Bolivia
4500 υψόμετρο, στο βουνό Cerro Tunarri, που βρίσκεται πάνω από την πόλη Cochabamba στην Βολιβία.
Μια τέλεια μέρα που ξεκίνησε με πολύ καλά νέα που ήρθαν από Ελλάδα, στις 4 το πρωί και συνεχίστηκε με σκαρφάλωμα στο Cerro Tunarri σε αναζήτηση πουλιών (είδαμε 50) που τους αρέσουν τα μεγάλα υψόμετρα και μπορείς να τα δεις μόνο εδώ.
Red-billed scythebill
Ο καμπυλόραμφος. Ενας από τους 4 που υπάρχουν.
Red-billed scythebill. Campylorhamphus trochilirostris.
Συμπεριφέρεται σαν δρυοκολάπτης, αλλά ανήκει σε τελείως διαφορετική οικογένεια, που μάλιστα λέγεται Dendrocolaptinae, δηλαδή “δεντροκολάπτης”. (H οικογένεια των δρυοκολαπτών λέγεται Picidae. Ασχετο τελείως. Εχουν μπερδέψει τελείως τα ονόματα μου φαίνεται).
Τον βρήκαμε στα χαμηλά υψόμετρα της Βολιβίας, μια και δεν του αρέσουν τα μεγάλα υψόμετρα και παρόλο που έμεινε για 1-2 δευτερόλεπτα μόνο, αν κρίνω από την χαρά των οδηγών, ήταν μεγάλη επιτυχία.
Η φωτο είναι της Λουκίας με την παληά καλή 7DΙΙ της Canon. Η R5 που είχα εγώ, σε καταστάσεις πανικού, δεν τα καταφέρνει.
Chestnut-eared aracari
Πτερόγλωσσος καστανώτης. Pteroglossus castanotis. Chestnut-eared aracari.
Αρκετά κοινό σε Κολομβία, Εκουαντόρ, Περού, Βολιβία, Βραζιλία, στην «καρδιά» δηλαδή της Νότιας Αμερικής και του παγκόσμιου birding (πάνω από 1500 είδη πουλιών έχει κάθε μια από τις παραπάνω χώρες).
Πανέμορφο. Κάθε φορά που εμφανίζεται ανεβάζει την αδρεναλίνη, καθώς ψάχνεις να πετύχεις μια καλή φωτο (συνέχεια κρυμμένο είναι, πίσω από κλαδιά και φύλλα, πολύ ψηλά στα δέντρα).
Η φωτο είναι της Λουκίας.
*Δεν βρήκα γιατι τον λένε πτερόγλωσσο. Τον βάφτισε έτσι ενας Γερμανός ζωολόγος το 1811. Κάτι πρέπει να λεει όμως αυτη η ονομασία, κάτι ισως για το πως χρησιμοποιεί την γλώσσα του για να πιάνει έντομα, που περιλαμβάνονται στην διατροφή του.
Southern Screamer
Η αδρεναλίνη στο κόκκινο. Απογειώθηκε ξαφνικά πίσω από τα χόρτα, 100 μέτρα μακρυά μας και πήγε και «πάρκαρε» 300 μέτρα μακρυά, ενώ είχαμε παρκάρει δίπλα σε μια λίμνη, για μεσημεριανό. Κούκλος.
Southern Screamer. Ένα από τα πιο μεγάλα πουλιά της Νότιας Αμερικής. Φτάνει τους 90 πόντους σε ύψος. Η οικογένεια έχει μόλις 3 είδη και παληά πιστεύανε ότι συγγενεύει (λόγω ράμφους) με φασιανούς, γαλοπούλες κλπ. Τελικά όμως οι μελέτες δείξανε ότι γενετικά είναι πιο κοντά στις πάπιες (είναι στην ιδια μεγάλη ομάδα που λέγεται Anseriformes).
O συγκεκριμένος Southern Screamer (όπως φαίνεται στο χάρτη με το κόκκινο), ζεί από την Νότια Βολιβία μέχρι και τον Ατλαντικό, αλλά είναι πολύ δύσκολο να τον δείς, καθώς υποθέτω ότι είναι κυνηγετικό θήραμα εδώ και αιώνες.
Wow Military Macaw in the wild!
Wow Military Macaw in the wild!
Θέλουν να βλέπουν καλά, να μην τα στραβώνει ο ήλιος).
Black-legged Seriema
Ο “δεινόσαυρος” βασιλιάς του Chaco, είναι ο Μαυροπόδαρος Σεριέμα.
Κυνηγάει τρέχοντας όρθιος, όπως οι δεινόσαυροι και αποφεύγει να πετάει, καθώς τα φτερά του είναι μικρά.
Αυτός και ο ξάδελφος του (Red-legged Seriema) είναι οι μόνοι επιζώντες στην οικογένεια αυτή των πουλιών.
Ο ξάδελφος είναι και λίγο μεγαλύτερος, οπότε έχει κρατήσει όλες τις καλές περιοχές (από Βολιβία μέχρι και Βραζιλία), περιορίζοντας τον μαυροπόδαρο στις άνυδρες, ημιέρημες περιοχές του Chaco (φαίνονται με πράσινο στην ένθετη φωτογραφία), ανάμεσα σε Βολιβία, Παραγουάη και βόρεια Αργεντινή. Δεν συνυπάρχουν πουθενά.
Είναι το σύμβολο του Τσάκο, ο βασικός στόχος όσων επισκέπτονται την περιοχή αυτή.
Τον ψάχναμε όλη μέρα στην επίσκεψη μας στο Chaco. Ειναι φωνακλάς και τον ακούγαμε να φωνάζει από μακρυά, αλλά αν δεν αποφασίσει να περάσει τον δρόμο, δεν υπάρχει περίπτωση να τον δείς.
Τελικά μόλις το απόγευμα καταφέραμε να τον δούμε και να τον φωτογραφίσουμε.
Black-legged Seriema (Chunga burmeisteri)
Chaco Puffbird
Chaco Puffbird. Φοβερός τύπος και …ιδιότροπος.
Ζει μόνο στο Chaco (η πράσινη περιοχή στην ένθετη φωτογραφία). Μια ημιέρημη, άνυδρη περιοχή, σφηνωμένη ανάμεσα σε Βολιβία, Παραγουάη και Βόρεια Αργεντινή.
«Αύριο θα κάνει πολύ ζέστη» ήταν οι οδηγίες που μας δώσανε μόλις φτάσαμε. «Θα φύγουμε πολύ πρωί, γιατί μετά τις 8 το πρωί δεν κυκλοφορεί τίποτα. Πουλιά και ζώα καταφεύγουν σε κάποια σκιά».
Είχαμε όμως φοβερή ρέντα. Ψιλόβρεχε όλη μέρα και γνωριστήκαμε με όλους τους «ιδιότροπους» πτερωτούς κατοίκους του, που ζούν μόνο στο Chaco. Και έχει αρκετούς εκκεντρικούς εμφανισιακά. Ωραία μέρα.
Τώρα γιατί αυτά τα πουλιά επιλέγουν να ζούν μόνο σε μια ημιέρημη, άνυδρη περιοχή, είναι «απορίας άξιον». Θέλουμε κάποιο βιολόγο να μας το εξηγήσει.
Chaco owl
Chaco Owl. Μια πολυ σπάνια κουκουβάγια.
Ενας ακόμα από τους “ιδιότροπους” κατοίκους του Chaco, που ζούν μόνο στην άνυδρη, ημιέρημη αυτή περιοχή ανάμεσα σε Βολιβία, Παραγουάη και Αργεντινή (φαίνεται με πράσινο στην ένθετη φωτογραφία).
Ο πληθυσμός της έχει μειωθεί πολύ και είναι είδος που κινδυνεύει με εξαφάνιση, καθώς τα μέρη που είναι πιο κατάλληλα για αυτήν, σιγά-σιγά εξαφανίζονται καθώς εξαπλώνονται οι καλλιέργειες.
Μόλις νύχτωσε, την ψάχναμε για 2 ώρες, σε κάθε σημείο του δρόμου, που είχε λίγο ψηλότερα δέντρα. Παίζαμε σε ένα ηχείο την φωνή της ελπίζοντας να μας απαντήσει και όταν τελικά έγινε αυτό, επικράτησε πανικός, καθώς ξέραμε ότι οι πιθανότητες ήταν πολύ μικρές να την βρούμε (ακόμα και ο οδηγός του tour, ήταν η πρώτη φορά που την είδε).
Chaco owl. Strix chacoensis
Yungas Pygmy Owl. No 1000 για φέτος.
O τρομοκράτης των πουλιών στα δάση της Βολιβίας.
Yungas Pygmy Owl (Glaucidium Bolivianum).
Η φωνή της σπέρνει τον τρόμο στα μικρόπουλα, αν και δεν είναι μεγαλύτερη από σπουργίτι.
Η «δική» μας είχε κατέβει χαμηλά σε ένα δέντρο, την πήρανε όμως είδηση τα μικρόπουλα, μαζευτηκαν καμμία εικοσαριά και άρχισαν να της την «πέφτουν», αναγκάζοντας την να αλλάξει στέκι. Τελικά άραξε σε ένα πολύ υψηλό σημείο και έκοβε κίνηση.
Στο cloudforest της Serrania de Siberia στην Βολιβία.
Ηταν το Νο 1000 πουλί που είδαμε φέτος. Μπήκαμε στο Top50 για φέτος, ανάμεσα σε 900.000 birders που καταχωρούν κάθε πουλί που βλέπουν, για επιστημονικούς λόγους (ebird). Λογικά μέχρι το τέλος του μήνα θα έιμαστε αρκετα ψηλότερα.
Hooded Mountain Toucan
Είναι τόσο σπάνιο, που στα 15 χρόνια που γίνεται αυτό το tour στην Βολιβία, το είχαν ακούσει 3 φορές, από πολύ μακρυά, αλλά δεν το είχαν δεί ποτέ. Η ιδέα ήταν και φέτος να κάνουμε μια μεγάλη διαδρομή μέσα στο cloudforest στην ανατολική πλαγιά των Ανδεων, μήπως είμαστε τυχεροί και εμείς και το ακούσουμε από κάπου μακρυά να φωνάζει. Ειχε όμως άλλα σχέδια για φέτος. Όταν άρχισε λοιπόν να φωνάζει σχεδόν δίπλα μας, έπεσε πανικός. Προσπαθούσαν όλοι να το δούν, μην τυχόν και πετάξει και εξαφανιστεί για τα καλά.
Hooded Mountain Toucan.
Kalinowski’s chat-tyrant
Μια και με έχετε πεθάνει στο δούλεμα, επειδή η Λουκία φωτογραφίζει καλύτερα, βάζω κάτι για να «ισιώσω».
«Αυτή είναι – μακράν – η καλύτερη φωτο του Kalinowski’s από όσες έχουν ποτέ δημοσιευτεί» είπαν οι 2 οδηγοί κοιτάζοντας το πίσω μέρος της κάμερας μου.
To Kalinowski’s είναι πολύ δύσκολο «πουλάκι». Δεν κελαηδάει για να το ακούσεις και είναι πάντα πολύ καλά κρυμμένο, για να το δείς. Παίζεις λοιπόν την φωνή του στο κινητό για να το προσελκύσεις. Και αν είσαι πολύ κωλόφαρδος και βρεθείς κοντά του, έρχεται και …απαντάει. Μόνο που διαλέγει τον πιο φαρδύ (τουλάχιστον 2 μέτρα βάθος) και σκοτεινό θάμνο και κρύβεται χαμηλά στο έδαφος και… δεν βλέπεις τίποτα.
Δυο ώρες προσπαθούσαν οι οδηγοί, μετακινώντας το κινητό, που έπαιζε τον ήχο του, 3-4 μέτρα πιο πέρα, κάθε φορά, μπάς και δούμε τουλάχιστον την κίνηση του, καθώς μετακινείται και αυτό, ακολουθώντας την φωνή. Καμμία τύχη για 2 ώρες.
Βαρέθηκα λοιπόν και έφυγα. Λίγο πιο κάτω, προσγειώθηκε κοντά μου ένα «πουλάκι». Δεν ηξερα τι είναι και το φωτογράφισα. «Λές να είναι το Kalinowski’s;». Η ομάδα πιο πέρα συνέχιζε να το ψάχνει στα σκοτάδια. Κόψανε τις φλέβες τους, όταν είδαν την φωτογραφία. Better Lucky than good.
Kalinowski’s chat-tyrant (Silvicultrix spodionota)
Flightless Titicaca Grebe
Ένα πουλί «του Δαρβίνου». Flightless Titicaca Grebe.
Δεν έχει φυσικούς εχθρούς. Αυτό που χρειαζόταν ήταν να βουτάει και να κολυμπάει πολύ γρήγορα για να πιάνει ψάρια και να τρέφεται. Ετσι εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης, οδήγησαν να έχει τόσο μικρά φτερά που δεν του επιτρέπουν μεν να πετάξει, αλλά το βοηθάνε να αναπτύσσει μεγάλες ταχύτητες υποβρύχια (μέχρι 3,5 χλμ/ωρα κάτω από το νερό).
Εχουν μείνει πλέον λιγότερα από 750 πουλιά και το βλέπεις μόνο στη λίμνη Τιτικάκα.
Ένα μέρος μυθικό, στα σύνορα Περού – Βολιβίας. Τεράστια λίμνη, σε υψόμετρο 3800 μέτρων, με κατοίκους που έμεναν σε επιπλέοντα νησιά από καλάμια και μετακινιόντουσαν με περίεργες βάρκες φτιαγμένες επίσης από καλάμια. Μια τέτοια βάρκα με καλάμια ήταν το μυστικό που μας επέτρεψε φέτος να το δούμε από τόσο κοντά.
————————————————-
02 ΜΑΪΟΥ Santa Cruz
03 ΜΑΪΟΥ Santa Cruz – Camiri
04 ΜΑΪΟΥ Chaco
05 ΜΑΪΟΥ Chaco Camiri to Santa Cruz de la Sierra
09 ΜΑΪΟΥ Serrania de Siberia to Cochabamba
10 ΜΑΪΟΥ Cerro Tunari Cochabamba
11 ΜΑΪΟΥ Tablo Monte Cochabamba
14 ΜΑΪΟΥ Laguna Alalay – La Paz – Titicaca
06 ΜΑΪΟΥ Lago Volcan – Samaipata to Red-fronted Macaw reserve
07 ΜΑΪΟΥ Red-fronted Macaw reserve
08 ΜΑΪΟΥ Serrania de Siberia
12 ΜΑΪΟΥ Tablo Monte Cochabamba
13 ΜΑΪΟΥ Miguelito
15 ΜΑΪΟΥ Sorata to La
Η περιπέτειά μας στη Bolivia ξεκίνησε με ένα βροχερό και κρύο πρωινό, συνοδευόμενο από δυνατούς ανέμους. Ωστόσο, παρά τις καιρικές συνθήκες, υπήρχαν ακόμη πολλά πουλιά σε κίνηση και καταγράψαμε μεγάλη ποικιλία ειδών στους βοτανικούς κήπους της Santa Cruz. Απολαύσαμε όμορφες παρατηρήσεις διαφόρων Psittacidae, όπως τα Chevron-winged Parakeet, Cobalt-rumped Parrotlet και Blue-crowned Parakeets. Μια ευχάριστη έκπληξη ήταν ένα Common Potoo στο ημερήσιο σημείο κουρνιάσματος, που εντοπίστηκε χάρη στο οξυδερκές μάτι του Hugo.
Χαρήκαμε επίσης την παρουσία των Blue-crowned Trogons, ενώ τόσο τα Purplish Jay όσο και τα Plush-crowned Jay έδειξαν ιδιαίτερα εξοικειωμένη συμπεριφορά, επιτρέποντάς μας να τα παρατηρήσουμε από κοντά. Παρομοίως, τα Crimson-crested Woodpeckers δεν ήταν ντροπαλά και μας πρόσφεραν εξαιρετικές θέες. Ένα ζευγάρι Fawn-breasted Wren παρουσίασε ένα εντυπωσιακό τραγουδιστικό θέαμα, κουρνιάζοντας σε κοινή θέα πάνω σε έναν φράχτη — πραγματικά εντυπωσιακό! Ένας από τους βασικούς στόχους μας, ο Bolivian Slaty Antshrike, εντοπίστηκε με επιτυχία.
Καταγράψαμε επίσης πολλούς μυγοχάφτες που τράβηξαν την προσοχή μας, όπως οι Rusty-margined Flycatcher, Swainson’s Flycatcher, Crowned Slaty Flycatcher, Scarlet Flycatcher και Euler’s Flycatcher. Ένα ανθισμένο δέντρο επισκέφθηκαν πολύτιμα «διαμάντια» όπως τα Gilded Sapphire και White-bellied Hummingbird. Μια ακόμη ευχάριστη έκπληξη ήρθε με τη μορφή ενός Bat Falcon, που εντοπίστηκε από τον Pete.
Στα λιβάδια κοντά στο αεροδρόμιο απολαύσαμε επίσης φανταστικές παρατηρήσεις. Ανάμεσά τους ήταν το εντυπωσιακό Greater Rhea, ένα ζευγάρι Red-legged Seriema και ένα εκπληκτικό αρσενικό Long-winged Harrier. Συνολικά, παρά το βροχερό ξεκίνημα, ήταν μια εξαιρετική αρχή για την εκδρομή!
Την επόμενη μέρα κάναμε φανταστικό birding στο Lomas de Arena. Ο καιρός ήταν και πάλι κρύος, αλλά χωρίς βροχή και με ελάχιστο άνεμο, επιτρέποντάς μας να παρατηρούμε πουλιά όλη μέρα. Η δραστηριότητα των πουλιών ήταν απίστευτη, με νέα είδη να προστίθενται συνεχώς στη λίστα. Ένα από τα σημαντικότερα highlights ήταν χωρίς αμφιβολία ένα ζευγάρι Chaco Puffbird.
Η ταυτόχρονη παρατήρηση τεσσάρων ειδών woodcreeper σε ένα μικρό δασικό τμήμα ήταν επίσης καταπληκτική — μια πραγματικά τρελή σκηνή! Η θέαση ενός Dark-billed Cuckoo ήταν ήδη ευχάριστη, αλλά εκπλαγήκαμε ακόμη περισσότερο όταν εμφανίστηκε ένας Yellow-billed Cuckoo, κάτι εξαιρετικά απρόσμενο για την εποχή! Μια ακόμη στάση στη διαδρομή μάς χάρισε δύο φανταστικούς Ash-colored Cuckoos — βρισκόμασταν πραγματικά σε ρυθμό… κούκου!
Καθώς πλησιάζαμε τις γραφικές αμμοθίνες, είχαμε τη χαρά να παρατηρήσουμε περισσότερα Red-legged Seriemas, White-browed Meadowlarks και έναν White-tailed Hawk, μεταξύ άλλων. Το πέταγμα ενός Red-legged Tinamou που ξεσηκώθηκε μπροστά μας ήταν ένα επιπλέον μπόνους που όλοι εκτιμήσαμε.
Μετά από ένα χορταστικό γεύμα, ξεκινήσαμε μια μακρά διαδρομή προς τα νότια, κατευθυνόμενοι στο Chaco. Μια μαγική στάση σε ένα πρατήριο καυσίμων αποδείχθηκε απίστευτα παραγωγική, με πολυάριθμες συναρπαστικές παρατηρήσεις, συμπεριλαμβανομένων εξαιρετικά κοντινών θεάσεων των Great Antshrike και Yellow-browed Tyrant. Ένα μικτό ζευγάρι από Red-capped Cardinal και Yellow-billed Cardinal αποτέλεσε μια μοναδική καταγραφή που τεκμηριώσαμε επίσης εδώ!
Είχαμε μια πραγματικά φανταστική μέρα εξερευνώντας το Gran Chaco. Το ψυχρό μέτωπο συνεχιζόταν, επιτρέποντάς μας και πάλι να παρατηρούμε πουλιά καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Ξεκινήσαμε νωρίς με πρωινό στο πεδίο, ενώ στο βάθος ακούγονταν οι χαρακτηριστικές φωνές του Black-legged Seriema — ένα πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα!
Καθ’ όλη τη μέρα καταφέραμε να δούμε μια υπέροχη ποικιλία από χαρακτηριστικά είδη του Chaco, όπως τα Crested Hornero, Many-colored Chaco Finch, Chaco Earthcreeper, Little Thornbird, Cinereous Tyrant και, φυσικά, το δυσπρόσιτο Crested Gallito, το οποίο τελικά παρατηρήσαμε μέσα από το τηλεσκόπιο — τι πονηρό «διαμάντι»! Σταθήκαμε επίσης τυχεροί όταν συναντήσαμε ένα σπάνιο θηλαστικό, το Chacoan Mara, με ένα ζευγάρι να αναζητά τροφή στην άκρη του δρόμου.
Το απόγευμα ακούσαμε ξανά τις ξεχωριστές φωνές ενός Black-legged Seriema και, προς μεγάλη μας χαρά, εντοπίσαμε ένα ζευγάρι κατά μήκος της διαδρομής, χαρίζοντάς μας εξαιρετική θέαση. Η μαγεία συνεχίστηκε καθώς νέα πουλιά εμφανίζονταν διαρκώς, ανάμεσά τους και ένα μεγαλοπρεπές ζευγάρι Cream-backed Woodpeckers! Καθώς πλησίαζε το σούρουπο, μας περίμενε ακόμη μια έκπληξη: ένα Jaguarundi διέσχισε τον δρόμο ακριβώς μπροστά μας — άλλη μια συναρπαστική συνάντηση. Και σαν αποκορύφωμα, μετά τη δύση του ήλιου, ανταμειφθήκαμε με εκπληκτικές θεάσεις ενός ζευγαριού Chaco Owl — τι απίστευτη μέρα!
Οι πρόποδες της περιοχής Ipati και οι υγρότοποι της Lagunillas αποδείχθηκαν παραγωγικοί και γεμάτοι ποικιλία, με συνολικά 120 είδη πουλιών να καταγράφονται εκείνη την ημέρα. Το πρωινό ήταν ιδιαίτερα συναρπαστικό, με highlights όπως τα Black-bellied Antwren, Ochre-lored Tody-Flycatcher, Stripe-backed Antbird, Black-goggled Tanager, Sclater’s Tyrannulet και Cream-backed Woodpecker, μεταξύ άλλων.
Αφού απολαύσαμε φανταστικές θεάσεις καθισμένων Military Macaws, συνεχίσαμε προς τους υγροτόπους, όπου απολαύσαμε ένα όμορφο και ειδυλλιακό γεύμα στο πεδίο, παρακολουθώντας υδρόβια πουλιά και έναν θορυβώδη Southern Screamer να πλησιάζει — απλώς φανταστικό! Ο σπάνιος Comb Duck και ο Roseate Spoonbill εντοπίστηκαν λίγο αργότερα σε έναν ακόμη υγρότοπο. Η τελευταία μας στάση πρόσθεσε τον Dot-fronted Woodpecker στην ήδη εκτενή λίστα ειδών!
Στο Lago Volcan συναντήσαμε έντονη βροχόπτωση, σχεδόν οδηγώντας στην ακύρωση των σχεδίων μας για birdwatching. Παρ’ όλα αυτά, αποφασίσαμε να κάνουμε πεζοπορία με ομπρέλες και, στα σύντομα διαστήματα που η βροχή κόπαζε, είχαμε την τύχη να παρατηρήσουμε αρκετά είδη-στόχους, όπως τα Ochre-cheeked Spinetail, Chestnut-backed Antshrike, Double-banded Warbler, Planalto Hermit και Black-capped Antwren. Ακόμη και το κρυψίνους Slaty Gnateater εμφανίστηκε — τι εμπειρία!
Η παρατήρηση πουλιών γύρω από το Samaipata ήταν αργή, και το λεωφορείο μας παραλίγο να κολλήσει στη λάσπη. Ευτυχώς, απεγκλωβιστήκαμε και ανταμειφθήκαμε με βελτιωμένες θεάσεις του κομψού Moss-backed Sparrow. Δυστυχώς, αντιμετωπίσαμε καθυστέρηση στην πόλη Los Negros λόγω ενός φεστιβάλ δρόμου, πράγμα που σήμαινε ότι δεν θα φτάναμε εγκαίρως στον προγραμματισμένο προορισμό μας. Για να αξιοποιήσουμε την κατάσταση, αποφασίσαμε να επιστρέψουμε λίγο πίσω και να εξερευνήσουμε έναν παράδρομο. Αυτή η παράκαμψη αποδείχθηκε εξαιρετική, καθώς απολαύσαμε υπέροχες θεάσεις του Yungas Guan!
Η παρατήρηση πουλιών στο καταφύγιο του Red-fronted Macaw ήταν μια πραγματικά απίστευτη εμπειρία, ιδιαίτερα κατά τις πρωινές ώρες. Απολαύσαμε φανταστικές κοντινές θεάσεις πέντε ειδών παπαγάλων — των Grey-hooded Parakeet, Green-cheeked Parakeet, Mitred Parakeet, Cliff Parakeet και φυσικά του ενδημικού Red-fronted Macaw — τι πανδαισία!
Συναντήσαμε επίσης ξεχωριστά είδη όπως τα Bolivian Blackbird και Bolivian Earthcreeper. Χρησιμοποιώντας ένα «mob» από Ferruginous Pygmy Owl, προσελκύσαμε πλήθος ειδών, όπως τα Stripe-crowned Spinetail, Ringed Warbling Finch, Black-capped Warbling Finch, Grey-crested Finch, White-tipped Plantcutter, Striped Woodpecker και, φυσικά, έναν πραγματικό Ferruginous Pygmy Owl — υπέροχο! Οι Black-chested Buzzard-Eagle και ο μεγαλοπρεπής Andean Condor απολαύστηκαν να αιωρούνται ψηλά από πάνω μας. Η περιοχή Saipina ήταν επίσης παραγωγική, με highlights όπως ένα αρσενικό Blue-tufted Starthroat, Grey-breasted Sabrewing, Southern Martin, Ocellated Piculet και Black-and-chestnut Warbling Finch, μεταξύ άλλων.
Ξεκινήσαμε νωρίς την ημέρα μας στο Torrecillas, όπου σύντομα ακούσαμε το χαρακτηριστικό κάλεσμα του Olive-crowned Crescentchest. Χρειάστηκε προσπάθεια, αλλά τελικά βάλαμε αυτό το διαβόητο κρυψίνους είδος στα κιάλια μας — τι έξυπνο πουλί! Άλλα highlights της περιοχής ήταν ένα ιδιαίτερα εξοικειωμένο θηλυκό Red-tailed Comet και το Spot-breasted Thornbird.
Το νεφοδάσος της Siberia αποδείχθηκε απαιτητικό για παρατήρηση, όμως καταφέραμε να εντοπίσουμε νωρίς τα Bolivian Brushfinch και White-browed Brushfinch. Καθώς συναντούσαμε μικτά σμήνη ειδών, ξεχωρίσαμε με χαρά τα Buff-banded Tyrannulet, Pearled Treerunner, Montane Woodcreeper, Barred Becard και Brown-capped Whitestart, μεταξύ άλλων. Αν και το Rufous-faced Antpitta παρέμεινε εξαιρετικά δυσπρόσιτο, μερικοί από εμάς στάθηκαν τυχεροί με σύντομες θεάσεις. Ευτυχώς, το Maroon-belted Chat-Tyrant ήταν πολύ πιο συνεργάσιμο, αναδεικνύοντας την ομορφιά του.
Καθώς ανεβαίναμε ψηλότερα στο βουνό, το Bolivian Antpitta μάς χάρισε ένα μικρό «σόου», προσγειωνόμενο σε εμφανές κλαδί. Ένα ακόμη highlight ήταν το Black-throated Thistletail, το οποίο είχαμε τη χαρά να παρατηρήσουμε με εξαιρετική λεπτομέρεια. Τα μικτά σμήνη ψηλότερα περιλάμβαναν εντυπωσιακά είδη όπως τα Rusty-browed Warbling Finch, Grey-bellied Flowerpiercer και Fulvous-headed Brushfinch. Διάφορα κολιμπρί καταγράφηκαν επίσης στην πορεία, αν και τα περισσότερα ήταν σύντομες θεάσεις. Ανάμεσα στα «διαμάντια» ήταν τα Violet-throated Starfrontlet, Tyrian Metaltail, Red-tailed Comet, Long-tailed Sylph και Blue-capped Puffleg.
Το δεύτερο πρωινό μας στη Siberia ήταν διαφορετικό, με λιγότερη δραστηριότητα πουλιών λόγω της έντονης ηλιοφάνειας. Παρ’ όλα αυτά, καταφέραμε να προσθέσουμε νέα είδη, όπως τα Chestnut-bellied Mountain Tanager, Rufous-bellied Bush Tyrant και Black-winged Parrot. Ένα πανέμορφο Yungas Pygmy Owl, που παρέμεινε κουρνιασμένο για αρκετή ώρα, ήταν σίγουρα ακόμη ένα highlight.
Δυστυχώς, το Rufous-faced Antpitta δεν συνεργάστηκε ιδιαίτερα, αλλά καταφέραμε να δούμε ένα κρυψίνους Trilling Tapaculo. Κατά τη διαδρομή μας προς την Cochabamba, προσθέσαμε ακόμη μερικά είδη στη λίστα, όπως τα Rufous-capped Antshrike και Rust-and-yellow Tanager. Η θέαση ενός αρσενικού Blue-capped Puffleg ήταν πραγματικά μια ευχάριστη ανταμοιβή και ένα υπέροχο «ξανασυναπάντημα» για πολλούς — ένας αληθινός πολύτιμος λίθος!
Η παρατήρηση πουλιών στο Cerro Tunari ήταν συναρπαστική, με πολλά τοπικά εξειδικευμένα είδη να καταγράφονται. Στην πρώτη μας στάση μάς υποδέχθηκαν τα Giant Hummingbird, Rusty Flowerpiercer, Golden-billed Saltator και ένα ιδιαίτερα συνεργάσιμο Maquis Canastero. Η δράση συνεχίστηκε λίγο παρακάτω με ένα Rock Earthcreeper και ένα κουρνιασμένο αρσενικό Wedge-tailed Hillstar.
Σύντομα εμφανίστηκαν κι άλλα «καλούδια», με υπέροχες θεάσεις των Rufous-sided Warbling Finch και Red-tailed Comet. Χωρίς αμφιβολία, ένας από τους μεγάλους «σταρ» ήταν το ενδημικό Cochabamba Mountain Finch, και απολαύσαμε ένα εκπληκτικό ζευγάρι από κοντινή απόσταση. Το Olive-crowned Crescentchest εμφανίστηκε ξανά, δείχνοντάς μας τον εαυτό του καθαρά. Εξερευνώντας τα τμήματα δάσους Polylepis, συναντήσαμε τα Brown-capped Tit-Spinetail και Tawny Tit-Spinetail, το φανταστικό pseudo-saltator —γνωστότερο ως Rufous-bellied Mountain Tanager— καθώς και μια γρήγορη θέαση του Giant Conebill. Στη γέφυρα, χαρήκαμε ιδιαίτερα όταν συναντήσαμε ένα ζευγάρι Torrent Duck.
Τα εντυπωσιακά τοπία πάνω από το όριο των δέντρων μάς χάρισαν διαφορετικά είδη, με όμορφες θεάσεις του D‘Orbigny‘s Chat-Tyrant και πέντε διαφορετικών ειδών ground tyrant, μεταξύ άλλων. Τα Puna Canastero και Aplomado Falcon ήταν επίσης σημαντικά highlights που παρατηρήσαμε καλά. Αναζητήσαμε εντατικά τα Rufous-bellied Seedsnipe και Boulder Finch, αλλά χωρίς επιτυχία.
Ξεκινήσαμε νωρίς για το νεφοδάσος του Tablas Monte, όμως η προσπάθειά μας ανταμείφθηκε πλουσιοπάροχα όταν ένα ζευγάρι Hooded Mountain Toucan ήταν από τα πρώτα πουλιά που ακούσαμε. Πολύ σύντομα καταφέραμε να τα δούμε από κοντά για αρκετή ώρα — τι απίστευτο εύρημα! Τα πολύχρωμα είδη συνεχίστηκαν με μια υπέροχη επιλογή από tangaras, όπως τα Grass-green Tanager, Scarlet-bellied Mountain Tanager, Hooded Mountain Tanager και Chestnut-bellied Mountain Tanager, όλα συγκεντρωμένα σε ένα καρποφόρο δέντρο.
Τα κολιμπρί που απολαύσαμε στην περιοχή περιλάμβαναν τα Scaled Metaltail, Amethyst-throated Sunangel και το εντυπωσιακό Sword-billed Hummingbird. Στο όριο της δενδρώδους βλάστησης στοχεύσαμε το Line-fronted Canastero και, μετά από ένα υπέροχο γεύμα στο πεδίο, συνδεθήκαμε επιτυχώς με το ενδημικό Black-hooded Sunbeam. Ένα Kalinowski‘s Chat-Tyrant που εμφανίστηκε ακριβώς μπροστά μας ήταν πραγματική απόλαυση — άλλη μια σπουδαία μέρα birding στη Bolivia!
Ένα ακόμη πρωινό στο Tablas Monte δεν μας απογοήτευσε. Τα Orange-browed Hemispingus και Plushcap φάνηκαν καθαρά μέσα στα μπαμπού κατά μήκος της διαδρομής. Το Black-winged Parrot ήταν άλλη μια εξαιρετική καταγραφή, με μικρά σμήνη αυτού του ταχύτατου παπαγάλου να περνούν μέσα από την ομίχλη. Πιο χαμηλά, στο Pampa Tambo, μερικοί από εμάς κατάφεραν να ρίξουν μια ματιά σε ένα Blue-banded Toucanet.
Δοκιμάσαμε ξανά για το Rufous-faced Antpitta, που ακουγόταν κοντά, και κάποιοι στάθηκαν τυχεροί με μια σύντομη θέαση — πραγματικά διαβόητο για το πόσο κρυψίνους είναι! Κατεβήκαμε ακόμη χαμηλότερα προς την περιοχή Miguelito, όπου προσθέσαμε πολλά νέα είδη, όπως τα Upland Antshrike, Stripe-chested Antwren, Dusky-green Oropendola, Yungas Tody-Tyrant και Yungas Warbler. Ένα Chestnut-tipped Toucanet που έτρεφε σε καρποφόρο δέντρο ήταν σίγουρα highlight του αργού απογεύματος.
Η περιοχή Miguelito αποδείχθηκε και πάλι παραγωγική, προσφέροντάς μας ένα υπέροχο πρωινό στα υποτροπικά δάση της. Η δραστηριότητα ήταν αρχικά χαμηλή, αλλά ξαφνικά εμφανίστηκε ένα μικτό σμήνος με πολλά νέα είδη, συμπεριλαμβανομένου του μυστικοπαθούς Unadorned Flycatcher — ένα πραγματικά αξιολάτρευτο μικρό πουλί! Το Black-streaked Puffbird έκανε τον δύσκολο, αλλά τελικά το απολαύσαμε με καλές θεάσεις.
Πιο χαμηλά συναντήσαμε κι άλλες μικτές ομάδες πουλιών με πανέμορφες tangaras όπως οι Saffron-crowned Tanager, Golden Tanager, Spotted Tanager, White-winged Tanager, Orange-eared Tanager, Beryl-spangled Tanager και Blue-browed Tanager — απλώς καταπληκτικά! Το πρωινό μάς επιφύλασσε κι άλλες εκπλήξεις, όπως τα Rufous-booted Racket-tail, Rough-legged Tyrannulet και Rufous-crested Coquette, μεταξύ άλλων. Συνολικά, παρατηρήσαμε σχεδόν 100 διαφορετικά είδη πουλιών εκείνη την ημέρα!
Η Laguna Alalay ήταν ακόμη ένας υπέροχος προορισμός birding. Τα Andean Avocet και Chilean Flamingo πόζαραν στα ρηχά νερά, με την πόλη Cochabamba στο φόντο να ενισχύει την ειδυλλιακή εικόνα. Σηκώνοντας το βλέμμα, είδαμε ένα White-tailed Kite να αιωρείται με χάρη πάνω από την πόλη. Προς μεγάλη μας χαρά, συναντήσαμε και απρόσμενες εκπλήξεις με τη μορφή ενός Short-eared Owl και ενός καθυστερημένου μεταναστευτικού American Golden Plover.
Οι καλαμιώνες φιλοξένησαν μια ποικιλία νέων ειδών, όπως τα Many-colored Rush-Tyrant, Wren-like Rushbird και Yellow-winged Blackbird. Τα υδρόβια πουλιά ήταν άφθονα, με τα Rosy-billed Pochard να κλέβουν την παράσταση χάρη στην εντυπωσιακή τους εμφάνιση. Πριν επιβιβαστούμε στην πτήση μας για τη La Paz, εξερευνήσαμε έναν άνυδρο βιότοπο κοντά στο αεροδρόμιο που μας χάρισε ακόμη περισσότερα «καλούδια», συμπεριλαμβανομένων των White-bellied Tyrannulet και Rusty-vented Canastero και μια αφθονία από Grey-crested Finch. Αργά το απόγευμα, ολοκληρώσαμε το birding με ένα συγκλονιστικό ηλιοβασίλεμα στη Lake Titicaca.
Το τελευταίο μας πρωινό στην εκδρομή, στοχεύσαμε το ενδημικό Berlepsch‘s Canastero. Αρκετά γρήγορα ακούσαμε το είδος να φωνάζει, αλλά το να το φέρουμε στο οπτικό πεδίο ήταν… άλλη ιστορία. Χρειάστηκε αρκετή προσπάθεια, ανεβοκατεβαίνοντας την πλαγιά, όμως τελικά παρακολουθήσαμε ένα ζευγάρι πάνω σε ένα πεύκο — αποστολή εξετελέσθη!
Σε ένα κοντινό φαράγγι, ήταν ο Hugo που εντόπισε ένα μυστικοπαθές Huayco Tinamou να κινείται σιωπηλά από κάτω μας. Ήταν αρκετά κρυπτικό, αλλά καταφέραμε καλές θεάσεις — ένα εξαιρετικό bonus πουλί για την τοποθεσία! Στον δρόμο της επιστροφής προς τη Titicaca, κάναμε μια σύντομη στάση σε μια ορεινή λίμνη, όπου προσθέσαμε μερικά νέα είδη στη λίστα, όπως τα Giant Coot και Andean Goose.
Πριν το μεσημεριανό, κάναμε μια υπέροχη βαρκάδα που μας χάρισε κοντινές θεάσεις του ενδημικού Titicaca Grebe — μια πραγματικά κορυφαία παρατήρηση! Λίγο απογευματινό “bonus birding” έγινε στα περίχωρα της La Paz, όπου ενθουσιαστήκαμε όταν βρήκαμε ένα πρόθυμο ζευγάρι Brown–backed Mockingbird — ένα τέλειο πουλί για να κλείσει το ταξίδι!
Ευχαριστίες
Οι Petros Triantafyllis & Loukia Triantafylli, καθώς και ο Chris Lester, ευγενικά παρείχαν τις φωτογραφίες για αυτό το trip report — όλες τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια της εκδρομής.
Titicaca Grebe (φωτ.: Chris Lester)