.

Esmeralda Woodstar

Κλείσαμε την ημέρα στα 753 είδη για φέτος. Είδαμε 46 νέα πουλιά σήμερα.

30 Ιανουαρίου. Περάσαμε το τελευταίο πρωινό του tour στο Ayampe national Park, που δεν ήταν κάτι ιδιαίτερα σημαντικό και φτάσαμε στα 760 πουλιά για φέτος.

Είδαμε δηλαδή 615 είδη σε αυτό το tour, αντί των 700-720 που βλέπουνε συνήθως, εξαιτίας των αλλαγών στα δρομολόγια μας, για λόγους ασφαλείας. Το σχέδιο μου για 1000 πουλιά σε ενα μήνα, στο Εκουαντόρ, είχε “πετάξει”

Το tour τελείωσε στο αεροδρόμιο του Guyaquill, όπου εμείς με τον Juan Carlos πετάξαμε για Quito, καθώς την επόμενη μέρα, άρχιζε το tour μας στον Napo river.