Sri Lanka
Serendib Scops Owl. Στο θρυλικό νησί της Κευλάνης, για τα 35 πουλιά που ζούν μόνο εδώ
Είχαμε προγραμματίσει να πάμε μια βδομάδα στις Μαλδίβες για βουτιές και καθώς η Sri Lanka ήταν στο δρόμο μας, αποφασίσαμε να κάνουμε μια «στάση» 5 ημερών και να ψάξουμε τα 35 endemic birds του νησιού. Ξέραμε ότι η επίσκεψη εδώ δεν θα μας αυξήσει σημαντικά τα είδη της χρονιάς, για το Big Year που κυνηγούσαμε, καθώς στην αρχή της χρονιάς είχαμε επισκεφτεί την γειτονική Νότια Ινδία και τα περισσότερα πουλιά θα ήταν κοινά. Στοχεύσαμε λοιπόν τα 35 endemics.
Στην Kitulgala και στην Sinharaja που έχουν τα δάση της βροχής (και τις εκατομμύρια βδέλες) βρίσκεις τα περισσότερα απο τα endemics της Sri lanka
21 ΙΟΥΛΙΟΥ Colombo – Kitulgala
Φτάσαμε χτες βράδυ στο Κολόμπο και κοιμηθήκαμε εκεί και πρωί-πρωί ήρθε και μας πήρε ο Ρόμπιν που ήταν μαζί μας και στη Νότια Ινδία, μαζί με τον τοπικό οδηγό της Sri Lanka, τον Ατούλα.
O τοπικός οδηγός της Sri Lanka ο Ατούλα και ο Ρόμπιν που ήταν μαζί μας και στη Νότια Ινδία
Μας πήρε όλο το πρωί για να φτάσουμε μέχρι την Kitulgala και μείναμε σε ένα παλιό ξενοδοχείο δίπλα στο ποτάμι, με κάτι τεράστια δωμάτια και μια πολύ ωραία βεράντα προς το ποτάμι,
Η βεράντα του ξενοδοχείου μας στην Kitulgala
όπου μείναμε αρκετή ώρα το μεσημέρι και φωτογραφίζαμε πουλιά από τον μπαλκόνι μας.
Η Kitulgala είναι κέντρο για δραστηριότητες στη Σρι Λάνκα. Το ποτάμι έχει ράφτινγκ, έχει το μεγαλύτερο downhill για ποδήλατα της Σρι Λάνκα, έχουν απλωμένα τα καλώδια για zipline από τη μια μεριά του ποταμού στην άλλη, για να περνάς κρεμασμένος πάνω από το ποτάμι και ο οδηγός μας έδειξε και το σημείο που γυρίστηκε η «Γέφυρα του ποταμού Kwai» πριν 70 χρόνια. Η ταινία δεν είχε γυριστεί στον ποταμό Kwai στην Ταϊλάνδη, αλλά εδώ στη Sri Lanka που τους έδωσε καλύτερες φορολογικές προϋποθέσεις. Υπάρχει ακόμα το κτίριο – εγκαταλειμένο πλέον – που έμεναν οι ηθοποιοί και τα συνεργεία της ταινίας.
Το απόγευμα βγήκαμε για birding στο γειτονικό με το ξενοδοχείο πάρκο, και με το που βγήκαμε από το ξενοδοχείο βρήκαμε στα σύρματα δύο από τα lifers της περιοχής.
Sri Lanka Grey-Hornbill
Συνεχίσαμε κάνοντας birding στα trails του γειτονικού πάρκου.
Chestnut-backed Owlet
Η πρώτη μέρα έκλεισε καλά, καθώς, κάνοντας birding μόνο το απόγευμα, είχαμε 10 lifers.
22 ΙΟΥΛΙΟΥ Kitulgala – Nuwara Elya
Ενα πολύ περιπετειώδες πρωινό. Ξαναγυρίσαμε στα trails του πάρκου, όπου κάτω από βροχή, συνεχίσαμε να ψάχνουμε – όπως και χτες – να βρούμε τον Black-backed Dwarf Kingfisher, ο οποίος είναι ένας πολύ μικρός kingfisher που ζει σε πολύ σκοτεινά σημεία.
Black-backed Dwarf-Kingfisher (Lou)
Τελικά ο οδηγός μας κατάφερε να τον βρει την ώρα που φεύγαμε, και πραγματικά ήταν κρυμμένος σε ένα τόσο σκοτεινό σημείο που ήθελες πολύ μεγάλο ISO για να τον φωτογραφίσεις.
Ο βασικός μας στόχος όμως ήταν ο Serendib Scops Owl, ο «Πρίγκιπας της Κεϊλάνης». Περάσαμε το ποτάμι απέναντι με ένα αυτοσχέδιο πράγμα σαν πλατφόρμα
και αρχίσαμε να περπατάμε σε ένα πολύ δύσκολο trail, όπου πραγματικά γεμίσαμε βδέλες. Είναι απίστευτο πόσες βδέλες ανέβηκαν πάνω μας, ενώ φορούσαμε τις ειδικές κάλτσες για τις βδέλες που φτάνουν μέχρι το γόνατο, καθώς ο Ιούλιος είναι rainy season για το νησί και η υγρασία είναι απίστευτη.
Kάποια στιγμή ανακάλυψα ότι μία είχε μπει στον αφαλό μου, μια βδέλα
Εγώ κάποια στιγμή ανακάλυψα ότι μία είχε μπει στον αφαλό μου, κι αν δεν ήξερα ότι τους αρέσει εκεί και δεν έψαχνα, θα με είχε θερίσει. Η Λουκία βρήκε δύο που είχαν μπει στο πίσω μέρος της μέσης της και την είχαν ματώσει.
Το αστείο ήταν ότι, καθώς οι άλλοι ψάχνανε τη scops owl, είχαμε ανέβει σε μια πλατφόρμα για να προστατευτούμε από τις βδέλες. Κοιτώντας κάτω στο έδαφος δεν φαινόταν καμία. Μόλις όμως πήγαινες να κατέβεις κάτω, μύριζαν το αίμα μας και εμφανίζονταν όλες από τα σημεία που ήταν κρυμμένες και προσπαθούσαν να ανέβουν πάνω μας.
Φοβερός τύπος
Παρόλο που όλο το πρωί, οι δύο οδηγοί μας γύρισαν όλη την περιοχή για τη scops owl, δεν κατάφεραν να τη βρουν.
Έτσι ξεκινήσαμε για τη Nuwara Elya, που ήταν η επόμενή μας στάση. Λίγο πριν καταλήξουμε στο ξενοδοχείο κάναμε στάση δίπλα σε κάποια σκουπίδια και βρήκαμε το Yellow-eared Bulbul,
Yellow-eared Bulbul (Lou)
το οποίο ήταν ο βασικός μας στόχος για εκείνο το σημείο, καθώς είναι ένα από τα endemic της Σρι Λάνκα.
23 ΙΟΥΛΙΟΥ Horton Plains – Thissamaharama
Sri Lanka White-eye (Lou)
Σήμερα το πρωί ξεκινήσαμε πολύ νωρίς να ανέβουμε στα Horton Plains, στο βουνό. Μια ανηφορική και δύσκολη διαδρομή, και ήρθε και μας πήρε ένα άλλο βαν, τετρακίνητο, που μπορούσε να ανέβει. Ερχόμασταν από τους 35 βαθμούς της Kitulgala και εδώ έκανε ψόφο. Φορούσα τέσσερις μπλούζες και το μπουφάν μου και πάγωνα μέσα στο βαν. Έβρεχε, είχε ομίχλη και έκανε πάρα πολύ κρύο.
Ήταν όμως μια περιοχή όπου έπρεπε να βρούμε καμιά δεκαριά είδη που είχαν μεγάλο ενδιαφέρον, αν και μόνο ένα από αυτά ήταν lifer που μπορούσαμε να δούμε αποκλειστικά εδώ. Κάναμε δύο στάσεις και μετά από καμιά ώρα είχαμε δει όλα τα ενδιαφέροντα είδη της περιοχής.
Και εκεί άρχισε το μεγάλο πρόβλημα: ο σχεδιασμός της εκδρομής προέβλεπε να μείνουμε και σήμερα το βράδυ στη Nuwara Elya και να ξαναέρθουμε αύριο το πρωί εδώ, ενώ στην πράξη δεν είχαμε τίποτα άλλο να κάνουμε. Ζητήσαμε λοιπόν να αλλάξουμε πρόγραμμα, να ακυρωθεί αυτή η κράτηση και αντί γι’ αυτό να πάμε στο Νότο, σε ένα άλλο πάρκο που μας πρότεινε ο οδηγός, το Tissamaharama, δίπλα στο Yala, όπου πηγαίνεις για σαφάρι.
Και έγινε ολόκληρη διαπραγμάτευση με τον πράκτορα, ο οποίος — ούτε λίγο ούτε πολύ — ενώ η επιβάρυνση από το ξενοδοχείο ήταν 40 ευρώ, ήθελε να μας χρεώσει για την αλλαγή 500 ευρώ. Μας έκλεβε, ψυχρά, λέγοντας ότι η είσοδος του πάρκου ήταν 100 ευρώ, και την επόμενη μέρα, όταν πήγαμε να μπούμε, πήρα τα εισιτήρια που είχε πληρώσει ο οδηγός (παρόλο που δεν ήθελε να μου τα δείξει) και είδα ότι ήταν 20. Τέλος πάντων, δημιουργήθηκε παρεξήγηση και κακή ατμόσφαιρα με τον διοργανωτή.
Βούδας, toc-toc και μηχανάκια. Είμαστε στη Sri Lanka.
Φύγαμε από τη Nuwara Elya με τα πολλά και κάναμε μια διαδρομή πέντε ωρών για να πάμε στο νότιο μέρος της Σρι Λάνκα, στο πάρκο του Tissamaharama. Μείναμε σε ένα ξενοδοχείο δίπλα στο πάρκο και ετοιμαστήκαμε για την επόμενη μέρα που θα πηγαίναμε για σαφάρι.
Ξυπόλητος μοναχός
Είχαμε 10 ακόμα lifers στην περιοχή Nuwara Elya και Horton plains και μαζί με τα 5 lifers, που είχαμε την 2η μέρα στην Kitulgala, φτάσαμε τα 25 σε 3 μέρες. Ηταν επιτυχία.
24 ΙΟΥΛΙΟΥ Thissamaharama – Sinharaja
Ξεκινήσαμε πρωί-πρωί για να μπούμε στο πάρκο και να κάνουμε σαφάρι μέχρι κάποια στιγμή το μεσημέρι.
Και ήταν πραγματικά πολύ ωραία, καθώς είδαμε πολλά ζώα και πουλιά και βγάλαμε φωτογραφίες. Είχαμε βέβαια μόνο δύο lifers, αλλά ήταν ένα πολύ ευχάριστο πρωινό.
Malabar Pied-Hornbill
Barred Buttonquail (Lou)
Gray Langur
Jungle Owlet (Lou)
Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο και ο οδηγός μας είχε κανονίσει να κάνουμε birding και μέσα στην πόλη. Είχε βρει έναν οδηγό που μας οδήγησε σε σημεία με ενδιαφέροντα πουλιά.
Red-backed Flameback (Lou)
Γυρίσαμε το μεσημέρι στο ξενοδοχείο, πήραμε τα πράγματά μας και φύγαμε για τη Sinharaja, καθώς ήταν αρκετά μεγάλη απόσταση.
25 ΙΟΥΛΙΟΥ Sinharaja
Μια ώρα πριν ξημερώσει ήρθε και μας πήρε, με ένα αρχαίο–αρχαίο jeep, ένας τοπικός οδηγός με τον οποίο είχε συνεννοηθεί ο Ατούλα, και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε στο βουνό της Sinharaja.
Μία ώρα μετά κάναμε την πρώτη στάση σε ένα σημείο όπου είχαν φτιάξει ένα hide, έριχναν σπόρους και εμφανιζόταν κάθε πρωί με το χάραμα το Sri Lankan Spurfowl.
Sri Lanka Spurfowl
Μείναμε αρκετή ώρα σε αυτό το σημείο και είδαμε τρία-τέσσερα ακόμη από τα endemics της Σρι Λάνκα.
Sri Lanka Green-Pigeon (Lou)
Serendib Scops Owl (Lou)
Στη συνέχεια ξαναμπήκαμε στο αρχαίο τζιπ και συνεχίσαμε το σκαρφάλωμα προς το κυρίως πάρκο της Sinharaja, που ήταν μια ώρα ακόμα ψηλότερα. Κάναμε μια-δυο ώρες birding εκεί, με πολύ δυσκολία γιατί έβρεχε δυνατά και είμαστε την περισσότερη ώρα καλυμμένοι σε διάφορα σημεία που είχε κάποια στέγαστρα.
Κάποια στιγμή σταμάτησε η βροχή και μετακινηθήκαμε σε ένα άλλο σημείο που είχε ένα μικρό καφέ. Καθίσαμε λοιπόν εμείς εκεί και ο ρέιτζερ του πάρκου που είχαμε συναντήσει βγήκε για να ψάξει να βρει το σημείο που είχε σήμερα κουρνιάσει η Serendib Scops Owl.
Αυτός ο Γκιώνης είναι ο «πρίγκιπας» του θρυλικού νησιού της Κευλάνης (Sri Lanka λέγεται πλέον).
Ζει μόνο στα 2 δάση της βροχής (ομίχλη και βροχή όλη μέρα, μαζί με εκατομμύρια …βδέλες και 34 άλλα πουλιά, που ζούν μόνο εδώ).
Για χάρη του, δυό μέρες τσαλαβουτούσαμε μέσα στις λάσπες, με ειδικές κάλτσες, μέχρι το γόνατο, για τις βδέλες, που παρόλα αυτά βρίσκανε τρόπο να τρυπώνουν μέσα στα ρούχα μας.
Στο πρώτο δάσος (Kitulgala) αποτύχαμε, παρόλο που ψάχνανε πολλή ώρα οι 2 οδηγοί μας.
Είναι μια σταλιά σε μέγεθος και κουρνιάζει την ημέρα στα πιο σκοτεινά σημεία και σε διαφορετικό μέρος κάθε μέρα.
Εχει και το αρχαικό όνομα του νησιού: Serendib.
Στο δεύτερο δάσος (Sinharaja) την βρήκε τελικά ο τοπικός ranger του δάσους.
Πραγματικά εμφανίστηκε μετά από μισή ώρα, καθώς την είχε βρει, και πήραμε τον δρόμο σε ένα μονοπάτι το οποίο ήταν γεμάτο λάσπες και πολύ δύσκολο να το προχωρήσεις και γεμάτο βδέλες που ανεβαίνανε απάνω μας και φτάσαμε τελικά σε ένα σημείο που ήταν έξω από το μονοπάτι αυτό. Χρειάστηκε να περπατήσουμε ανάμεσα στα χόρτα που ήταν ένα μέτρο ψηλά.
Ήμουν στα δύο μέτρα απόσταση και δεν μπορούσα να τη δω καθώς ήταν τρυπωμένη στην καρδιά ακριβώς του μικρού δέντρου που υπήρχε εκεί.
Μετά πολλά, καταφέραμε να τη δούμε και η Λουκία πήρε και μία πολύ ωραία φωτογραφία.
Εν τω μεταξύ ο ranger είχε προχωρήσει, είχε πάει σε ένα άλλο σημείο για να βρει τα Sri Lankan Frogmouth, τα βρήκε τελικά και αυτά, αλλά ήταν σε ένα σημείο ακόμα πιο δύσκολο να τα προσεγγίσεις και μπορούσαμε να πάμε μόνο ένας ένας και να είμαστε κάπως σκυμένοι κάτω από τα κλαδιά για να μπορέσουμε να τα δούμε. Η Λουκία έβγαλε πάλι κάποιες ωραίες φωτογραφίες από τα δύο Frogmouth.
Sri Lanka Frogmouth (Lou)
Μετά το μεσημέρι, εγώ γύρισα με το αρχαίο τζιπ κάτω στο ξενοδοχείο, καθώς είχαμε δει σχεδόν όλα τα είδη που ψάχναμε και έμεινε η Λουκία για να βρει τη Sri Lanka Blue-Magpie, συνεχίζοντας το απόγευμα το ψάξιμο στο πάρκο.
Εγώ ήμουν στο ξενοδοχείο, κάποια στιγμή βγήκα στο μπαλκόνι και είδα ότι είχαν μαζευτεί κάποιοι birders εκεί και ήταν η Sri Lanka Blue-Magpie πολύ κοντά μας. Eίχε έρθει στο ξενοδοχείο και ποζάριζε όπου και τη φωτογράφισα.
Sri Lanka Blue-Magpie
Κλείσαμε την ημέρα με 8 lifers ακόμα, φτάνοντας τα 33. Είδαμε και τα άλλα 2 endemics, αλλά δεν ήταν lifers, καθώς τα είχαμε δεί το 2016 που είχαμε ξαναέρθει εδώ.
26 ΙΟΥΛΙΟΥ Sinharaja – Colombo
Tελευταία μας μέρα στη Sri lanka, ξεκινήσαμε κάποια στιγμή όχι πολύ νωρίς το πρωί παρόλο που είχαμε 3-4 ώρες διαδρομή για να φτάσουμε μέχρι το αεροδρόμιο στο Κολόμπο.
Φτάσαμε κάποια στιγμή το απόγευμα και πήραμε το αεροπλάνο και καταλήξαμε στο Μάλε, στις Μαλδίβες.
Λατρεύω αυτά τα “short stops”. Διαφορετικές εικόνες, πολλά διαφορετικά πουλιά, σε πολύ σύντομο χρόνο. Φεύγω κάθε φορα πολύ «γεμάτος» από κάθε τέτοιο stop.