Τα δύσκολα της ελληνικής λίστας πουλιών

Ερχονται κάθε 10 ή κάθε 20 χρόνια στην Ελλάδα (στη φωτο: Irania gutturalis – White-throated Robin – Λευκόλαιμο Αηδόνι)

Η ντίβα της Bukhara.
Την ψάχναμε 3 μέρες. Την είχαμε δεί την πρώτη μέρα μόνο για μια στιγμή, δίπλα στο δρόμο, με πολύ κακό φώς. Ετσι την τελευταία μέρα περπατάγαμε πάνω από δυο ώρες για να την βρούμε.
Κάποια στιγμή τα ‘φτυσα και γύρισα στο πούλμαν.
Και ήταν εκεί. Βόσκαγε 50 μέτρα από το πούλμαν.
Περιττό να σας πώ ότι όλοι οι άλλοι την είδαν από κοντά, μόνο στις φωτογραφίες που έβγαλα.
Ξεχειμωνιάζει στην Αιθιοπία και την άνοιξη περνάει από Σαουδική Αραβία και καταλήγει στο Ουζμπεκιστάν για να αναπαραχθεί. Κάποια στιγμή κάποια έχασε τον δρόμο της και πέρασε από Ελλάδα. Ετσι περιλαμβάνεται και στα «ελληνικά πουλιά».
Vanellus leucurus – White-tailed Lapwing – Λεύκουρη Καλημάνα

To Λευκόλαιμο Αηδόνι.
Μύθος για τους Ελληνες super birders. Το ιερό δισκοπότηρο.
Εχει εμφανιστεί μερικές φορές στη Λέσβο (πριν αρκετά χρόνια), αλλά εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ‘φέτος θα ‘ρθει’ και λιώνουν στο περπάτημα στα βραχώδη μέρη του νησιού, μια και αυτό είναι το είδος του εδάφους που προτιμάει το λευκόλαιμο αηδόνι.

Λιώσαμε και μείς χτές στο περπάτημα, έξω από την Σαμαρκάνδη. Εβρεχε κιόλας και γεμίσαμε λάσπες μέχρι το γόνατο. Τελικά το είδαμε να κελαηδάει στην κορφή ενός δέντρου, αλλά 300 μέτρα μακρυά από την άλλη μεριά της κοιλάδας. Κατέβα στην κοιλάδα, ξανανέβα από την άλλη, σκυφτός πίσω από τα βράχια για να μην πετάξει και χαθεί για πάντα.
Δυό μέρες ύπνο θέλω για να έρθω στα ίσα μου.

Irania gutturalis – White-throated Robin – Λευκόλαιμο Αηδόνι

Για χάρη της σχεδίασα αυτό το ταξίδι. Αναπαράγεται στο βόρειο Καζακστάν, αλλά έχουν μείνει ελάχιστες και δεν είναι σίγουρο ότι θα τις βρείς, καθώς η έκταση είναι αχανής.
Αγελοκαλημάνα (Vanellus gregarious – Sociable Lapwing)
Φέτος δεν εμφανίστηκαν καθόλου στην περιοχή που αναπαράγονται συνήθως και έπρεπε να ψάξουμε στα τυφλά.
Τελικά βρέθηκε μια μικρή ομάδα σε ένα οργωμένο χωράφι, αλλά χίλια τουλάχιστον μέτρα μακρυά από το δρόμο.
Για τους υπόλοιπους της παρέας που δεν ηταν φωτογράφοι, κανένα πρόβλημα. Εστησαν τα τηλεσκόπια και άρχισαν να σχολιάζουν: “great view”. Τι great view είναι αυτό τώρα, όταν δεν φαίνεται καν με το μάτι, μόνο οι Αγγλοι birdwatchers το ξέρουν. Μισή ώρα αργότερα – και με χίλια ζόρια – κατάφερα να πλησιάσω σε απόσταση που να βγαίνει μια αξιοπρεπής φωτογραφία (με 1000mm φακό)

Το μαύρο καναρίνι.
Serinus pusillus – Red-fronted Serin – Μαύρο Καναρίνι
Εχει περάσει κάποια στιγμή από Ελλάδα και έτσι είναι και στον κατάλογο με τα ‘ελληνικά πουλιά’. Όχι ότι υπάρχει βέβαια πιθανότητα να το πετύχεις κάπου στην Ελλάδα. Συνήθως ζει σε μεγάλα υψόμετρα.
Το βρήκαμε σε 2500 μέτρα υψόμετρο στο Tien San στα σύνορα Καζακστάν Κίνας

Δυό φορές έχει εμφανιστεί στην Ελλάδα και τις δυο στην Κρήτη. Μία το 2012 (Μάλια) και μία, 34 χρόνια πρίν, το 1978 (Χανιά).
Σκουροφυλλοσκοπός – Dusky Warbler – Phylloscopus fuscatus

Κούκλος!
Τελευταία του εμφάνιση στην Ελλάδα, τον Οκτώβρη του 2016 στα Αντικύθηρα, στο δρόμο για Νοτιανατολική Ασία, οπου ξεχειμωνιάζει. Αναπαράγεται το καλοκαίρι στη βόρεια Σκανδιναβία. Μεγάλο ταξίδι κάθε χρόνο.
Πριν απο το 2016, έχει συνολικά 3 εμφανίσεις στην Ελλάδα.
Νανοτσίχλονο – Little Bunting – Emberiza pusilla
Το βρήκαμε στο Mount Victoria στη Myanmar.

17 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022

O Ελανος, με τα έντονα κόκκινα μάτια. Το πιο ωραίο αρπακτικό. Πανέμορφος.
Και είναι και “δικός” μας.
Ανήκει στην λίστα των “Σπανίων” πουλιών της Ελλάδας, καθώς έχει εμφανιστεί μια-δυο φορές και στην Ελλάδα.
Λεγόταν Black-shouldered Kite στα αγγλικά. Τώρα λέγεται Black-winged Kite. Red-eyed Kite, θα έπρεπε να λέγεται.
Τον είδαμε 2 φορές στην Ουγκάντα, πάνω σε σύρματα στο πλάι ενός κεντρικού δρόμου.
Η φωτογραφία είναι της Λουκίας

20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022

O Κήρυλλος (Ceruli nudis).
Και αυτός λιγάκι «δικός» μας, αφού έχει εμφανιστεί 1-2 φορές στην Ελλάδα και είναι στην λίστα «Σπανίων» Πουλιών της Ελλάδας.
Υπερθέαμα όταν ψαρεύει, αφού «στέκεται στον αέρα», φτερουγίζοντας επι τόπου, 4-5 μέτρα πάνω από το νερό και μόλις επισημάνει το ψάρι που τον ενδιαφέρει, κάνει κάθετη εφόρμηση.
Η φωτο είναι της Λουκίας από το Mabamba Swamp στην Ουγκάντα.

Ερημοπετρόκλης Oenanthe deserti Desert Wheatear
Και αυτός στο Al Qudra στο Dubai. Τον βρήκε και τον φωτογράφισε η Λουκία.
Απο την ελληνική λίστα σπανίων, σε άλλα σημεία στο Dubai, βρήκαμε:
-Ξανθοκεφαλά
-Διπλοκελάδα
-Φοινικοτρύγονα
-Ασιατικούς μαυρολαίμηδες
Δεν βρήκαμε το Amur Falcon, παρ’όλο που πήγαμε στο σημείο που σύμφωνα με το ebird έχει εμφανίσεις (6% frequency) και φάγαμε όλο το πρωί, ψάχνοντας το.

H μεγάλη ωτίδα, είχε μυθικές διαστάσεις, στο μυαλό μου εδώ και 15 χρόνια, που πρωτοξεκινήσαμε με το birding. Διάβασα τότε, ότι εξακολουθούν να ζούν στην Θεσσαλία 5-6 από αυτά τα τεράστια πουλιά και οι ντόπιοι δεν λένε σε κανένα που βρίσκονται για να τα προστατέψουν («10 οκάδες κρέας έχει το καθένα»). Και ήθελα βέβαια να τα δώ.
Μόλις λοιπόν είδα ότι η πτήση μας για Εκουαντόρ, έκανε στάση στη Μαδρίτη, ήξερα ότι ήρθε η ώρα να συναντηθούμε. 2000 μεγάλες ωτίδες ζούν στην Extremadura, 3 ώρες έξω από την Μαδρίτη.
Από την άλλη μεριά, ηξερα και από ένα φίλο που πήγε πρόσφατα εκεί, ότι είναι πολύ δύσκολο, να τις δείς ακόμα και εκεί. Μιλάμε για απέραντα λιβάδια, εκατοντάδες συρματοπλεγμένες ιδιοκτησίες των 30-50 χιλιάδων στρεμμάτων η κάθε μία, που φτάνουν δηλαδή σε βάθος 5-10 χιλιομέτρων μακρυά από τον δρόμο. Και αυτές βέβαια δεν έχoυν κανένα λόγο να είναι κοντά στο δρόμο. Τις βλέπουν δηλαδή, συνήθως με το τηλεσκόπιο, από 1500 μέτρα μακρυά.
Ετσι τις είδαμε και εμείς στην αρχή. Δυο ώρες μετά όμως, είδαμε 49 (τις μέτραγε μια-μια ξετρελλαμένος ο οδηγός μας, από την τύχη μας), από …800 μέτρα μακρυά. Πήρα και κάτι «αναμνηστικές φωτογραφίες» με τον 1200mm φακό και αυτό ήτανε. Προσπάθησα να ψήσω τον οδηγό να πηδήξουμε το συρματοπλεγμα, για να πάμε πιο κοντά, αλλά με κοίταξε σαν να ήμουνα μεθυσμένος. Δεν γίνονται αυτά εκεί. Το πήραμε απόφαση και φυγαμε λοιπόν, ψάχνοντας για άλλα πουλιά.
Δεν είχε τελειώσει όμως. Η συνάντηση της φωτογραφίας έγινε με το τελευταίο φώς της μέρας. Ανεβαίναμε ένα λόφο και 5 μεγάλες ωτίδες βόσκανε στην κορυφή του λόφου. Πρόλαβα 3-4 φωτογραφίες και εξαφανίστηκαν από την άλλη μεριά του λόφου. Λαχείο.