“Την βρήκαμε”: Ολες οι καλημάνες του κόσμου
Την βρήκαμε!
Ήταν η τελευταία από τις 23 καλημάνες που υπάρχουν, σε όλο τον κόσμο.
Για να τις βρούμε όλες, χρειάστηκαν:
-17 χρόνια
-18 χώρες
-5 ήπειροι.
3 στην Τανζανία (2008)
1 στην Νορβηγία (2008)
1 στο Εκουαντόρ (2010)
2 στο Βιετνάμ (2011)
2 στην Δυτική Αφρική, στην Γκάμπια (2011)
1 στην Παπούα (2012)
1 στην Ινδία (2012)
1 στο Περού (2015)
1 στην Σρι-Λάνκα (2016)
και από δω και πέρα, σχεδιάζαμε τα ταξίδια μας εκεί που ζούν οι υπόλοιπες:
2 στην Ζάμπια (2018)
1 στο Ουζμπεκιστάν (2018)
1 στο Καζακστάν (2018)
2 στην Αιθιοπία (2019)
2 στην Ουγκάντα (2022) και
2 στην Αυστραλία
Νο 1 – 29 Φεβρουαρίου 2008.
Crowned lapwing (Vanellus coronatus) στο Serengeti national park στην Τανζανία
Crowned Lapwing
Καμία σχέση με πουλιά εκείνη την εποχή. Είχαμε πάει για «σαφάρι» στην Τανζανία. Ο οδηγός όμως όποτε έβλεπε κάποιο ενδιαφέρον πουλί, σταμάταγε και το φωτογραφίζαμε. Όταν χρόνια αργότερα άρχισα να ενδιαφέρομαι για τις Lapwing, ανακάλυψα την Crowned Lapwing αυτή.
Νο 2 – 29 Φεβρουαρίου 2008.
Spur-winged Lapwing (Vanellus spinosus), στο ίδιο ταξίδι, στο Serengeti national park στην Τανζανία
Spur-winged Lapwing- Αγκαθοκαλημάνα
Την είδαμε πολλές φορές στην Ελλάδα έκτοτε. Διάλεξα όμως μια φωτογραφία από την Ελλάδα, του 2015, καθώς είναι πολύ καλύτερη
Νο 3 – 6 Μαρτίου 2008
Blacksmith Lapwing (Vanellus armatus), στο ίδιο ταξίδι, στο Serengeti national park στην Τανζανία
Blacksmith Lapwing
No 4 – 31 Μαΐου 2008
Northern Lapwing (Vanellus vanellus), στο Varanger στη Βόρεια Νορβηγία
Northern Lapwing – Καλημάνα
Απίστευτο, αλλά την «ελληνική» καλημάνα την πρωτοείδαμε εκεί. Η φωτογραφία είναι απο την Βόρεια Ελλάδα.
Νο 5 – 25 Ιουλίου 2010
Andean Lapwing (Vanellus resplendens), στο βουνό Antisana, στο Ecuador
Andean Lapwing
Είχαμε κάνει ένα «τουριστικό» ταξίδι με φίλους και Δανάη – Γρηγόρη, στα Γκαλάπαγκος και στη συνέχεια προσγειωθήκαμε στο Guayaquill, διασχίσαμε τις Άνδεις και πήγαμε στον Napo River. Οι υπόλοιποι φύγανε και εμείς συνεχίσαμε για άλλη μια βδομάδα, με έναν τοπικό οδηγό, για να δούμε τα πουλιά του Ecuador.
Ανεβήκαμε λοιπόν και στην Antisana, για να δούμε τις Black-faced Ibis και άλλα πουλιά των μεγάλων υψομέτρων.
Η Andean Lapwing μας τράβηξε την προσοχή και βγάλαμε πολλές φωτογραφίες, παρόλο που δεν είχαμε αρχίσει ακόμα να προσπαθούμε να δούμε όλες τις Lapwing του κόσμου
No 6 – 17 Οκτωβρίου 2011
Grey-headed Lapwing (Vanellus cinereus) στη Sapa του Βορείου Βιετνάμ
Grey-headed Lapwing
Είμαστε σε ταξίδι “Culture and Birds of Vietnam”. Όταν ο οργανωτής με είχε ρωτήσει, σε ποια αναλογία, θυμάμαι ότι είχα απαντήσει 67% Culture – 33% Birds. Δεν ήταν δηλαδή τα πουλιά σε προτεραιότητα.
Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας από την Sapa, για να φωτογραφίσουμε τις φυλές που ζουν εκεί και συνεχίζουν να κυκλοφορούν με τα παραδοσιακά ρούχα της φυλής τους, κάθε μέρα.
Η Λουκία είδε σε ένα χωράφι, κάποια πουλιά να πετάνε και τράβηξε 2 φωτογραφίες τις Gray-headed Lapwings από πολύ μακριά.
8 χρόνια αργότερα εξακολουθούσαμε να τις ψάχνουμε για να πάρουμε καλές φωτογραφίες.
Όταν λοιπόν το 2019, βρεθήκαμε στην Myanmar και τις είδαμε σε ένα χωράφι ήταν πάλι πολύ μακριά.
Αποφάσισα λοιπόν ότι αυτή τη φορά θα πάω κοντά και ας ήταν λασπωμένο και γεμάτο νερά και ποταμάκια, το χωράφι.
Έτσι παρόλο ότι έπεσα μέσα σε ένα από αυτά τα ποταμάκια και έγινα μούσκεμα μέχρι το γόνατο, συνέχισα και κατάφερα να πλησιάσω κάπως. Η φωτογραφία δεν είναι βέβαια ανάλογη της «ηρωικότητας» που επέδειξα, αλλά ήταν πάλι μακριά.
Νο 7 – 22 Οκτωβρίου 2011
Red-Wattled lapwing (Vanellus indicus), από το ίδιο ταξίδι,( Vanellus senegallus) στην Hue, στο Vietnam
Red-wattled Lapwing
H φωτο που πήραμε στο Vietnam, ήταν από πολύ μακριά και έτσι διάλεξα μια φωτογραφία, που πήραμε την Red-Wattled στην Sri Lanka στις 11 Μαρτίου 2016
Νο 8 – 25 Δεκεμβρίου 2011
Wattled lapwing (Vanellus senegallus), στην Banjul της Gambia
Wattled Lapwing (Lou)
You talking to me?
Δεν έχει φοβερό ύφος? Κάτι σαν αυστηρό γυμνασιάρχη, ή αστυνόμο, ελληνικών ταινιών, μου ‘κάνει’.
Την βρήκαμε πρώτη φορά στην Gambia στη Δυτική Αφρική. Διάλεξα όμως την φωτογραφία από την Etosha στη Namibia, που την είδαμε στις 17 Μαρτίου 2018, καθώς είναι καλύτερη
Νο 9 – 26 Δεκεμβρίου 2011
Black-headed Lapwing (Vanellus Tectus) , στην Banjul της Gambia
Black-headed Lapwing
Νο 10 – 29 Ιουλίου 2012
Masked Lapwing (Vanellus miles), στην Papua-New Guinea, κοντά στο Port Moresby
Masked Lapwing
Σε culture tour, μαζί με τον Γιάννη Καλαβρυτικό και την φίλη του την Βάνια. Κάναμε μια στάση εξω από το Port Mortesby, για κάποιο αξιοθέατο και η Lapwing μου τράβηξε την προσοχή καθώς τσιμπολόγαγε στα χορτάρια. Πολύ ωραίο πουλί.
Νο 11 – 29 Δεκεμβρίου 2012
River Lapwing (Vanellus duvaucelii), στο Bandhavgarh στην Ινδία.
River Lapwing
Είχαμε πάει στο Bandhavgarh, με Δανάη και Γρηγόρη, για να δούμε τίγρεις. Όμως δεν μπορείς να μπείς κάθε μέρα στο πάρκο, όπως ανακαλύψαμε στην συνέχεια, οπότε κόβαμε βόλτες έξω από το πάρκο. Τις River Lapwings τις είδε τυχαίο ο Γρηγόρης.
Νο 12 – 15 Αυγούστους 2015
Southern Lapwing – Vanellus chilensis, στο Περού κοντά στο Puerto Maldonado
Southern Lapwing
Εικοσι μέρες την ψάχναμε. Ηταν το νούμερο 12 της λίστας μας. (Υπάρχουν 23 ‘καλημάνες’ και για να τις δείς όλες πρέπει να ψάχνεις χρόνια. Aκόμα στο 12 είμαστε).
Τελευταία μέρα, μας χώριζε από το αεροδρόμιο, εξι ώρες βαρκάδα ζόρικη. Το ποτάμι είχε κυματάκι και καθώς πηγαίναμε με χίλια, όλα τα νερά του ποταμού, λούζανε τα ναύλον με τα οποία είμαστε τυλιγμένοι. Ο Gustavo Bautista όμως απτόητος, με τα κυάλια καρφωμένα στα μάτια του, έψαχνε. Ωρες μετά έβαλε τις φωνές:
Southern Lapwing! H καλημάνα του Αμαζονίου.
Βουλιάζαμε μέχρι το γόνατο, εκεί που σταμάτησε η βάρκα, αλλά χαλάλι της.
Last day, last moment thanks to Gustavo Bautista.
No 13 – 16 Μαρτίου 2016
Yellow-wattled Lapwing (Vanellus malabaricus) στο πάρκο Yala στη Sri lanka
Yellow-wattled Lapwing
Μετά απο αυτήν, ήταν που συνειδοτοποιήσαμε ότι έχουμε δεί 13, από τις 23 καλημάνες του κόσμου και τα επόμενα ταξίδια μας σχεδιάστηκαν για να δούμε τις υπόλοιπες.
Θέλαμε ακόμα:
-2 σε Zambia – Botswana, White-headed Lapwing και Long-toed Lapwing
-2 σε Uzbekistan – Kazakhstan, White-tailed Lapwing και Sociable Lapwing
-2 σε Ethiopia, Black-winged Lapwing και Spot-breasted Lapwing
-2 σε Uganda, Senegal Lapwing και Brown-Chested Lapwing
-2 σε Νότια Αυστραλία Masked Lapwing (Black-shouldered) και Banded Lapwing
No 14 – 10 Μαρτίου 2018
White-headed Lapwing (Vanellus albiceps), στο Livingston στην Zambia
White-headed Lapwing
Αυτά είναι μουστάκια!
Μόλις φτάσαμε, στο Livingston, δίπλα στους καταρράκτες Victoria, ρώτησα τον οδηγό για τις 2 καλημάνες που έψαχνα.
Συμμετείχαμε στο tour “Victoria Falls – Botswana – Namibia” και ο οδηγός, μόλις έιχε ολοκληρώσει αυτό το tour, με άλλο γκρούπ, με την ανάποδη φορά (από Namibia μέχρι Victoria Falls)
‘Δεν τις είδαμε φέτος’ με πάγωσε η απάντηση του.
Μια ώρα! αργότερα, καθώς είμαστε σε μια προβλήτα, του ποταμού, δίπλα στο lodge μας, η Λουκία έβαλε τις φωνές, καθώς πέταξαν 2 White-headed Lapwing, που ήταν πίσω από τα στάχυα απέναντι και πέρασαν από μπροστά μας.
Τις φωτογραφίσαμε στον αέρα, αλλά η φωτογραφία αυτή είναι 3 μέρες αργότερα στο ποταμό Chobe, στην Botswana, που τις ξαναείδαμε
Νο 15 – 11 Μαρτίου 2018
Long-toed Lapwing (Vanellus crassirostris), στο ίδιο μέρος.
Long-toed Lapwing
Κούκλα δεν είναι?
Το άκρον άωτον της κωλοφαρδίας. Το επόμενο πρωί, πήγαμε βόλτα σε ένα wetland και λίγο μετά, ο οδηγός μας έβαλε τις φωνές καθώς την είδε πίσω από τα χόρτα
Αποστολή “Zambia – Botswana, White-headed Lapwing και Long-toed Lapwing”, εξετελέσθη. Δεν τις είχε δεί οδηγός τις προηγούμενες 18 μέρες και τις είδαμε και τις 2, μέσα σε λίγες ώρες.
H φωτογραφία αυτή είναι 18 Ιουλίου 2022, στο Mabamba swamp στην Ουγκάντα.
Δεν την είχαμε δεί, καθώς ήταν πίσω απο τα χόρτα, αλλά μόλις πλησίασε η βάρκα μας στα 10 μέτρα, άρχισε να φωνάζει να φύγουμε, καθώς κάπου δίπλα ήταν τα παιδιά της. Για αυτό εξάλλου λέγεται Καλη-μάνα.
Νο 16 – 13 Μαίου 2018
White-tailed Lapwing (Vanellus leucurus), στην Bukhara, στο Uzbekistan
White-tailed Lapwing
Η ντίβα της Bukhara.
Είχαμε πάει αυτό το ταξίδι ειδικά για τις 2 καλημάνες. Το πλάνο του ταξιδιού προέβλεπε να πάμε την πρώτη μέρα για την White-tailed Lapwing. Κάποια στιγμή, μετά το μεσημέρι συνειδοτοποίησα ότι είχε αλλάξει το πρόγραμμα ο οδηγός μας ο Paul, που ήταν και νέος και το πρώτο του ταξίδι σαν 1ος οδηγός.
Πάω λοιπόν και του λέω, ότι εμείς ήρθαμε στο ταξίδι για τις 2 Lapwings και καθώς η White-tailed υπάρχει μόνο στην Bukhara… “Αν δεν την βρούμε, εγώ δεν θα φύγω. Εδώ θα μείνω».
Ηταν που ήταν αγχωμένος ο Paul, τον αποτελείωσα.
Δυο-τρείς ώρες αργότερα, έβαλε τις φωνές, καθώς την είδαμε δίπλα στο δρόμο, αλλά σε ένα πολύ κακό σημείο και με πολύ κακό φώς και δεν μπορέσαμε να την φωτογραφίσουμε καλά.
Ετσι την ψάχναμε τις 3 επόμενες μέρες, που μείναμε στην Bukhara.
Την τελευταία μέρα, περπατάγαμε πάνω από δυο ώρες, για να την βρούμε.
Κάποια στιγμή τα «’φτυσα» και γύρισα στο πούλμαν.
Και ήταν εκεί. Βόσκαγε 50 μέτρα από το πούλμαν.
Περιττό να σας πώ ότι όλοι οι άλλοι την είδαν από κοντά, μόνο στις φωτογραφίες που έβγαλα.
Ξεχειμωνιάζει στην Αιθιοπία και την άνοιξη περνάει από Σαουδική Αραβία και καταλήγει στο Ουζμπεκιστάν για να αναπαραχθεί.
Κάθε 10 χρόνια, κάποια χάνει τον δρόμο της και περνάεικαι από Ελλάδα. Ετσι περιλαμβάνεται και στα «ελληνικά πουλιά».
Νο 17 – 24 Μαίου 2018
Sociable Lapwing (Vanellus gregarious) – Αγελοκαλημάνα στην Astana, στο Uzbekistan
Αναπαράγεται στο βόρειο Καζακστάν, αλλά έχουν μείνει ελάχιστες και δεν είναι σίγουρο ότι θα τις βρείς, καθώς η έκταση είναι αχανής. Μια αγωνία την είχαμε λοιπόν.
Μας ζώσανε τα φίδια, όταν φτάσαμε στην Astana, στο Βόρειο Καζακστάν και μάθαμε ότι φέτος δεν εμφανίστηκε καθόλου, εκεί που αναπαράγεται συνήθως, καθώς είχανε κάνει καποιες εργασίες στην περιοχή και την ξεβολέψανε. Επρεπε λοιπόν να ψάξουμε στα τυφλά.
Τελικά βρέθηκε μια μικρή ομάδα σε ένα οργωμένο χωράφι, αλλά χίλια τουλάχιστον μέτρα μακρυά από το δρόμο.
Για τους υπόλοιπους της παρέας που δεν ηταν φωτογράφοι, κανένα πρόβλημα. Εστησαν τα τηλεσκόπια και άρχισαν να σχολιάζουν: “great view”. Τι great view είναι αυτό τώρα, όταν δεν φαίνεται καν με το μάτι, μόνο οι Αγγλοι birdwatchers το ξέρουν.
Ξεκίνησα λοιπόν να σέρνομαι, κρατώντας και τον 1000 φακό (500mm με 2Χ extender), προς το μέρος της.
Μισή ώρα αργότερα – και με χίλια ζόρια – κατάφερα να πλησιάσω σε απόσταση που να βγαίνει μια αξιοπρεπής φωτογραφία (με 1000mm φακό).
Φτάσαμε τις 17. Εξι ακόμα μείνανε.
No 18 – 5 Οκτωβρίου 2019
Black-winged Lapwing (Vanellus melanopterus) στο δρόμο για τα Bale mountains, Ethiopia
Black-winged Lapwing
Είναι πολύ εύκολο να την δείς στην Αιθιοπία, αυτή την εποχή. Και όμως την ψάχναμε 5 μέρες, χωρίς επιτυχία.
Είχαμε σταματήσει στο πλάι του δρόμου και ψάχνανε τα λιβάδια με το τηλεσκόπιο για πουλιά. Εγω είχα προχωρήσει 100 μέτρα πιο πέρα. Ξαφνικά βάλανε φωνή ότι την βρήκανε. Αντί να δώ που κοιτάζουν με το τηλεσκόπιο (κοίταζαν πίσω μου), γύρισα τρέχοντας κοντά τους. Την είδα με το τηλεσκόπιο και ρωτάω τον Nick Borrow, που ήξερε ότι είναι η καψούρα μου: “Να πάω κοντά να την φωτογραφίσω;” «Όχι βιαζόμαστε πολύ. Μην ανησυχείς θα την δούμε πολλές φορές». Τράβηξα μόνο μια «φωτογραφία» από 600 μέτρα μακρυά.
Δεν την ξαναείδαμε, μέχρι το τέλος του ταξιδιού.
Μετα το τέλος του tour, άλλαξα τα αεροπορικά, για να μείνουμε μια μέρα παραπάνω και βγήκαμε με τον Merid να την ψάξουμε. «Μην ανησυχείς. Ξέρω 10 σημεία που την βρίσκουμε πάντα», μου είπε.
Πήγαμε και στα 10 σημεία και δεν ήταν εκεί.’
Μια βδομάδα μετά, έφτασε ο Φάνης, στην Αιθιοπία. Στην πρώτη στάση που έκανε, την φωτογράφισε από κοντά.
Κάπως έτσι είναι το birding τελικά. Για αυτό είναι συναρπαστικό. Εχει δυσκολία το «πράμα».
Νο 19 – 6 Οκτωβρίου 2019
Spot-breasted Lapwing (Vanellus melanocephalus) στα Bale mountains, στην Αιθιοπία
Spot-breasted Lapwing
Η βασίλισσα των Bale mountains.
Χρειάστηκε να ανέβουμε – με βροχή και ομίχλη – τον «highest allweather» road of Africa, στα 4000 μέτρα υψόμετρο για να την βρούμε, μια και είναι το μόνο μέρος που ζεί.
Ηταν το νούμερο 19 στη λίστα μας των lapwings. Μας λείπουν πλέον μόνο 4, δύο στην Ουγκάντα και δύο στην νότια Αυστραλία, για να τελειώσει ένα ‘ταξίδι’ στις 5 ηπείρους, που άρχισε 11 χρόνια πρίν, με στόχο να δούμε και να φωτογραφίσουμε και τις 23 «καλημάνες» του κόσμου.
Είχα προγραμματίσει να κάνουμε τα 2 ταξίδια που χρειαζόντουσαν ακόμα, Ουγκάντα και Αυστραλία, μέσα στο 2020. Ηρθε όμως ο Covid και πάγωσαν όλα τα ταξίδια για 2 χρόνια
Νο 20 – 16 Ιουλίου 2022
Senegal Lapwing (Vanellus lugubris) στη Lake Mburo, στην Ουγκάντα
Senegal Lapwing
Με 2 χρόνια καθυστέρηση, φτάσαμε στην Ουγκάντα. Η διαδρομή του tour είχε την Lake Mburo, όπου συνήθως βλέπεις και τις 2 lapwings που μας λείπανε, στο τέλος. Θα φτάναμε στις 7 Αυγούστου το βράδυ και θα είχαμε μόνο το επόμενο πρωινό για να τις βρούμε. Ετσι αποφάσισα να προσθέσω στην αρχή 2 μέρες extra για την Lake Mburo μόνο. Αυτό σήμαινε ότι θα πηγαίναμε 200 χιλιόμετρα επιπλέον δυτικά και θα θέλαμε πάλι 200 χιλιόμετρα για να γυρίσουμε στην πρωτεύουσα, μια και η διαδρομή του tour ήταν ανατολικά.
Μεγάλο σασπένς στην Ουγκάντα, αφού προσγειωθήκαμε 3 τα μεσάνυχτα και πήγαμε κατευθείαν από το αεροδρόμιο, σε 4 ώρες στη Lake Mburo, όπου συνήθως τις βλέπουν.
Είδαμε την Senegal Lapwing.
Και …οι rangers μας είπαν ότι η Βrown-chested δεν έχει έρθει ακόμα (έρχονται από την Δυτική Αφρική τέλη Ιουλίου).
Νο 21 – 16 Ιουλίου 2022
Brown-chested Lapwing (Vanellus superciliosus) στη Lake Mburo, στην Ουγκάντα
Brown-chested Lapwing
Σταματήσαμε 2 ώρες το μεσημέρι, όταν ανέβηκε πολύ η ζέστη, μην ξέροντας τι θα γίνει. Την ώρα που ήταν να ξεκινήσουμε, εμφανίστηκε ο οδηγός, εμφανώς άρρωστος, καθώς είχε μια φοβερή διάρροια και έτρεχε κάθε 5 λεπτά στην τουαλέτα. Του έδωσα 2 Imodium, που είχα μαζί και περίμενα να δω τι θα γίνει.
Τελικά το ίδιο απόγευμα το τηλέφωνο του οδηγού χτύπησε και ένας ranger του είπε ότι μόλις την είδε. Φύγαμε κατευθείαν. Ηταν πολύ μακρυά, μέσα σε ένα χωράφι, που είχε συρματοπλέγματα. Τελικά καβαλήσαμε τα συρματοπλέγματα και παρόλο που αυτό δεν άρεσε στις lapwing και απομακρυνόντουσαν συνέχεια, καραφέραμε και τις φωτογραφίσαμε.
Senegal Lapwing και Brown-Chested Lapwing.
Είναι το Νο 20 και 21 στη λίστα μας
Για αυτές τις 2 πήγαμε στην Ουγκάντα.
Εδώ και 5 χρόνια αυτές καθορίζουν τα ταξίδια μας.
Είναι 23 και για να τις δείς όλες πρέπει να ταξιδέψεις σε 16 χώρες και στις 5 ηπείρους.
Είναι ντίβες, περπατάνε καμαρωτές με γρήγορα μικρά βήματα, που θυμίζουν γκέισες και είναι καταπληκτικές στην προστασία των παιδιών τους. Μόλις εμφανιστεί κίνδυνος για τα μικρά τους, απογειώνονται και χαλώντας τον κόσμο με τις φωνές τους, του την «πέφτουν» άσχετα αν ο «κακός» είναι 20 φορές μεγαλύτερος από αυτές.
Για αυτό εξάλλου στην Ελλάδα, τις λέμε Καλημάνες.
Και …φύγαμε για «τελικό» του χρόνου, στη Μελβούρνη στη νότια Αυστραλία όπου ζούν οι 2 που μας λείπουν. Θα είναι η 16η χώρα, στην 5η ήπειρο, που χρειάζεται να πάμε για να τις δούμε όλες.
Νο 22 – 3 Οκτωβρίου 2024
Masked Lapwing (Black-shouldered), σε πολλά σημεία, στην Νότια Αυστραλία.
Masked Lapwing (Black-shouldered)
Τελικά δεν βρήκαμε θέση σε tour για την Αυστραλία το 2022, καθώς είχανε ορμήσει όλοι οι birders, μετά από 2 χρόνια covid. Και σαν να μην έφτανε αυτό,
Εγινε το απίστευτο το 2023. Είχαμε κλείσει ένα χρόνο πρίν, το tour για την Αυστραλία, με την Rockjumper, είχαμε πληρώσει προκαταβολή και μας πήρανε τελευταία στιγμή και μας είπανε ότι έχει γίνει λάθος και δεν έχουν θέση για μας. Ετσι καταλήξαμε να έρθουμε το 2024
H συγκεκριμένη Lapwing είναι τελικά υποείδος της Msked lapwing που πρωτοείδα στην Papua, αλλά είδαμε και πολλές φορές σε αυτό το ταξίδι στη βόρεια Αυστραλία.
Νο 23 – 11 Οκτωβρίου 2024
Banded Lapwing (Vanellus tricolor) στο Deniliquin, στη Νότια Αυστραλία
Banded Lapwing
Αυτή ήταν η τελευταία και για χάρη της ήρθαμε στην Αυστραλία.
Και εδώ και μια βδομάδα δεν την είχε δει κανείς.
“Αφού ξέρουμε ότι την βλέπουν στα Plains north of Deniliquin, ποιό είναι το πρόβλημα?” ρώτησα θρασύτατα. «Πόσο μεγάλα είναι πιά, αυτά τα Plains? Θα τα ψάξουμε όλα».
“Τα Plains είναι 200χλμ. Χ 200 χλμ.”! ήρθε η απάντηση – ανώμαλη προσγείωση.
Τελικά με την βοήθεια του Μπίλ, που είναι ο έξπερ του Deniliquin, την βρήκαμε …70 χιλιόμετρα μακρυά απο το Deniliquin.
Banded Lapwing. Η τελευταία. Ζεί μόνο στα απέραντα λειβάδια της νότιας Αυστραλίας. Η πιο σπάνια από όλες.